Hardlopen

Verslag 2008

Woensdag 4 juni. Op naar Westenholte. Vanavond duurloop op het programma. Tijd niet geweest bij de training. Toch een leuke sfeer, hmm misschien moet ik daar toch maar gewoon blijven. Het wordt een pittige training, weer een beetje dollen met koffiemolen. Aan het einde van de training meteen al spierpijn in de kuiten. Dat zat er eigenlijk al na Ommen/Dalfsen. Dan ben ik vast goed bezig.


Zondag 1 juni. Nieuw rondje in de buurt gelopen. Eerst een stuk via het spoorlijn en weer terug via het bos. Eindtijd 50"33. Maar eens opmeten met de fiets.


Woensdag 28 mei. De 1e Stationloop van Ommen naar Dalfsen over een afstand van 10 engelse mijlen. Het is warm die avond. Eerst met z'n allen met de trein van Dalfsen naar Ommen. Met de start zijn binnen een paar tellen Erwin en Arno uit mijn gezichtsveld. Later begreep ik dat ze de eerste kilometer in 3"45 hadden afgelegd, dat was dus niet zo verwonderlijk. Ik loop mijn eigen tempo, maar echt hard gaat het niet.  Onderweg worden wij getrakteerd op de nodige muziek. In Vilsteren loopt de route door de molen. Bij het 10-KM punt vraag ik aan een medeloper welke tijd hij op zijn klokje heeft staan, 50 minuten antwoordt hij. Dat was niet echt indrukwekkend, de tijd van de Kruidenloop zou er al niet meer in zitten. Het gevoel op dat moment is dat het nog wel eens zwaarder zou kunnen worden. Als de route weer over asfalt gaat, lijkt het eindelijk beter te gaan. Ik hoor achter mij dat er een loper aan komt. Vanaf dat moment gaat het beter en ik besluit om deze persoon niet voorbij te laten gaan. De laatste kilometers gaan in een pittig tempo, er was alleen al teveel tijd verloren tijdens de eerste 10 kilometers. Eindtijd 1:14"22. Arno en Erwin hadden zich allebei verbeterd op de 10EM. 


Zaterdag 24 mei. Afgesproken met Erwin en Arno. Eerst Arno opgehaald en vervolgens naar de parkeerplaats bij het Heerderstrand. Erwin staat al te wachten en we kunnen meteen vertrekken. Het zonnetje schijnt al volop. Wild: 1 konijn (niet door mij gespot overigens). Naar de Haelberg via de "mooie" route, Arno is onder de indruk van het vlakke parcours. Met 38 minuten komen wij bij de uitkijktoren aan en pakken even onze rust. Terug via het schelpenpad langs de Ossenstal. Renderklippen even bovenlangs en via het Heerderstrand weer terug naar de parkeerplaats. Bij het Heerderstrand vinden Erwin en Arno het nodig om elkaar voor de voeten te lopen. Erwin trapt op de rem bij Arno (lees: staat boven op zijn voet). Arno laat niet over zich heen lopen en bijt van zich af. Erwin heeft het achter zijn ellebogen, het is bloed. Er wordt wat gejammerd, maar de heren lopen er niet minder hard om. Bij het viaduct aangekomen is voor mij het beste er wel af en loop het laatste stuk op eigen tempo. Eindtijd 1:24. Lekker gelopen, maar het was voor mij pittig genoeg. Dikke pluim voor Arno die in zo'n korte tijd al zo goed loopt. Aankomende woensdag de 1e stationloop van Ommen naar Dalfsen, eens kijken of er verbetering in zit ten opzichte van de kruidenloop afgelopen maart. De weersverwachting is 27 graden, korte broek en T-shirt zal wel kunnen.


Maandag 19 mei. De bedoeling was om 2 à 3 keer in de week te trainen, daar komt nog maar weining van. Een reden is dat ik de woensdagavondtraining van Trim-Westenholte vaak niet kan of wil redden. Toch maar eens een informatiepakketje opgehalen bij de "De Gemzen". Vanavond nog maar even voor mijzelf lopen. Met de auto naar het pompstation en van daaruit een hele rustige duurloop. 2 keer de (oude) witte route. Beide ronden 50 minuut en een beetje. Eindtijd 1:41"04.


Woensdag 14 mei. Vanaf pompstation, de nieuwe witte route. Eindtijd 38"34


Maandag 5 mei. Bevrijdingsdag, echt een dag om te gaan hardlopen. Lopen is vrijheid. Het is een warme dag geweest. In het najaar schrik je niet meer van deze temperaturen, maar op dit moment is het lichaam dit nog niet gewend. Vanaf huis de "oude" witte route gelopen. Te warm en te licht voor wild. Eindtijd 59"00.


Dinsdag 29 april. Samen met Erwin afgesproken vanaf huis naar parkeerplaats Pompstation, vanuit daar dezelfde route als afgelopen vrijdag. Wild: 3 reeën. Eindtijd iets van 1:35.


Vrijdag 25 april. Route: Pompstation, witte route tot ingang Heerderstrand, A50 overgestoken, gele route, rondje Heerderstrand, witte route terug. Weer: helder en na zonsondergang wordt het wat frisser. Wild: 2 zwijnen (voor het eerst tijdens het hardlopen, buiten de voederplaats), buizerd, 2 reeën en 2 konijnen. Ik kom eigenlijk nog een buizerd te kort.  Eindtijd: 1:27"54.


Woensdag 23 april. Route: "oude" witte route vanaf huis. Weer: broeierig. Wild: 2 reeën en een buizerd. Eindtijd: 59"01.


Zondag 20 april. Oude witte route. Eindelijk echt voorjaarsweer. Lekker gelopen, eindtijd 43"15.


Woensdag 16 april. Witte route. Voornemen om rustig te gaan lopen. Het gaat vandaag aardig goed, tot de laatste twee kilometer dan mag het nog even op vol tempo. De reden om toch nog binnen een bepaalde tijd binnen te komen. Tja wat heb ik er aan, ik kan mijn beste tijd op geen einden naar verbeteren en toch moet het gebeuren. Eindtijd 41"24.


Maandag 7 april. Gele route vanaf huis. Korte broek en T-shirt, maar het toch even op temperatuur komen. Na een kwartier is het heerlijk lopen zo op een door de weekse avond. Eindtijd iets van 40 minuten.


Zaterdag 5 april. Met Erwin afgesproken bij de parkeerplaats ingang Heerderstrand. Voor Erwin de laatste echte training voor de marathon van Rotterdam. Een spannend moment zo'n laatste week. We beginnen verstandig en starten met wat verharde paden. We kiezen een alternatieve route richting de Haelberg, langs het graf van Buys Ballot. We laten het verstand even voor gezien en vlak voor de Haelberg kiezen wij koers dwars door een omgewoelde voederplek waar zich vaak een rotte zwijnen bivakkeert. Eenmaal weer op het pad teruggekomen, deelt een man ons mee dat wij geluk hebben. Ik dacht in eerste instantie aan de zwijnen, maar hij doelde op de boswachter die net gepasseerd was. Even genieten van het uitzicht op de uitkijktoren. Het is heerlijk weer, wellicht wat te warm voor een marathon. We vervolgen onze weg via de vertrouwde route en met 1:30 op de klok komen wij weer op de parkeerplaats uit. Een kwartiertje langer dan mijn bedoeling, maar het schema van Erwin was nu goed afgerond. Via deze weg wil ik Erwin alvast veel succes wensen voor volgende week.


Zaterdag 29 maart. Strak 5 dagen later en nu een voorjaardagsdag. De nieuwe witte route gelopen op een rustig tempo. Eindtijd 44"45.


Maandag 24 maart. 2e paasdag. Erwin had een strak plan, door met vrouw en kinderen naar Wapenveld te komen. Deel twee van het plan, de mannen aan het hardlopen. Zo gezegd, zo gedaan. De koudste paasdagen sinds 40 jaar. Vlak na vertrek begint het weer volop te sneeuwen. Bij het oversteken van de A50 breekt de zon door. Het is een schitterend gezicht zo over de heide. Weer terug in het Zwolsebos via een alternatieve route naar huis. Met 1:15 weer terug bij huis, lekker gelopen. Voor Erwin komt de marathon nu dichtbij.


Zaterdag 15 maart. De 1e kruidenloop, voorheen papierloop. Op het fietsje richting Euroma, lekker dichtbij. Fiets vastgebonden aan die van Arno, in de veronderstelling dat ik niet later dan hem zou binnen komen. Startnummer opgehaald en even met Rudi ingelopen, even gesproken over de bekende taferelen met kinderen en de nachtelijke uren. Het zou 13 graden worden vandaag, maar bij vertrek van huis was het slechts 6 graden. Doordat er geen wind staat toch besloten om met korte broek en korte mouw van start te gaan, was geen enkel probleem bleek later. Samen met Arno van start gegaan. Hij heeft er meteen een goed tempo in, maar op dat moment dacht ik nog dat wordt vanzelf minder. Erwin is er vandaag niet bij, hij moest zonodig naar de afsluitdijk om te hardlopen. Een klere eind rijden om op zo'n kale dijk te mogen lopen, terwijl hij hier op één van de mooiste plekjes van Nederland kan lopen. Ondertussen zijn wij een aantal kilometer onderweg en Arno blijft vrolijk doorstampen. Riko komt ons achterop, maar geeft meteen aan dat het tempo hem eigenlijk iets te hoog licht. Ik passeer de groep waar wij al een tijdje in liepen om bij een groepje daarvoor aan te haken en tot mijn verbazing merk ik dat Arno zonder problemen mee kan. Bij een drinkpost moest ik zelf een gaatje laten vallen, Arno niet. Riko haakt voor de 2e keer aan. Hij geeft nog steeds aan dat het eigenlijk iets te hard gaat, maar ondertussen wel gewoon blijven volgen. We scheppen nog wat afvallers uit de groep van Arno op. Op dat moment heb ik er nog steeds vertrouwen in, maar als er zo'n 13 kilometer op zit gaat het licht uit. Mijn vrouw en dochter staan op dat punt mij uitbundig aan te moedigen, maar het mocht niet meer baten. Riko moet ik ook laten gaan en dan is het nog een kwestie van overleven en het bereiken van de finish. Eindtijd 1:13"48, een ruime minuut na Riko en een ruime 2 minuten na Arno. Arno heeft zichzelf overtroffen. Zelf ben ik toch tevreden met mijn eindtijd, het doel was om binnen de 1:15 te lopen. Langzamer dan vorig jaar, maar sneller dan twee jaar geleden.


Zondag 9 maart. Vanaf het pompstation eerst het fietspad gevolgt richting het Heerderstrand, halverwege nog een stuk afgesneden via een echt bospad. Snelweg overgestoken en daar nog een ruim rondje om de hei gelopen. Weer terug richting de parkeerplaats, daar aangekomen nog een extra rondje om het uur vol te maken. Eindtijd 1:00"24. Volgende week is de kruidenloop, eigenlijk één week te vroeg.


Zondag 2 maart. Het woord beton komt nu ook weer voor, het beton heeft nu de Zwolseweg bereikt. Eens kijken of het Heerderstrand ook sneller is te bereiken. Na 26,5 minuut kom ik bij de inrit naar het Heerderstrand, dat is dus niet sneller. Waarschijnlijk is er nog wel ergens een stuk af te snijden, dus er is nog hoop. Hoe sneller dat stuk gaat hoe eerder de Haelberg binnen bereik is. Vlak voor het keerpunt hou ik het beton voor gezien en neem weer een vertrouwd zandpad. Eindtijd 49"55.


Dinsdag 26 februari. Het is een druilerige dag, maar het moet er toch echt weer van komen. Op naar het bekende startpunt. Het betonnen fietspad komt al dicht bij de Zwolseweg. Een groot deel van de witte route bestaat nu ook uit beton. Is het nou een positieve of een negatieve ontwikkeling? Eerst maar eens afwachten tot het echt af is. In het druilerige weer is het prima lopen en ik kom toch nog een aantal wandelaars met hond tegen. Eindtijd 41"00.


Zaterdag 16 februari. Gisteravond had Gerri haar verjaardag gehouden, dus ik had eigenlijk niet de illusie dat ik vandaag zou gaan fietsen. Fietsen? Ja fietsen, de Swolsebostocht in Wapenveld. De afspraak was al wel gemaakt, maar ik had Jeroen al gebeld om te zeggen dat hij niet op mij hoefde te rekenen. 's Ochtends is het schitterend weer, waardoor ik toch besluit om te gaan. Om 10:00 heb ik mij ingeschreven, wacht nog even of Jeroen en consorten er nog aankomen. Na vijf minuten vind ik het mooi geweest en besluit om te vertrekken. Doordat ik nu niet op anderen hoef te letten, kan ik heerlijk mijn eigen tempo rijden. Dat bevalt goed en houd het hierdoor een stuk beter vol. Voor mijn gevoel ga ik nu niet zo hard. Vlak voor de verversingspost heeft er nog een vervelende valpartij plaatsgevonden. Je merkt dat iedereen vervolgens een beetje voorzichtiger aan het fietsen is. Bij de post kom ik Jeroen en co weer tegen. Even snel wat bouillon en ontbijtkoek naar binnen gepropt, zodat ik met de jongens verder kan fietsen. Doordat ik nu niet op mijn eigen tempo gaat, is de energie al snel uit mijn lijf. Er zit bovendien ook nog een smerige klim in. De (30) zitten er weer op en rustig fiets ik weer naar huis. Toch eens vaker eigen tempo fietsen. Waar heb ik dat vaker bij gehoord?


Dinsdag 12 februari. Het is een heerlijke "voorjaarsdag" even weer een momentje om te lopen. Met de auto naar het pompstation, maar dit keer niet voor de witte route. Dit keer geen vaste route, maar lekker kriskras door het bos. Eerst een stuk van het ruiterpad, dan een stuk rood en dan ineens een betonnenpad wat mijn weg kruist. Beton in het bos? Via Arno had ik al begrepen dat de witte route gedeeltelijk verhard zou worden. Ik zat te denken aan een schelpenpad, het is toch echt beton met een afwerklaagje. Ik besluit het pad maar eens te volgen en kom zelfs op een splitsing uit. Het blijft dus niet bij één pad. In eerste instantie leek het mij niets, maar het went  snel en begin al wat voordelen in te zien. Vermoedelijk wordt de route naar het Heerderstrand een stuk sneller, dus de Haelberg is dan ook eerder binnen bereik. Het Heerderstrand is met de gewone fiets straks ook een snerteindje, leuk straks met de fietskar door het bos. Even weer een stukje rood en vervolgens weer zo'n verhard pad, ik loop weer richting de splitsing en ga nu de andere kant uit. Op de terugweg naar huis kom ik er achter dat er ook een verhard fietspad langs de Wapenveldseweg komt, dan wordt het waarschijnlijk ook aantrekkelijker om vanaf huis te lopen. Ben benieuwd, volgens mij vind in het wel een positieve ontwikkeling. Oh ja eindtijd 44"05.


Zaterdag 2 februari. Deze week is de zin weer terug gekeerd. Vanuit een lekker verwarmde kamer lijkt het heerlijk weer buiten, dus korte broek en shirt met lange mouwen. In de auto naar de parkeerplaats geeft het scherm 5 graden aan, oeps. De witte ronde wederom. Het blijkt echter prima te gaan met korte broek, Erwin zal trots op me zijn. Met de eerste stappen voel ik meteen dat er wel kracht in de benen zit en probeer meteen een stevig tempo te pakken. Dit is misschien wel één van de laatste keren dat het parcours er zo bij ligt. Arno heeft maar weer eens contact opgenomen met de boswachterij, vanwege allerlei markeringen langs de route. Binnenkort wordt dit de oude nieuwe route, want er zullen bepaalde delen van de route worden verhard. Nu is dit duidelijk nog niet het geval, ook vanwege de regenval van de laatste tijd. Halverwege word ik gedwongen het bos in te duiken, een boom loopt de route te dwarsbomen. Dat is toch knap voor één boom. Het stevige tempo kan ik gelukkig vasthouden, dat is altijd maar weer afwachten als je vanaf het begin zo weg gaat. Eindtijd 37"24. Lekker! 


Zondag 27 januari. Witte ronde. Moet mij er echt toe zetten. Eindtijd 41"08.


Zaterdag 19 januari. Zwolsebos halve marathon. Vorig jaar ging het feest niet door ivm de storm die daarvoor had huisgehouden in het bos. Dit jaar gaat het wel door, maar door de regen is besloten om de route aan te passen. Het is een 15km geworden. Wat meer over het asfalt en op de betere paden in het bos. Iedere 5KM gaat weer wat sneller. Met 1:05"43 komen Erwin en ik over de finish.


Zondag 13 januari. Lichte verkoudheid gehad afgelopen week en dus ook niet gelopen op woensdag. Vandaag voel ik mij weer prima en dus maar eens kijken of het geen gevolgen heeft gehad voor de conditie. Begin van de middag weer naar de parkeerplaats bij het Heerderstrand gereden, het staat wederom bomvol en ik kan nog maar net een plaatsje bemachtigen. Het is 7 graden en het zonnetje schijnt een beetje. De heenweg kan ik nog niet goed bepalen of het beter of slechter gaat dan vorige week, het zweet breekt al wel snel uit. Dat bleek niet zo verwonderlijk, want met 30"02 sta ik bij de uitkijktoren. Bovenop moet er even flink uitgehijgd worden. Dan de terugweg nog, eens kijken of ik die virtuele voorsprong kan behouden. Op de Renderklippen is het weer een slalom tussen alle wandelaars en bijhorende honden. Het beste is er dan wel af, maar nog even proberen om het tempo vast te houden om het Heerderstrand. Eindtijd 1:12"37.


 

Zondag 6 januari. Eigenlijk heb ik geen zin in lopen. Ik heb het gevoel tegen een verkoudheid aan te zitten, ik voel wat aan mijn knie, ik voel wat aan mijn heup. Kwezel, kwezel. Toch zeg ik tegen Gerri dat ik vanmiddag nog wil gaan lopen. Het komt niet vaak voor, maar tot mijn ongenoegen zegt ze: "moet je doen, het is lekker weer". Tja dat is het punt ook, het zonnetje schijnt dus ik heb het gevoel dat ik wel moet gaan lopen. Dus zo gebeurt het ook. Ik besluit zelfs om een rondje Haelberg te doen. Over 2 weken is de Zwolsebos halve marathon. Als ik daar aan mee wil doen, dan moet ik wel langere duurlopen gaan doen. Het gaat best lekker en even binnen de 32 minuten kom ik bij de Haelberg aan. Prima tijd voor mij, dus ik besluit om via de lange route terug te lopen. Op de Renderklippen is het aardig druk, maar het gaat nog steeds prima. Met 1:14"37 sta ik weer op de parkeerplaats.


 

Woensdag 2 januari. Sinds een aantal maanden weer aanwezig bij de training in Westenholte. Vandaag lange duurloop, onder leiding van Hans. Omdat het donker is, gaan wij naar Stadshagen. De wegen zijn goed en ook goed verlicht. Leuk om iedereen weer eens terug te zien.

verslag 2007

 

Zaterdag 29 december. De Den Alerdinckloop. De voorspelde wind is aanwezig, maar de regen blijft gelukkig achterwege. Arno is dit keer ook van de partij, voor hem is het zijn debuut. Uiteraard is Erwin aanwezig, deze heren zorgen er voor dat ik vlak voor de start begin te twijfelen of ik ook in een T-shirt ga lopen. Uiteindelijk wordt een paar minuten voor de start, toch het shirt met de lange mouwen uitgetrokken. Even in de stress, omdat het startnummer er dan ook opnieuw opgespeld moet worden. De eerste kilometers gaan meteen op tempo, maar desondanks lopen Gert en Jan er ook vrolijk bij. Volgens Gert moeten wij een beetje doorlopen, het ging mij al hard genoeg. Erwin dendert vervolgens ook nog even van een bult af, waardoor ik weer alle zeilen bij moet zetten om hem  bij te halen. Na een paar kilometer krijg ik de slag te pakken. Het is een mooi parcours over het landgoed met veel smalle paadjes en kort bochtenwerk. In de tweede ronde komen wij Adriaan, vriend hou-ons-uit-de-wind en Martin achterop, dat is toch een teken dat het tempo goed is. Het tempo blijft mooi vlak, eindtijd 42:18.

 

 

Donderdag 27 december. Ze zitten er weer op, de kerstdagen. Het weer, wat winderig met zo'n 6 graden. Vandaag wil ik een korte loop op tempo doen. De rekenkamerroute lijkt mij in dit geval uitstekend, enigszins vergelijkbaar met het parcours van de Den Alerdinckloop. Ik probeer meteen op tempo te vertrekken, dat valt niet mee na twee dagen luieren, eten en drinken. Halverwege is het hoge tempo er al wel uit en probeer er wat ritme in te krijgen. Eindtijd 18"54, dat moet zeker nog wat sneller worden maar dat is weer iets voor het voorjaar.

 

Zondag 23 december. De kerstdagen staan voor de boeg. Tijdens deze dagen zal waarschijnlijk niets van hardlopen komen, dus ik trek de schoenen vandaag weer onder. Ik maak het mijzelf weer makkelijk en rij met de auto naar de pomp. Het is nevelig, het zonnetje schijnt er flauw door heen en het is 4 graden. Er zijn vandaag weer veel wandelaars op de been met van die viervoeters. Meerdere malen moet ik mijn tempo inhouden, omdat er weer zo'n gevaarte komt aandenderen. Ik heb helemaal niets met honden, maar ik zie wel dat het enthousiastme is waarom ze het doen. Het slimste wat me tot nu toe is overkomen, is dat ik een keer over een herdershond ben heen gekukeld. Het baasje keek er naar op een manier van "Wat ben jij nou aan het doen?".  Ik ben het te boven gekomen en sindsdien matig ik mijn tempo op het moment dat er één in mijn aura komt. Goed ik loop de route verder uit. Eindtijd 38"34.

 

Zaterdag 22 december. Vandaag een nieuwe ervaring, op het programma een run-bike-run georganiseerd door SLZ en Triade. Startpunt het pompstation in het Zwolsebos. Bij vertrek van huis, zie ik dat het 7 graden onder nul is. Met de atb naar de parkeerplaats gereden, toch maar even met een sjaaltje om. Het bos ziet er werkelijk schitterend uit met al die witte takken. Op de parkeerplaats zie ik oa Erwin en Jeroen al wachten. Nog even een korte uitleg door Frank over hoe alles in zijn werk gaat en dan gaan we van start. Eerst de gele route hardlopen, de start is best zwaar. Aan het einde van de gele route zijn alle lichaamsdelen weer warm en kan er op de atb gestapt worden. Erwin heeft even ruzie met zijn helm en verder gaat het op de fiets. Dat gaat best aardig, de harde ondergrond is toch eerder een voordeel dan een nadeel. Tijdens de witte route kom ik Rudi nog achterop, die daar aan het hardlopen is. Hij vraagt zich af waar ik mee bezig ben, even later vroeg ik mij dat zelf ook af. Het laatste stuk weer hardlopen, dat is een heftige overgang. Je hebt echt het gevoel of je lijf volledig in blokkade schiet. Toch maar proberen om weer enige vorm van ritme te pakken, door een extra hellinkje wordt dat niet echt makkelijk. Gelukkig staat Frank daar al om ons binnen te halen. Eindtijd 50"38. Leuk evenement, dit mag van mij echt vaker worden georganiseerd.

 

Dinsdag 18 december. De winter lijkt lichtjes begonnen. Het is 0 graden en met de auto rij ik naar de pomp. Daar pak ik de nieuwe witte route op, dit keer met exacte tijdsregistratie. De grond is op de meeste plekken al bevroren en het is dus oppassen waar de voeten geplaatst worden. Halvewege wordt het zelfs horden lopen, uitgerekend over het pad liggen enkele tientallen bomen die zojuist zijn omgezaagd. Dat is wel weer een nieuwe dimensie. Het doet mij even denken aan het examen van Jan Pot op Papendal. Jan had een aantal lopers geselecteerd om een training te geven en ik hoorde daar ook bij. Het examen bestond oa uit een training steeplechase, als een stel houten klaasen sprongen wij over de hordes. De lopers kregen een dikke onvoldoende, maar Jan was gelukkig geslaagd en daar ging het om. Vervolgens weer het nieuwe stuk in de route, daar zit toch ook wel een smerige klim in. Het laatste stuk nog even en met een eindtijd van 38"20 sta ik weer op de parkeerplaats. 

 

Zaterdag 15 december. Afgelopen week kreeg ik van Erwin het verzoek om de witte route te controleren. Collega Arno kwam met de melding dat de witte route zou zijn veranderd. Dit kan toch niet waar zijn, de witte route die ik volgens mij wel een paar honderd keer heb gelopen. Het bleek te kloppen. Wat moet je daar nou mee. Je kunt de oude route blijven lopen. Een paar kilometer verder als ik weer op het "vertrouwde" gedeelte van de route zit, kom ik Riko tegen. Ik vertel Riko van de verandering. De eerste vraag van Riko: kun je de oude route nog wel lopen? Hij dacht er dus al net zo over. De route is nu volgens mij iets van 8,4KM een kilometer korter dan de oude versie. Blijft wel bijzonder voor een 10KM fietsroute. Deze route is misschien nu wel makkelijker te combineren met de gele en de blauwe route, als deze tenminste wel hetzelfde zijn gebleven. Je moet er toch iets positiefs uit halen.

 

Woensdag 12 december. Na twee "rustige" nachten, mag er weer worden gelopen. Mijn strategie om het bij een kort rondje te houden, blijf ik volgen. Het wordt wederom de gele ronde.

Vandaag geen zonnetje, maar het is wel weer lekker hardloopweer met 8 graden. Met 20 minuten sta ik weer bij de auto.

 

Maandag 10 december. Begin de dag een beetje brak. Gerri zegt 's morgens dat ik gewoon een stukje moet gaan hardlopen. Als een vrouw dat zegt, moet je dat nooit tegenspreken. Ik maak het niet te gek en loop de gele route van 4,5KM. Het is 7 graden en zonnetje schijnt lekker. Tijdens het lopen denk ik aan de keer dat ik voor het eerst ben gaan lopen na de geboorte van Celine. Destijds was het op aanbevelen van de huisarts, die op kraambezoek was. Waarom ga je niet lekker hardlopen zij ze, okee okee dan ga je. Ik kan mij nog goed herinneren dat ik als een zombie door het bos liep en mij altijd nog afvraag hoe en waar ik destijds gelopen heb. Dit keer kan ik meteen genieten van het hardlopen en het zonnetje, de brakheid verdwijnt al snel. Eindtijd iets van 22 minuten, doet er niet toe.

 

Zaterdag 8 december. 's ochtends samen met Gerri en Celine naar de Prenatal geweest, eenmaal in de winkel komen wij even later Erwin en de familie tegen. Erwin vraagt of het er nog in zit om 's middags te gaan hardlopen. Mijn antwoord: "denk niet dat ik er verstandig aan doe". Bleek inderdaad een goed besluit, 's middags begint het aardig te rommelen bij Gerri en 's avonds om 22:36 wordt ik voor de tweede keer vader. Wederom van een dochter: Romée. Hoera!!!

 

Zaterdag 1 december. Sintloop op het programma. Het is buiten 9 graden en het zonnetje schijnt, dus korte broek en T-shirt. Samen met vrouw en dochter naar AV "De Gemzen". Even inschrijven in een bouwkeet, het clubhuis was net van de week afgebroken. Een pak luchtige koek van Bolletje mag meteen worden meegenomen, die buit is in ieder geval binnen. Eerst de 400 meter van de kleintjes gekeken, Sander en Marieke lopen ook mee. Samen met Celine de laatste 100 meter meegelopen. Volgend jaar kan Celine wellicht zelf een rondje meelopen. Aansluitend starten de overige afstanden. Bij de start kom ik Riko nog tegen. Hij had vorige week zaterdag nog de Zuiderzeemarathon gelopen. Ik was verbaasd dat hij nu al weer mee zou gaan lopen, maar hij had zelfs al 2 keer getraind in de tussentijd. Samen met Erwin van start gegaan, Erwin gaat de 11,95KM lopen en ik beperk mij tot de 9,1KM. In de eerste ronde komen wij Riko achterop, Erwin was op dat moment al bij mij weggelopen. Het eerste rondje gaat zwaar, het tweede rondje gaat al wat beter. Het laatste stuk gaat lekker met de wind in de rug, dan nog een stukje over de baan en met 39,19 word ik opgevangen door Celine. Jawel de 2e plaats, voor de eerste keer een "podiumplaats". Okee er waren maar 15 deelnemers aan de 9,1KM maar toch.

 

Dinsdag 27 november. Aanstaande zaterdag staat de Sintloop op het programma. Met de auto naar de Gemzen gereden voor het verkennen van de route, ik zie dat men daar drukdoende is om het clubgebouw te slopen. Mag aannemen dat niet alles wordt afgebroken voor a.s. zaterdag. Ik pak de route buiten de baan op, de eerste 500 meter geloof ik wel. Het eerste stuk is nog wel bekend tot halvewege het eerste rondje. Tot hoever was het ook al weer doorlopen, het eerste rondje iets korter dan de tweede keer. Hmm misschien loopt het daar nog wel iets anders. Zaterdag zal het wel duidelijk worden. Met 36 minuten sta ik weer bij de auto, voor de volledige 9,3KM moet hier nog iets van 5 minuten bij opgeteld worden.

 

Zondag 25 november. Goed hersteld van de fietstocht gisteren, dus vandaag mogen de loopschoenen worden ondergebonden. Vandaag een rustig duurloopje. Met de auto naar de parkeerplaats gereden. Ik wil mij vandaag niet afmatten, dus een lekker rustig tempo. Onderweg kop ik nog een regenbuitje weg. Met 42"48 kom ik weer voldaan op de parkeerplaats aan.

 

Zaterdag 24 november.  De trainingen beginnen er aardig bij in te schieten, gelukkig staat er voor vandaag een afspraak om een toertocht te rijden. Ditmaal in Wapenveld, dus ik kon er ook niet onder uit. Om 9:10 komen Freek, Erwin, Hans en Gerben eerst een bak koffie doen. Een kwartiertje later bestijgen wij onze stalen rossen en rijden richting het startpunt. Inschrijven en wegwezen. Eenmaal in het bos meteen met een lekker klimmetje, zodat de kou er ook al snel vanaf is. Vandaag geen 50KM, maar de kortste afstand van 30KM. Na een paar kilometer verschijnt het bordje "Finish 2KM", okee dit kan niet goed zijn. Meteen al verkeerd gereden, aangezien wij bij het terugrijden de nodige mensen tegemoet komen blijken wij niet de enige. Het is een paar graden boven nul en het zonnetje schijnt flauw, het is heerlijk weer. Bij een scherpe bocht heb ik blijkbaar mijn voorrem te stevig gebruikt en maak een lekkere glij 'er. Geen schade dus ik kan mijn weg meteen weer vervolgen. Met 22KM komen wij bij de verversingspost aan en doen ons tegoed aan een bouillon, een plakje ontbijtkoek en een goedje wat lijkt op verdunde ranja. We stappen al vlot weer op de fiets en beginnen aan het laatste stuk. Met Hans rij ik nogmaals een keer verkeerd. Er volgen dan nog een paar zware paden, doordat deze onlangs zijn omgewoeld. Het beste is er dan voor mij ook wel af. Het was weer aangenaam, maar het lopen moet ook maar weer eens worden opgepakt. Misschien toch eerst de bevalling van mijn vrouw maar eens afwachten voor dat ik weer grootse plannen ga maken.

 

Dinsdag 13 november. Na een kortstondig griepje, moest de draad maar weer eens worden opgepakt. Verstandige dag? Het regent, het waait en het is 4 graden. Toch gegaan, anders "moet" ik weer op een avond in het donker lopen. Met de auto naar de parkeerplaats gereden en de vertrouwde route opgepakt, onlangs is vastgesteld dat deze route 55 hoogtemeters heeft. Het gaat eigenlijk best lekker, na zo'n tien minuutjes zijn de handjes ook warm. Met een eindtijd van 42"04 weer terug en stap met mijn baggerpoten in de auto.

 

Zaterdag 3 november. Nieuwe afspraak gemaakt met de bikers. Vandaag op het programma een tourtocht in Nunspeet. 50KM is de afstand die gereden moet/mag worden. Iets over half tien gaan wij van start en wij duiken meteen al het bos in. Het is werkelijk een schitterend parcours met veel zogeheten single tracks. Erwin en ik besluiten om rustig van start te gaan, omdat wij nog niet goed bekend zijn met zo'n afstand. Al vrij snel moeten wij de rest laten gaan. Jeroen had eens aangegeven dat wij ook wel mensen zouden inhalen. Wij hebben inderdaad mensen ingehaald, iets van 5 personen. Wij zijn ook ingehaald voor mijn gevoel door enkele honderden. Halvewege is er een verversingspost met krentenbollen en bouillon. Wij laten het ons goed smaken. We zijn pas halverwege en we horen dat het technische stuk nog moet komen. Dat belooft wat. Op het 35 kilometerpunt komen wij Freek, Jeroen en zwager Freek weer tegen. Zwager blijkt heftig onderuit te zijn gegaan. Gezicht onder de bagger. Even later kunnen wij toch weer de weg vervolgen. Ik had even de hoop dat wij nu wel bij elkaar zouden blijven, bleek niet zo te zijn. Het laatste stuk rijden we weer samen. Het idee dat we er bijna zijn, doet mij besluiten om er nog even voor te gaan. Dat bijna viel lekker tegen. Het zit er op, het was een prachtige en zware tocht. Zeker voor herhaling vatbaar.

 

Foto's Klokloop 1

Foto's Klokloop 2 

 

Zaterdag 27 oktober. Het is zover de 25e editie van de Klokloop. Precies 10 jaar geleden begon ik hier aan mijn eerste prestatieloop een historisch moment. Met vrouw en dochter richting Heerde. Gelukkig weten wij nog een plekje te bemachtigen vlak voor de fabriek. Erwin, Bertine en de kids komen ook al aangelopen. Meteen in korte broek en T-shirt het startbewijs opgehaald. Eerst nog wel koud, maar we hanteren de vuistregel 'tot de Klokloop kan er in ieder geval zo nog gelopen worden'.

 

Zo´n honderd meter naar de start staan onze supporters aan de kant van de weg. Eerst een ronde van vier kilometer, nog even een high five met mijn dochtertje. De tweede grote ronde wordt ingezet. Het vijf kilometer punt komen Erwin en ik door in 22``30, keurig op schema. Dan begint het zware stuk eerst wat klimmetjes naar de A50 en daarna het bos in. In de buurt van het Heerderstrand horen wij ineens een hoop gekraak in het bos, een groep van 5 herten dendert langs ons heen. Het is echt een magnifiek gezicht, zo snel en zo makkelijk tussen de bomen door. Als wij op dat tempo de Klokloop zouden lopen, dan waren wij met een strakke 30 minuten binnen gekomen. De groep herten steekt tussen de hardlopers het pad over en weg zijn ze.

 

Goed, even verder concentreren wij ons weer volledig op het hardlopen en het 10 kilometer punt komen wij door in 44``00. Op dat moment geloof ik niet meer in een eindtijd binnen de 1:05. Erwin nog wel, dus wie ben ik dan. Erwin schroeft het tempo wat op, het gaat eigenlijk best lekker. De laatste 2 kilometer neemt Erwin mij op sleeptouw en dat werkt. Wij passeren nog een aantal hardlopers en alleen de laatste meters hou ik Erwin niet meer bij. Onze supporters staan ons al op te wachten en vlak voordat Erwin de eindstreep bereikt, hoor ik dat de eerste Wapenvelder is gearriveerd. Het is Riko, hij is mij weer te snel af. Hij heeft blijkbaar heel goed gelopen. Eindtijd 1:04"29, de laatste vijf kilometer zijn snel gegaan en dus toch nog binnen de 1:05. We kunnen weer trots zijn en met het pak zeeppoeder, vaantje en een speciale tas rijden wij weer naar huis.

 

Dinsdag 23 oktober. Geen zin in lopen, ik moet mij er echt toe zetten. Ik ga omdat aanstaande zaterdag de Klokloop is en de rest van de week is geen mogelijkheid meer. Klein rondje in de buurt, het begint kouder te worden maar eenmaal aan het hardlopen valt het reuze mee. Eindtijd 26``07.

 

Zondag 21 oktober. 's Ochtends de marathon van Amsterdam gekeken. Er lopen nog een aantal mensen van de trim (SLZ) mee. Kamiel Maase weet in een schitterend nieuw Nederlands record de finish te passeren. Samen met Erwin 's middags afgesproken bij het hertenkamp in Epe. Erwin had vrouw en kinderen meegenomen, zodat zij daar meteen konden wandelen. Vandaag de fietspuntenroute van Erwin, zonder fiets wel te verstaan. Het is een graad of 11 en er valt zoals voorspeld een spat regen. We lopen een lekker tempo, totdat wij twee hardlopende jonge gasten achterop komen. De jonge gasten in lange broek en lange mouwen laten ons passeren om vervolgens vrolijk aan te pikken. Het lekkere tempo verandert langzaam in een straf tempo. Ik vraag nog of ze volgende week met de Klokloop meedoen, maar dat hangt er vanaf hoe gezellig het de vrijdagavond ervoor gaat worden. Gelukkig slaan ze even later af, zodat wij onszelf niet helemaal opblazen. Erwin en ik hopen van harte dat ze vrijdagavond de nodige pilsjes naar binnen werken. Ondanks dat wij de twee achtervolgers zijn kwijt geraakt, blijft het tempo stevig. Het is heerlijk loopweer en veel sneller dan verwacht komen wij al weer bij het hertenkamp aan. Eindtijd 1:12"00

 

Donderdag 18 oktober. Eerst nog een afscheidsreceptie op het werk, maar daarna moest er toch nog even gelopen worden. Het was al 20:30 dus het werd het rondje in de buurt. Het begint toch echt wat frisser te worden, maar wel lekker met het hardlopen. Eindtijd 27"21.

 

Zondag 14 oktober. 's Ochtends eerst de marathon van Brussel gekeken. Finish gaat beroerd, twee kenianen sprinten zij aan zij om de zege. De ene Keniaan spurt iets vooruit en denkt dat ie gewonnen heeft, in werkelijkheid ligt de finish 100 meter verder en hij wordt hierdoor tweede. Met wat voor een gevoel ga je dan naar huis. Gelukkig is even later de wereldtitel halve marathon voor de vrouwen. Lornah Kiplagat pakt weer de wereldtitel in een wereldrecord. Om 13:00 belt Erwin mij op, om te vragen of ik zin heb in lopen. Ik gaf aan dat ik gisteren al had gelopen en dat ik het vandaag voor gezien hield. Hij had best even mogen aandringen, want een half uurtje later begonnen de benen toch te jeuken. Het was prachtig weer, dan maar een klein rondje. Vanaf huis de gele ronde 33"01.

 

Zaterdag 13 oktober. Witte route gelopen vanaf huis. Eindtjid 55"50.

 

Woensdag 10 oktober. Om 18:00 sta ik de pannen af te wassen en Gerri vraagt mij opeens waarom ik nu niet ga hardlopen. Het kost haar veel moeite om mij te overtuigen en 3 minuutjes later sta ik in mijn hardloopkloffie mijn horloge op scherp te stellen. Het is nu nog licht genoeg, dus geen twijfel mogelijk en het bos in. Witte ronde vanaf huis en het parcours ligt er mooi maar verlaten bij. Korte broek en shirt met lange mouwen voor de statistieken. Lekker gelopen. Eindtijd 56"25

 

Zondag 7 oktober. 's Avonds op pad. Het begint al te schemeren, maar er moet toch even gelopen worden. Grote ronde Hoorn, eerst richting het Monnikenbos. Vervolgens langs de Wetering, waar ik in de mist verdwijn. Zo nu en dan vliegt een vogel verschrikt weg als ik langs loop. Het zicht wordt al een stuk minder, maar ik besluit toch door te lopen richting Hoorn. Het laatste stuk over de oude spoorlijn weer richting huis. Ik zit mij te bedenken, dat als een één of andere grapjas een touwtje heeft gespannen of een baksteen op het fietspad heeft gelegd dat ik lekker op mijn plaat terecht kom. Zou ik het vroeger gedaan kunnen hebben, misschien wel. Die ellende wordt mij gelukkig bespaard en mijn voornemen is om de volgende keer toch meer op de verlichte paden te gaan lopen. Toch een parcoursrecord, maar dat was niet zo moeilijk. Het is pas de 2e keer dat ik deze route loop en de vorige keer was ik aan het herstellen van een blessure. Eindtijd 57"06

 

Zaterdag 6 oktober. Vandaag weer met de atb op pad. Dit keer met een wat grotere groep: Erwin, Freek, Gerben, Gert, Hans, Harrold, Jeroen, Marthijn en ik. Het is lekker herfstweer, bewolkt maar droog. Daar gingen wij dan. De route eigenlijk weer hetzelfde als de laatste keer. Na een paar kilometer waren wij de gebroeders Booij en Booy al kwijt. Na een paar minuten wachten toch maar weer even een stukje terug gereden en vervolgen onze weg richting de parkeerplaats bij de toegangsweg naar het Heerderstrand. Toevallig zie ik Erwin nog net aan het einde van het pad de bocht om gaan. Freek zet even flink aan en roept de broers tot de order, dit was al wel bij het Heerderstrand. De club is weer compleet en we kunnen weer verder. Het is al echt herfst en het bos ziet er mooi uit. Ondanks dezelfde route zie het bos er toch iedere keer anders uit. Dit keer wat meer hindernissen op de weg dan de laatste keer. Zo nu en dan even een pauze om de groep compleet te krijgen, even foto's te maken, even te ouwehoeren enz. Het gaat eigenlijk allemaal prima, niemand met materiaalpech. Op het einde wijken wij iets van de "standaard" route af en vervolgen de witte route via de lange kant, waarbij we onderweg ook nog even de blauwe route meepakken. Bij de parkeerplaats zetten wij Gerben en Hans even af. Ruim twee uur gereden en afstand van 40 kilometer afgelegd. Erwin 's avonds nog even gesproken en wij zouden gemiddeld 21km per uur hebben gereden, dat is toch niet eens zo slecht op zo'n geaccidenteerd terrein.

 

Dinsdag 2 oktober. Het is 19:15 en het is te donker om nog het bos in te gaan. Kleine ronde Hoorn. Alleen de temperatuur verraad dat het nog geen winter is, maar als het zo donker is lijkt het al wel zo. Okee het mais staat op sommige plekken ook nog fier overeind, maar verder. Lekker gelopen op asfalt, hebben de voeten/enkels tenminste ook een beetje rust in plaats van dat gewiebel van de zandpaden in het bos. Eindtijd 34"45

 

Zondag 30 september. Het is 13:00: vrouw en kind liggen op bed, dus lopen maar. Ik zet koers richting de witte route. Waarom loop ik eigenlijk zo vaak dezelfde route(s)? Waarschijnlijk komt het omdat je dan totaal niet hoeft na te denken en je hoeft jezelf alleen maar te concentreren op het hardlopen. Ik kan merken dat ik vrijdagavond nog heb gelopen. Zondagmiddag dus veel wandelaars, fietsers en andere hardlopers op de been. Eindtijd 57"38

 

Vrijdag 28 september. Na een aantal rustige nachten, komt de energie weer terug. Het lijkt al vroeg donker te worden, zal ik het bos in gaan of het broek Ik neem de gok en ga toch het bos in, het blijkt mee te vallen. Vanaf huis naar de gele route. Het was eerst de bedoeling om één rondje te lopen, maar het gaat lekker dus ik besluit al snel dat ik er nog een ronde achteraan zal doen. De eerste ronde in 21"10, tijdens de tweede ronde begint het al meer te schemeren en tref een groepje van drie reeën in de geul. Het valt me op dat je ze vaak weer op dezelfde punten aantreft. De tweede ronde gaat wat sneller in 19"58. Met 57"12 sta ik weer bij huis.

 

Maandag 24 september. De spierpijn nog niet volledig uit de benen, maar toch maar weer de hardloopschoenen onder. Gele route vanaf huis. Gele ronde in 20"30 (voor Arno, nog één training en je bent me gepasseerd) en totaal 36"10. 

 

Zaterdag 22 september. De halve marathon van Hattem, de 7e keer al weer van de partij. De eerste twee keer was de maximale afstand 15KM.  De start was dit keer laat in de middag, daar had ik even wat meer rekening mee moeten houden. Gelukkig had Gerri nog wat koekjes mee genomen. Was eigenlijk voor haar zelf bedoeld, maar ja nood breekt wet. Erwin had ik al voor aan de start zien staan, maar mijn strategie voor vandaag was om het vooral rustig aan te doen. Bijkomend voordeel om achter in te starten is dat je lekker veel mensen kunt inhalen en dat is weer goed voor het moraal. De eerste ronde lijkt een eeuwigheid te duren. De trek is nog niet weg en maak druk over een mogelijk hongerklop. Ik heb zelf drinken bij me en pak ook zoveel mogelijk drinken aan. De hongerklop blijft achterwege en vind het eigenlijk best lekker gaan. Stiekem had ik nog de hoop wel de snelste Wapenvelder te zijn, maar dat mocht niet zo zijn. Dhr. Douma was mij al een aantal minuten voor.  Met een eindtijd van 1:38"38 zit het er op.

 

Zondag 16 september. Lekker weertje en hup de schoenen aan. Duurloop, geen keuze mogelijk. Vanaf huis de korste weg richting de Haelberg. Met 55 minuten kom ik bij de Haelberg, ik had mij al voorgenomen om onder de uitkijktoren een rondje om de steen te lopen en vervolgens de kortste weg weer terug te nemen. Het gaat best goed en kan constant lopen, wat heet met 55 minuten sta ik ook weer bij huis. Eindtijd 1:50"55

 

Zondag 9 september. De halve van Hattem komt nu wel akelig dichtbij, dus moest er maar eens een landere duurloop worden gedaan. In een rustig tempo wat delen van verschillende wandelroutes opgepakt. Eerst een stuk van de rode, daarna de gele achter het Heerderstrand. Om de tijd een beetje vol te maken nog een rondje om het strand en op de terugweg via de rode route even langs de Tonneberg geweest. Mijn zus en zwager hadden daar dit weekend de caravan staan. Vervolgens nog een stukje naar huis, al met al ruim anderhalf uur wezen hardlopen.

 

Dinsdag 4 september. De witte op een pittig tempo. Halvewege zie ik langs het pad even een ree met mij oplopen, hij had alleen geen zin om zich in te houden. Eindtijd 55"30

 

Zaterdag 1 september. 's Avonds de loopschoenen met lichte tegenzin aangetrokken. Ben ik nog op tijd vertrokken? Je kunt goed merken dat het steeds eerder donker wordt. Nu gaat het nog prima, maar het zal waarschijnlijk niet heel lang meer duren dat er 's avonds nog in het bos gelopen kan worden. Met 57"30 sta ik weer bij huis.

 

Woensdag 28 augustus. Salverda Berkumloop op het programma. Het doel was een lage veertiger. Dat ging het niet worden. Vanaf de start ging het eigenlijk best lekker en samen met Erwin konden wij er een lekker tempo inhouden. Bij het ingaan van de tweede ronde had ik zelfs het idee dat ik bij Erwin weg kon lopen, een halve ronde verder zag ik dat hij nog steeds kort achter mij liep. Ik kon het tempo aardig vasthouden, maar in de laatste kilometer weet Erwin mij toch weer in te halen. Voor dit moment heb ik het beste eruit gehaald en moet tevreden zijn met mijn eindtijd van 41"38. Op naar de halve van Hattem en misschien toch maar weer eens wat meer trainen.

 

Donderdag 22 augustus. Samen met Erwin afgesproken bij het Heerderstrand. Mountainbikeroute gelopen. Pittig tempo gelopen, met een extra lusje erbij ivm een gemist paaltje komen wij met 1:18 weer bij de parkeerplaats aan. Volgende week staat de Saverda Berkumloop op het programma, ben benieuwd hoe dat zal gaan.

 

Dinsdag 21 augustus. Een aantal weken zonder internet moeten doen. Had een meningsverschil met de provider. Hoe dan ook ik kan weer verder met mijn logboek. Ondertussen de vakantie achter de rug. In de vakantie 1 keer met Erwin gelopen.

Vanavond weer afgesproken met de bikers. Dit keer hebben wij het rustig aan gedaan, maar dat schijnt ook wel eens goed te zijn. Niet de hele ronde afgemaakt zoals de laatste 2 keer, je kunt goed merken dat het eerder donker wordt. Voor het fietsen zal het de laatste keer zijn geweest voor de avond. Lekker gereden, alleen wel behoorlijk onder de modder door de vele plassen in het bos.

 

Dinsdag 17 juli. Alternatieve training. Vanavond weer op pad met de atb. Jeroen, Freek, Hans en Erwin zijn van de partij. We doen weer dezelfde route als de laatste keer, die was goed bevallen. Zo nu en dan moest ik weer een schreeuw doen zodra er één verkeerd reed, dat gaf mij weer even de gelegenheid om op adem te komen. Het ging dit keer al een stuk beter dan de vorige keer. Nu iets meer behouden gestart en dat resulteerd er in dat halverwege de pijp niet helemaal leeg is. Op het einde pakken wij nog een pittige helling in de witte route en dan kan ik merken dat het beste er wel van af is en dat de beentjes zijn verzuurd. Toch weer iets van 38KM gereden, met hardlopen kom ik daar over het algemeen niet op uit. Het was weer lekker en een paar dagen later hadden wij de volgende afspraak al weer gepland. 21 augustus zouden wij weer op pad gaan.

 

Zondag 15 juli. 's Avonds gelopen, witte ronde vanaf huis. Iedere keer hou ik mij voor om ook rustige trainingen te doen en in het begin wil dat nog wel lukken, maar halverwege loop ik toch vaak weer stevig door. Ik weet het, het is niet verstandig om vaak boven de 80% te lopen maar ja.

 

Maandag 9 juli. Vanaf huis de gele route gelopen. Lekker uitlopen na de Van Bank tot Bank, nou ja uitlopen gewoon het tempo er in. Het is warm en enorm zweten. Goed gedronken na die tijd, want anders wordt je de volgende dag echt met een katergevoel wakker. Na de halve marathon van Zwolle in 2006 zal ik dat niet snel meer vergeten, wat kun je de volgende dag beroerd voelen als je te weinig drinkt. Goed eten deed ik al, anders kom ik niet in slaap. Eindtijd iets van 35 minuten.

 

Zaterdag 7 juli. 7e editie van de Van Bank tot Bank op 07.07.07 om 19:00 is de start. Het zonnetje schijnt lekker bij de start, maar het is al lang niet zo warm als vorig jaar. Samen met Erwin gestart en al snel sluit Gé aan. Ik moet mijn best blijven doen om aansluiting te houden, zeker met de dalingen. Een paar keer moet ik een gaat je laten vallen, maar gelukkig lukt het mij steeds om weer aan te haken.  Zo verstrijken de kilometers toch redelijk snel. Met 13 kilometer loop ik naast Gé en hij roept: ik zie je straks. Vervolgens blijft hij doodvrolijk achter mij aanlopen. Erwin heeft dan net een voorsprongetje te pakken. Gé blijft in mijn nek hijgen en passeert mij zelfs weer. Ik probeer aansluiting te houden en zie dat de afstand naar Erwin ook weer wat kleiner wordt. Een kilometer voor de finish haal ik de man in die in Rouveen mij vlak voor de finish nog 2 seconden klop moets geven. Die heb ik toch mooi te pakken. Ook Gé haal ik weer in en die roept dat ik Erwin moet pakken, even lijkt het er op dat ik naar hem toe kan lopen. In één van de laatste bochten wordt Erwin erop geattendeerd dat ik hem probeer in te halen en gooit er nog even een eindsprint in. Eindtijd 1:04"02. Een paar seconden achter mij komt Gé over de finish, maar zijn nettotijd was toch nog sneller dan die van mij. Doel om binnen de 1:05 te lopen is geslaagd en ben dus weer tevreden.

 

Dinsdag 3 juli. Erwin kon vanavond niet en ik had het idee om nog een verkenningsrondje te doen voor de Van Bank tot Bank. Ik zou altijd mijn vader nog een keer meevragen, hij op de fiets en ik hardlopen. Met de auto en fietsendrager de auto bij de Klokfabriek geparkeerd. Het had de hele dag al geregend, maar nu was het lekker weer. Het was leuk om zo eens een training te doen met mijn vader. Hij hield de kilometerteller op de fiets in de gaten en zo ging het rondje van een uur al snel voorbij. Toch alvast even een opfrissing van hoe het parcours ook al weer precies liep en waar de zwaardere stukken zitten. Op naar zaterdag.

 

Zaterdag 30 juni. Vandaag een verhuizing op het programma van mijn zwager.  Er was een grote vrachtwagen regeld en de nodige hulp was opgetrommeld. Dit zorgde er voor dat eind van de ochtend alles al was oververhuisd. 's middags konden de hardloopschoenen worden ondergebonden. Rondje Haelberg was het idee, alleen de auto kon niet bij het Heerderstrand worden geparkeerd ivm wegwerkzaamheden. Dan maar bij de begraafplaats, kon ik zelfs op de route parkeren. Eerst richting het Heerderstrand en daar de route verder gelopen zoals normaal. Ik kan merken dat ik 's ochtends ook al de nodige lichamelijke arbeid had verricht, maar het gaat lekker. Eindtijd 1:15.  's Avonds naar het pannekoekenhuis met schoonzus en aanhang en daarna was de pijp voor de tweede keer in één week helemaal leeg.

 

Dinsdag 26 juni. Vanavond alternatieve training. Samen met Erwin, Jeroen en Hans op de atb gestapt. Leuk voor de afwisseling. De hele dag waaide het hard en volgde de ene bui naar de andere bui. 's Avonds was het gelukkig al weer een stuk beter. Het eerste uur gaat mij lekker af, daarna was de pijp ook volledig leeg. Het was in ieder geval een leuke afwisseling. 37 KM gereden en de volgende afspraak staat al weer gepland.

 

Zondag 24 juni. Het is al avond, maar ik had nog niet gelopen dit weekend. Toch de schoenen aangetrokken. Volgens mij zelden op een zondagavond nog gelopen. Ik loop richting het bos naar de bekende route. Er is werkelijk geen hond in het bos te bekennen. Het lopen gaat lekker en met 57"45 sta ik weer voor mijn huis. Lekker gelopen.

 

Woensdag 20 juni. Op het laatste moment toch besloten om ook met de Munnikenslagloop mee te doen. Het begint een trend te worden de laatste tijd. Geen last meer van mijn voet, dus dat mocht geen excuus zijn. Ik had er best zin in, een echt doel had ik niet maar binnen de 42 minuten mocht toch wel. De bekende 4 ronden. De eerste 2 ronden gaan redelijk eenvoudig binnen de 20 minuten, de derde ronde lukt nog net binnen de 30 minuten. Ik had niet de illusie om binnen de 40 minuten te lopen, maar de laatste ronde kun/durf je toch net iets meer dan zo'n ronde ervoor. Met een eindsprint lukt het mij net om met 39"59 over de finish te komen. Met een super voldoen gevoel rij ik weer naar huis.

 

Zondag 17 juni. Met Erwin afgesproken bij de parkeerplaats tegenover de ingang van het Heerderstrand. Op naar de Haelberg!! Heenweg 33 minuten even uitblazen op de toren en vervolgens dezelfde weg weer terug. Nu in 29 minuten. Het was een pittig tempo, maar het ging lekker. Kees en gezin verwelkomden ons weer bij de parkeerplaats, die daar toevallig net kwamen aanlopen.

 

Woensdag 13 juni. Extensieve interval onder begeleiding van Herman. Eerst naar de sluizen bij Spoolde en vervolgens in interval naar het theehuis. 600 meter tempo en 200 dribbelen. Vanaf Theehuis naar de provinciale weg en vervolgens nog eens op tempo naar de fietsenwinkel vlak voor de stoplichten. Pittige training maar hij was weer fijn.

 

Zaterdag 9 juni. De laatste weken wat last van mijn voet gehad. Tot drie dagen voor de halve van Zwolle was ik niet van plan om te gaan lopen. Een aantal keren een testrondje gedaan op mijn nieuwe schoenen, maar het ging nog niet echt lekker. Ik had het vermoeden dat het aan mijn oude schoenen lag. Dus zowel de hardloopschoenen als de gewone schoenen meteen vervangen. De woensdag voor de halve, maar weer eens een testrondje gelopen en toch 3 kwartier vol gehouden. Volgende dag wel weer wat last, maar ik besloot dat ik toch mee zou gaan lopen. Vlak voor de start nog meer nerveus dan normaal, ik zou toch niet hoeven uit te stappen. Uitstappen lijkt mij nog erger dan helemaal niet meedoen. De eerste ronde rustig aan gedaan en dat ging goed. De tweede ronde durfde ik het tempo wel iets te verhogen, ik begon het vertrouwen te krijgen dat de finish wel haarbaar was. Ik kon er weer echt van genieten, er was dit jaar meer publiek dan voorgaande jaren. Het leuke van deze loop is dat je veel bekenden aan de kant ziet staan. De diverse muziekbandjes en dj's mochten ook dit jaar weer niet ontbreken. De laatste ronde het tempo vastgehouden en met een tevreden gevoel kwam ik over de finish. Erwin was reeds binnen gekomen op 1:35. Met mijn eindtijd van 1:40 was en moest ik dik tevreden zijn. Eenmaal over de finish maakte ik overigens wel dankbaar gebruik van een busje dat naar het Hanzebad terug reed. Er kon weer een streepje bij, ik heb Zwolle ieder jaar nog gelopen dus deze mocht eigenlijk ook niet ontbreken. Op naar de 8e editie. Of misschien eerst maar richten op de Van Bank tot Bank.

 

Woensdag 23 mei. Eindelijk weer eens met de loopgroep. Er is wat verwarring over de benaming, je kon altijd zeggen: "ik ben naar de trim". Ik ben naar SLZ klinkt niet echt. Hou dan ook, vanavond intensieve duurloop onder begeleiding van Dicky. Het zonnetje schijnt nog volop en het is dus ook volop zweten. Op het eerste parcourtje dat is uitgezet worden we weggejaagd door een aanwonende boer. Verder is de avond rustig verlopen, buiten het hardlopen om natuurlijk. Het was weer fijn.

 

Maandag 21 mei. Het is lekker weer en ik wil toch proberen nu minimaal drie keer in de week te lopen. Met de auto naar de parkeerplaats gereden en de witte ronde gelopen. Pittige duurlooptempo. Eindtijd 41"10.

 

Zondag 20 mei. Gisteren wezen laminaten bij Casper, dus vandaag niet al te gek. Rustige duurloop, witte ronde vanaf huis. Lekker gelopen. Eindtijd 1:04.

 

Woensdag 16 mei. Samen met Erwin afgesproken op de parkeerplaats bij het Heerderstrand. Erwin had vanuit daar vorig jaar eens een route gelopen aan de hand van een aantal fietsknooppunten. Het zou iets van 90 minuten zijn. Het is een mooi parcour en weer eens wat onbekende stukken/paden gelopen. We houden ons in totdat wij weer bij het Heerderstrand aankomen, het laatste stukje mag nog even volle bak. Met 1:28"30 komen wij weer bij de parkeerplaats aan. Lekker gelopen!

 

Maandag 14 mei. Ik heb nog wat spierpijn in de kuiten van Raalte. Dat kan er mooi even worden uitgelopen. Vanaf huis de gele route op een rustig tempo gelopen. Eindtijd 39:30.

 

Zaterdag 12 mei. Het is dan zover, eindelijke weer een halve marathon. De laatste was de halve van Zwolle vorig jaar. Op naar Raalte. Om half drie hadden Erwin en ik afgesproken daar te zijn. Er stond een lekker briesje (lees het waaide hard) Het eerste rondje ging nog wel aardig goed, samen met Erwin en Richard opgelopen. Aan het einde van de eerste ronde moeten Richard en ik, Erwin al laten gaan. Tijdens de tweede ronde komt ook Richard op dreef en tot twee keer toe moet ik ook hem laten gaan, mijn vizier blijft op hem gericht en dat zorgt ervoor dat het tempo niet helemaal inkakt. Eindtijd 1:37"30. Okee dit was een pittige kluif, er is weer werk aan de winkel. Nog een klein maandje en dan is de halve van Zwolle al weer.

 

Zaterdag 5 mei. Weer een beetje opgeknapt naar een verkoudheid. Uiteraard moest er gelopen worden, want volgende week zaterdag is de halve marathon van Raalte al. Rondje Haelberg en dit keer wel het volledige rondje. Rustig aan gedaan met de hartslagmeter als mijn bewaker. Eindtijd 1:25 (netto 1:21).

 

Maandag 30 april. Het weer blijft maar lekker weer en 's middags begint het al weer te jeuken. Vanaf huis de witte route gelopen en de begrenzer op mijn hartslagmeter is weer geactiveerd. Voor mijn gevoel gaat het zwaar, maar mijn hartslagmeter zegt dat ik het goed doe. Eindtijd 1:00"50. De volgende dag wordt mijn gevoel vertaald in een lekkere verkoudheid en loop ik een paar dagen thuis te brommen.

 

Zondag 29 april. Dit weekend zitten wij in een huisje van de Huttenheugte in het plaatsje Dalen. De hardloopschoenen zijn uiteraard niet thuis gebleven. De afgelopen dagen waren warm, maar vandaag staat er aardig wat wind wat en dus brengt dat een beetje verkoeling met zich mee tijdens het lopen. Op het programma "rondje Dalen", niet de hele route want dat schijnt iets van 40 kilometer te zijn. Een aantal mooie fietspaden die door de weilanden heen lopen en schaduw van de grote bomen die langs het pad staan. Volgens de borden bestaat de omgeving uit één groot vogelbroedgebied, niet dat ik zo'n vogelaar ben maar ik mag graag in een mooie omgeving hardlopen. Op het eind nog een extra lusje om over het uur heen te komen en met 1:07 kom ik weer bij ons huisje aan.

 

Woensdag 25 april. Te laat voor SLZ, dus voor mijzelf gelopen. Vanaf huis de witte ronde. Vanavond iets harder maar de hartslagmeter wel op een maximum gezet. Aan het einde van de witte gaat het nog zo lekker dat ik ook besluit om de gele ronde er achteraan te plakken. Eindtijd 1:26"14.

 

Zondag 22 april. Binnenkort is de halve marathon van Raalte dus er zal wat langer gelopen moeten worden. Auto bij het Heerderstrand geparkeerd en een rustig rondje Haelberg gedaan (kort heen en kort terug) Eindtijd 1:13

 

Woensdag 18 april. Samen met Erwin afgesproken om in Wapenveld te lopen. Een echt rustige duurloop gedaan van precies een uur. We hebben ons ingehouden en draagt er meteen aan bij dat je de volgende dag wat pittiger wakker wordt.

 

Maandag 16 april. Rondje Hoorn met volle bak. Slechts 35 minuten, maar de volgende dag toch lekker brak.

 

Zaterdag 14 april. Vandaag echt al zomerse temperaturen, rondom 25 graden. Kan toch niet het geduld opbrengen om te wachten tot de avond en om 13:38 vertrek ik vanaf huis. Om eens wat variatie in het parcours te brengen, loop ik nu de witte route vanaf huis. Vooral eerste half uur is pittig, omdat het zweet alle kanten uitbreekt. Van te voren al wel goed gedronken en tijdens het lopen heb ik nu 4 flesjes bij mij ipv 2. Het tempo moet wel wat worden aangepast omdat ik deze warmte nog niet gewend ben. Toch gaat het verder lekker en na 1:01"30 ben ik weer thuis, inclusief een sanitaire stop.

 

Woensdag 11 april. De eerste training bij SLZ. Training van Frank en op het programma extensieve interval. Rondje om Holtenbroek. Deze avond voelt het al een stuk warmer aan en het zweet laat niet lang op zich wachten. Het lopen gaat lekker, blijkbaar ben ik toch een mooi-weer-loper.

 

Maandag 9 april. 2e paasdag. Zo de eieren waren naar binnen gewerkt, dus er mocht weer een stukje gelopen worden. Het was heerlijk hardloopweer, wel wat wind maar daar heb je in het bos toch geen last van.  Eerst de witte ronde, mijn hartslagmeter weer op een max gezet. Dat gaat weer prima, heerlijk rustig gelopen met een eindtijd van 46 minuut nog wat. Vervolgens had ik nog wat zin en energie over, dus kon de gele er achteraan in volle bak. Dik in het rood volgens mijn hartslagmeter, maar ik kon mijn energie er lekker in kwijt. Eindtijd 18"51 en aangezien ik dit rondje nog nooit goed geklokt had, was het meteen een parcoursrecord!

 

Woensdag 4 april. De paasboodschappen moesten eerst gedaan worden, dus naar de training zat er niet in. Dan maar een stuk voor mijzelf. Normaal ga ik eigenlijk altijd het bos in, maar vanavond toch maar eens langs de andere kant van Wapenveld. Eerst richting Hoorn, het kanaal over gestoken. Wolbertsdijk, langs de evergunne en vervolgens langs de Wetering naar het gemaal op de Werverdijk. Vooral het stuk langs de Wetering is schitterend om te lopen, de zon was nog net niet onder gegaan. Hartslagmeter weer omgedaan om het tempo onder controle te houden. Via het Monnikenbos en het fietspad op de oude spoorlijn weer terug naar huis. Eindtijd 1:02. Lekker gelopen en ik had nog adem over ook.

 

Zondag 1 april. Heerlijke zonnige dag. Witte en rode route gelopen, vandaag een hoger tempo maar niet maximaal. Tijd 1:06"35.

 

Woensdag 28 maart. Witte ronde gelopen in een langzame duurlooptempo, hartslag zo laag mogelijk proberen te houden. Tijd 48 minuten.

 

Zaterdag 17 maart. De laatste papierloop. Op het programma 10 Engelse Mijlen. Samen met Erwin van start. Het begin gaat prima met de wind in de rug. Er loopt een groepje voor ons. Dat is ons doel want straks is het volop tegen de wind in. Na ca. 6 kilometer staan Gerri en Celine ons al aan te moedigen, we zouden ze nog drie keer zien. Vlak voor het punt waar we het tegen de wind moeten gaan opnemen, komen wij bij het groepje aan. Meteen laten de koplopers van het groepje zich afzakken, tja dat schiet dus niet op. Erwin en Erwin's vriend lopen het eerste stuk in de wind te beulen, later lossen wij elkaar af. Erwin begint zich te irriteren aan de volgers, omdat zij geen kopwerk meer verrichten. Als Erwin zich begint te irriteren, dan doe ik dat dus ook. Wij proberen ons een keer te laten afzakken, maar daar wordt het tempo niet beter van. Erwin versneld een keer en er ontstaan dan even wat scheurtjes. We houden het tempo vervolgens wat hoger, eenmaal bij het Kloosterbos aangekomen horen wij ineens een schreeuw achter ons. Eén van de volgers kuste het asvalt. Er ging nog net geen gejuich bij Erwin en mij op, maar het scheelde niet veel. Hup nog een tandje erbij de laatste kilometers. Bij Euroma staan mijn ouders en wederom Gerri en Celine. De groep is uit elkaar geschud en alleen Erwin, Erwin's vriendje en ik blijven over. Wel zo eerlijk. Met 1:11:08/09 (bruto) komen wij over de finish. We zijn dik tevreden. Frank en Michiel werden 2e en 3e bij de recreanten. Nog een pak papier gescoord en op naar huis. Jammer dat het de laatste keer is.

   

 

Woensdag 14 maart. Extensieve interval onder leiding van Frank. De opdracht is eenvoudig een rondje over de bruggen Mastenbroekerbrug en de Twistvlietbrug en dat drie keer. De Twistvlietbrug werd gebruikt om te herstellen. Dit soort trainingen bevallen mij altijd prima, geen gezeur met korte stukjes sprinten. Echt genieten dus.

 

Zondag 11 maart. Het is heerlijk weer en in korte broek en T-shirt op pad. Vandaag loop ik voor mijzelf in een heel rustig tempo de witte en rode route. Het is prima uit te houden zo, nog een week te gaan voor de laatste Berghuizer papierloop. Hopelijk gaat het beter dan vorig jaar. Maar goed nu ben ik lekker van het zonnetje aan het genieten, jammer dat er zoveel wandelaars op de been zijn. Het liefst heb ik het bos alleen voor mijzelf, maar ja dan moet ik ook maar niet zondagmiddag met dit weer gaan lopen. Eindtijd 1:15 of zoiets.

 

Woensdag 7 maart. Door opstopping op de Geldersedijk en de oude IJsselbrug had ik het bijna niet gehaald. Knetter de knetter, maar op de valreep of eigenlijk erover reed ik de groep tegemoet. Vanavond op het programma lange duurloop onder begeleiding van Geert. Langs Scania, Ecodrome, van Karnebeekstraat, de binnenstad en via de Burg. Roelenweg weer richting Westenholte. Geert houdt de groep in bedwang en er wordt in een redelijk rustig tempo gelopen. Het is zowaar eens mogelijk.

 

Zaterdag 3 maart. De Driebergenloop. Al een paar maand terug afgesproken met mijn Zwager om hier mee te lopen. De regen kwam 's nachts met bakken uit de lucht en ook op de weg er naar toe was het alles behalve droog. Voor een paar jaar terug had ik met de Zwolsebos halve marathon een enorme baggerwedstrijd meegemaakt, maar dat werd vandaag duidelijk overtroffen. Alleen het startvak al was een paradijs voor varkens en het parcours zelf was niet veel anders. Samen met mijn zwager die de 10 zou gaan lopen sluiten wij achteraan in het deelnemers vak. Dan het startschot de eerste kilometers is veel slalomwerk, sprintjes trekken en opstoppingen voor extreme waterpartijen, naar 3 à 4 kilometer kan ik eindelijk proberen om mijn eigen ritme op te pakken. Ritme krijgen op zo'n parcours valt niet mee, het is een echte crosswedstrijd door de paadjes en het vele bochtenwerk en na 6 kilometer wordt je ook nog eens 2 keer getrakteerd op de Maarnse berg. Ben benieuwd hoe ik het vol ga houden, aangezien ik in Apeldoorn een aardig knakmoment mocht meemaken. Vandaag gaat het goed en na 12 kilometer voer ik het tempo wat op. In mijn vizier een man met blauwe jas, langzaam kom ik dichter bij maar ook hij verhoogt het tempo. We lopen samen een tijdje op. Op 13,5 kilomter staat een vrouw ons aan te moedigen, ze roept het gaat goed en het kan nog even wel harder vooral die jongen achteraan. Die jongen achteraan, hee dat was ik. Hoe vreemd zit een mens in elkaar, want ik laat mij inderdaad verleiden door nog harder te gaan. De man in blauwe jas volgt hardnekkig en er sluit nog een malloot aan, het wordt echt een sprintpartij. Tijdens de laatste kilometer komen de 10-kilometer lopers en de 15-kilometer lopers bij elkaar en halen wij de één naar de ander in. Het verbaast mijzelf dat ik het sprintwerk tot het einde toe kan volhouden, bij het paradijs voor varkens aangekomen haalt de malloot mij in en ik vind het prima. De man met blauwe jas blijft achter mij, uit beleefdheid of kon hij niet harder? Hoe dan ook over de finish geven wij elkaar de hand. Mijn zwager was al gefinished en stond klaar met een bekertje water. Met een tevreden gevoel stapte ik weer in de auto richting Wapenveld.

 

Woensdag 28 februari. Vanavond training van Marinus. Vrije training in de vorm van Fartlek. Persoonlijk vind ik dit altijd een leuke trainingsvorm in het bos. Vanvond richting Wilsum en het is lekker tegen de wind in beuken, vooral op de terugweg. Van mij mag het 's avonds weer lekker licht worden, dan is het makkelijker op het aantal trainingen op te bouwen.

 

Zaterdag 24 februari. Volgende week heb ik die 15KM-loop al, dus ik zal de afstand toch iets moeten uitbreiden. De witte route weer, maar nu vanaf huis. Het is februari, maar de korte broek gaat aan en dat wou ook prima. De eerste twintig minuten is het werken, maar daarna gaat het lekker. De tijd heb ik weer eens niet, want die is er tijdens het lopen weer mee opgehouden. Misschien maar beter ook.

 

Woensdag 21 februari. Eind van de middag en het regent weer eens, zal ik wel of zal ik niet gaan. Tegen half zeven wordt het toch droog en besluit om te gaan. Eenmaal over de IJsselbrug begint het weer met regenen, zal ik terug gaan? Daar krijg ik vast geen voldaan gevoel van en zet door. Maar goed ook, want van echt regenen is geen sprake meer. Vanavond training van Herman en er staat intensieve interval op het programma. Gelukkig niet al te kort werk dus dit bevalt mij wel.

 

zaterdag 17 februari. Wanneer begint het echt opbouwen weer??? 3 maart wil ik een 15KM-loop doen en daar kan ik al tegen opzien. Vandaag maar eens kalm aan de witte route.

 

Woensdag 7 februari. Op naar de Trim. Ik kan het nu nog zo zeggen, want Trim-Westenholte stopt er mee. Of anders gezegd Jan Pot stopt ermee naar 18 jaar. De groep zal een doorstart krijgen onder begeleiding van een aantal lopers en trainers onder de naam Stichting Loopsport Zwolle. Vanavond training van Marinus, op het programma rustige duurloop. Gelukkig duurloop, want het is vanavond om het vriespunt en met doorlopen blijf je tenminste op temperatuur. Van regelmatige training is de laatste tijd geen sprake, of eigenlijk wel regelmatig maar niet vaak. Het zou mooi zijn als ik de draad weer een beetje kan oppakken. Vanavond houd ik mij in en hierdoor gaat het prima. Het is een keer gelukt om de rem erop te houden, joepie!! Ik maak vorderingen, maar dit kan nooit lang stand houden.

 

Zondag 28 januari. Vorige week ging de loop dus niet door, vandaar dat het er vandaag maar van moest komen. De Midwintermarathon in Apeldoorn, natuurlijk niet de marathon zelf maar de minimarathon van 18,6KM. Alles was anders dit jaar, ten eerste op een zondag in plaats van een zaterdag. De start was nu meer naar het centrum en het parcour was ook veranderd. De auto kon dit jaar geparkeerd worden in de buurt van de snelwegen en je werd vervolgens met een pendelbus naar de start gebracht. De organisatie was goed voor elkaar. Het lopen ging iets minder. In de eerste 5 kilometer zaten al veel klimmetjes, dus er werd meteen al aardig wat energie tegenaan gegooid. Tot tien ging het nog lekker op een gegeven moment zat ik maar te wachten op het 15KM-punt en dat duurde maar en duurde maar. Dan komt het moment dat je knapt en een klein stukje verder kwam ik er achter dat ik nog één kilometer te gaan had. Blijkbaar zat ik er al goed doorheen, anders had ik mij al lang gerealiseerd dat ik al meer dan 15KM had gelopen. Goed het zat er nu gelukkig bijna op, de laatste 500 meter wisten ze nog een keer extra lang te maken door de vele reclamebogen die al honderden meters voor de finish waren opgesteld. Eindtijd 1:24"18. Geen toptijd, maar het was goed zo.

 

Zaterdag 20 januari. Vanwege de heftige storm van afgelopen donderdag is de Zwolsebos halve marathon op de zaterdag geannuleerd. Het bos ligt vol met omgevallen bomen en het risico is te groot vanwege nog net niet omgevallen bomen en loszittende takken. Helaas, ik had me echt verheugd om weer een halve marathon te lopen.

 

Zondag 14 januari. De zon schijnt en dan moet er natuurlijk gelopen worden. De twee afgelopen avonden volgepropt met lekker eten, vrijdagavond van het werk en gisteravond met de buren. Daar moet natuurlijk ook weer wat tegenover staan, voor de kilo's hoef ik het niet te doen want volgens mij weeg ik de laatste 18 jaar tussen de 58 en de 63 kilo. Rondje Haelberg zou het weer worden, alleen de auto kan ik op de parkeerplaats bij de ingang van het Heerderstrand niet kwijt. Het staat bomvol, dus dan toch maar betaald parkeren bij het Heerderstrand zelf. Eenmaal wat verder in het bos is er van drukte al geen sprake meer. De mooie route gepakt richting de Haelberg een stukie langer maar dus wel mooier. Bij de uitkijktoren is het weer drukker, dus even kijken en weer snel door. Het gaat beduidend beter dan vorige week zaterdag en durf het deze ook aan op de zandhoop bij het Hertenkamp te pakken. Dit keer ook het pad over de Renderklippen heen, in plaats van het vlakke fietspad er langs. Nog even langs het Heerderstrand en het zit er weer op. Eindtijd 1:10 (netto), het was natuurlijk geen officieel rondje omdat het viaduct naar het Heerderstrand er dit keer niet bij zat.

 

Woensdag 10 januari. Training van Dicky. Erwin is niet aanwezig, er gaan geruchten dat hij na zijn overwinning in Berkum commercieel gaat. Vanavond extensieve interval. We mogen rondjes op 70% lopen, maar dan wel volle bak 70%. Een aantal mensen is weer opstandig vanavond, koffiemolen was ook weer lekker op dreef. Ik probeer om bij Eelco in de buurt te blijven. Het gaat mij redelijk af, alleen bekruipt mij het gevoel dat hij zich aan het inhouden is. Het gaat er in ieder geval pittig aan toe. Dat heb ik vooral de dagen ernaar gemerkt, er hangt dan nog wat spierpijn in de bovenbenen. Nog een weekje en dan is er weer een mooie test, om te kijken hoe de vlag er voor hangt. 20 januari mag de Zwolse bos halve marathon plaatsvinden. Erwin en ik hebben daar een tijd staan van 1:37 en nog wat. Dat wordt de tijd om te verbeteren.

 

Zaterdag 6 januari. Vandaag alleen op pad met hardlopen. Celine eerst naar bed gebracht, dat is een mooi moment op even de hardloopschoenen aan te trekken. Tussen de middag eerst een familiezak gekruide kibbelingen met Gerri naar binnen gewerkt. Die kibbelingen hebben mij aardig opgebroken tijdens het lopen zelf. De bedoeling was een rustig rondje Haelberg. Ik heb het wel rustig aan gedaan, maar het ging gewoon zwaar. Het was werken vanaf de eerste kilometer. Bij de uitkijktoren even twee minuten op adem komen en vervolgs weer verder langs de andere kant. Meestal gaat de terugweg dan wel wat beter, vandaag zat dat er niet in. Eindtijd 1:16. 's Middags belde Erwin mij enthousiast op, hij had gewonnen met een tien-kilometer loop in Berkum. Erwin bij deze nogmaals gefeliciteerd!! Ondertussen heeft hij al regelmatig op het podium gestaan, die ervaring kan ik nog niet met hem delen. 

 

Woensdag 3 januari. Eerst woensdag van het jaar, dus ook eerste woensdag van de maand. Duurlooptraining onder begeleiding van Hans. Lekkere lange stukken gelopen en zo nu en dan even stofzuigen zodat de hele groep weer bij elkaar is. Stadshagen, AA-landen, Diezerpoort en via de Zwarte Waterallee weer richting Westenholte. Het ging heerlijk vanavond. 

 

Verslag 2006

Zaterdag 30 december.

Vandaag op het programma Den Alerdinck loop in Liederholthuis. Bij de carpoolplaats afgesproken met Erwin. Erik zou toch rechtstreeks gaan. Nerveus rijden wij richting Liederholthuis, hoe is het toch mogelijk vraagt ook Erwin zich af. Wat? Nou dit wordt mijn 69e wedstrijd en toch weer nerveus zijn van te voren. Hoe kan dat toch, we hebben wel wat meer voor de kiezen gehad dan een tien kilometer loop. Misschien is het ook wel en heb je het nodig, om je van te voren niet al te pittig te voelen. Eenmaal bij het langgoed aangekomen, kunnen wij ons inschrijven in het Koetshuis. Toch wel een bijzondere plek, de omgeving is hier mooi en prima geschikt voor een hardloopevenment. Het doel vandaag is om de tijd die Erwin vorig jaar had gelopen te verbeteren (43"38). De start gaat voortvarend en een paar honderd meter verderop haalt Erik ons in, hij was in het startschot aan gekomen. Een strake timing heet zo iets, dit was ook meteen het laatste wat wij van Erik hadden gezien. Voor ons gevoel lopen we een straf tempo, alleen de stopwatch gaf iets anders aan. Ik dacht dat wij de eerste kilometer wel binnen de vier minuten liepen, de klok gaf 4"20 aan. De kilometers die daarop volgden gingen niet veel anders. Het is een echte crossloop door de bossen met veel bochtenwerk en klimmetjes. Na zo'n twee kilometer was ik al bang om Erwin te moeten laten gaan. Hij liet zich als een baksteen van een helling naar beneden vallen, vervolgens doe je daar dan weer een paar honderd meter over om aan te haken. Gelukkig ging dat goed, ook omdat Erwin niet meteen volle bak door ging. Een tien kilometer is altijd een aanslag, voor je gevoel ben je tien kilometer aan het sprinten. We kunnen het tempo vlak houden en de tweede vijf kilometer gaat zelf iets sneller dan de eerste. Eindtijd 42"16. Doel gehaald en de conclusie: we moeten weer meer tempotrainingen gaan doen ipv alleen lange duurlopen.

 

Woensdag 27 december. Op tijd voor de trim. Trainer Geert en het is vanavond (water)koud. Maar met een mutsje op gaat het prima, eerst even lekker inlopen om op temperatuur te komen. Vervolgens wat versnellingswerk bij Frankhuis, Twistvlietbrug en als toetje tweemaal de klaver. Het was weer prettig.

 

Zondag 24 december. Samen met Erwin afgesproken bij het Heerderstrand, duurlopie Haelberg. Eerst zelf met de atb die kant op gereden door het bos, een soort warming uplaten we maar zeggen.  We lopen de route dit keer andersom, wordt je toch weer aan het nadenken gezet. Op deze manier leer je het bos wel steeds beter kennen. We doen het rustig aan en alleen het laatste stukje naar de Haelberg een tempoversnelling heuvelop. Dat hakt er meteen lekker in, maar we kunnen even op adem komen op de uitkijktoren.

Als de hartslag weer acceptabel is, vervolgen wij rustig onze weg. Even verderop worden we nog aangevallen door een st. Bernard-achtig mormel. Zijn baas, die er uitziet als een zwerver met mobiel, blijft rustig doorbellen. Erwin bedankt de man voor de gedane moeite en al mopperend lopen wij door. Vanaf het Heerderstrand begint de hartslag weer langzaam op te lopen, het beste begint er vanaf te raken. Het was weer mooi geweest voor vandaag. Eindtijd 1:20. Nog een kwartier op de fiets en weer lekker onder de douche!!

 

Zondag 17 december. De bedoeling was om zaterdag te lopen, maar het had de hele dag geregend. Vandaag was het fris, maar er scheen een lekker zonnetje. Klokslag 10:00, stond ik klaar op de parkeerplaats in het Zwolsebos.  Een rustige duurloop was wederom de bedoeling. Vandaag ging ik de tip van Erwin gebruiken om de harstslagmeter juist als hulpmiddel te gebruiken om het ook echt rustig aan te doen. Of is de hartslagmeter daar sowieso voor bedoeld, zit ik mij nu te bedenken??? Goed witte ronde en ik kom al snel weer een loopgroep tegen. Er lijken wel steeds meer loopgroepen te komen, positief natuurlijk!! Er was weer een stuk bos gekapt en de omgeving ziet er weer totaal anders uit er een paar bomen ontbreken. Mijn hartslag loopt snel op (180), terwijl ik het nu toch echt wel rustig aan doe. Zou het komen doordat ik de laatste weken wat minder heb getraind? Even later kom ik wat meer in mijn ritme en zakt de hartslag ook weer wat. In eerste instantie wou ik alleen de witte route lopen, maar als je wat meer de rem er op houdt dan hou je blijkbaar ook wat energie over. Er moest dus nog maar een geel rondje achteraan. Eindtijd 1:06.

 

Zaterdag 9 december. Egmond training bij het Heerderstrand, onder begeleiding van Frank. Eerst wat intervalwerk en vervolgens drie rondjes om het Heerderstrand. Het lijkt lekker hardloopweer, het is vandaag een stuk koeler en het zonnetje schijnt. Toch is het zwaar, in het eerste rondje kom ik er al snel achter dat het niet zo snel gaat als de laatste Heerderstrandtraining. Goed je kunt niet veel anders doen, dan je tempo er op aanpassen. Vandaag een grote opkomst, ook omdat de gewone training van Westenholte ook bij het Heerderstrand begon. Na drie rondjes was de pijp leeg en was het mooi geweest. Nog even het viaduct over, waarbij de beentjes lekker zwaar aanvoelen.

 

Zondag 3 december. Het weekend was volgepropt met allerlei afspraken, maar op zondagochtend was er nog een gaatje. Het zonnetje scheen, dus lekker de hardloopschoenen aangetrokken. Vandaag zou ik het rustig aan doen. Stap in de auto, zit nog even te twijfelen of ik naar Heerde rij. Er is te weinig tijd, toch maar naar de parkeerplaats in het Zwolse Bos. Het blijkt een sportieve ochtend te zijn, want ik kom diverse loopgroepen en atb' ers tegen. Ik heb wel mijn hartslagmeter om, terwijl ik onlangs nog voor de honderste keer heb gelezen dat je dat niet moet doen als je het rustig aan wilt doen. Diverse malen kijk ik op het schermpje, maar ik laat mij vandaag niet verleiden. Het verschil met wel of niet rustig aan doen, merk je vooral na de training. Je herstelt een stuk sneller. Eindtijd 43 nog wat, want het deed er niet toe vandaag.

 

Zaterdag 25 november. Met Erwin al half afgesproken dat we met de training van Egmond wilden meelopen. Gerri moest eerst nog naar de kapper, dus om 10:15 konden wij pas in de auto stappen. Eenmaal hardlopend bij het Heerderstrand aangekomen, konden wij meteen inhaken. De groep onder leiding van Geert, begon net aan de eerste ronde. Een betere timing was niet mogelijk. Vier ronden voor vandaag, het inlopen hadden Erwin en ik gemist. Dat was te merken ook, want de eerste twee ronden gingen zwaar. Met de derde ronde begint de boel warm te draaien, maar koffiemolen loopt al babbelend met Geert verder te hobbelen alsof het hem geen enkele moeite kost. Bij de laatste ronde begint het beste er toch wel van af te raken en kost het moeite om hetzelfde tempo aan te blijven houden. Het was weer mooi geweest, volgende training maar weer eens wat minder intensief. En jawel het was vandaag 17 graden, dus korte broek en T-shirt.

 

Woensdag 22 november. Training van Marinus. Fartlek op het programma, zeg maar duurloop met versnellingen. Vanavond geen korte broek, maar het is weer heerlijk hardloopweer. Rondje Zwarte Waterallee, Stadshagen en via Frankhuis weer terug.

 

Zaterdag 18 november. Dit weekend met het gezin op een park van Landal in Kootwijk. De hardloopschoenen gaan uiteraard mee. Zaterdagochtend een half uurtje gelopen. Een half uur is normaal wel vol te houden, maar doordat het nu dwars over de zandverstuiving heen ging was het lang genoeg. Ergens halverwege deze woestijn, zie ik een paar kalveren (mega-honden) op mij af gedenderd. Tja even schuilen zit er op zo'n zandvlakte ook niet bij , dan maar rustig doorlopen en hopen op het beste. Zo hard als ze op mij af kwamen, scheerden ze ook langs mij heen. Niets aan het handje. Okee het was weer mooi geweest, het zweet stond op mijn voorhoofd en dat kwam niet alleen door die honden.

 

Woensdag 15 november. Krap aan op tijd voor de trim. Vanavond trainig van Dicky. Op het programma intensieve interval en intensief werd het. Normaal heb ik het niet zo op intensieve interval, maar vanavond was het best lekker (afzien). Voor het stuk bij de fietstunnel die onder de zwarte waterallee gaat. Dit stuk deden wij zo'n twaalf minuten en daardoor leek het al weer wat meer op duurloop. Vanavond in de korte broek, jawel het kan dus ook nog na de Klokloop.

 

Zondag 5 november. Het is tien over acht in de ochtend, ik kan met een gerust hart Erwin opbellen. Die heeft tegen die tijd er al een halve dag opzitten. Afgesproken op samen te gaan lopen. Wij rijden met de auto naar de parkeerplaats bij het Heerderstrand. Rondje Haelberg was voor Erwin al een paar maand geleden, het mocht dus wel weer eens gebeuren. We zijn koud in het bos of de eerste buizerd scheert over het pad voor ons en paar honderd meter verder zien wij dicht bij ons een ree in het bos springen. Dat is nou het mooie van het lopen hier. Vandaag doen wij het op onze manier kalm aan, het kan altijd kalmer maar het gaat in ieder geval niet volle bak. Voor de zoveelste keer hebben wij het er over, dat wij vaker rustig moeten lopen. Er zijn veel atb'ers in het bos, er zitten een aantal sypathieke tussen maar de meesten niet. Met sympathiek bedoel ik in dit geval dat als ik groet dat de persoon op de atb ook terug groet, in de meeste gevallen komt het daar niet van. Even bij de uitkijktoren uitblazen en maar snel weer verder er staat namelijk een fris windje bovenin. Erwin wil nog een klacht indienen omdat er slecht geveegd is, het is uitkijken geblazen met al die bladeren op de grond. Met 1:11 netto komen wij weer bij de auto aan. Het was weer goed, vanmiddag achter de buis kijken naar de marathon van New York.

 

Woensdag 1 november. Het begint eindelijk kouder te worden, vanavond voor het eerst lange broek en shirt met lange mouwen. Trainer Hans, eerste woensdag van de maand dus langzame duurloop. Duurloop klopt, langzaam was het niet. Een lekkere grote ronde gemaakt om en door Stadshagen en Holtenbroek. Zo nu en dan even stofzuigen en daarna weer een lang stuk. Het ging lekker vanavond en bij een temperatuur van 8 graden, was ook heerlijk om te lopen.

 

Zaterdag 28 oktober. Wat zou het nou worden 10,8 of 15KM, het is uiteindelijk toch 10,8KM geworden. Samen met Erwin, de dames en de kinderen in Heerde afgesproken. Er is een hoog Trim-Westenholte gehalte, overal zie je de bekende shirtjes met het hart. Met zo'n loopie is het heerlijk dat je op het allerlaatste moment kunt aankomen even inschrijven en meteen van start. Kees is er ook bij, maar vandaag als supporter vanwege een knieblessure. Erwin en ik nestelen ons op de voorste rij, niet met het idee om meteen als een dolle te vertrekken maar in ieder geval wel meteen de ruimte te hebben. We lachen nog even voor de foto die Eelco maakt, hij zou 10 minuten later met de 15KM vertrekken. Het startschot knalt en daat gaan we dan, 100 meter verder op staat mijn zwager Rein die net is gefinished met de 5KM. Erwin en ik beginnen rustig. De Kamperweg is ondertussen bij ons wel bekend, vooral vanwege het valsplat. De eerste kilometers gaan lekker, eenmaal voorbij de snelweg probeer ik mij toch aan Erwin op te trekken. Voorbij de 6KM, gaat de snelheid langzaam iets omhoog en begin ik er ook in te komen. De laatste 3 kilometers gaan als een trein en met een tijd van 46"24 komen wij zij aan zij over de finish. Lekker gelopen!!

 

Woensdag 25 oktober. Op tijd voor de Trim, hesje aan en ik ben er helemaal klaar voor. Trainer Herman, het is donker dus we blijven lopen op de wat beter verlichte plekken. Afwisselend rondjes op tempo en dan weer een rondje dribbelend en dat voor een half uur lang. Lekker op tempo samen met Erwin opgelopen, niet te gek. Zaterdag de Klokloop, op naar het pak zeeppoeder.

 

Zondag 22 oktober. Volgende week is de Klokloop, vandaag maar eens kijken hoe het er voor staat. Welke afstand ga ik volgende week lopen, 10, 8 KM of 15KM. Vandaag maar eens een ander startplek opgezocht. Vanaf de parkeerplaats bij het Heerderstrand begonnen. De Haelberg was al een tijd niet meer bezocht, dus dat mocht wel weer eens gebeuren. Het is 15 graden, dus korte broek en shirt kan prima. Het lopen gaat lekker en ik probeer mijn hartslag niet al te ver te laten oplopen. Het uitzicht is vandaag goed van de uitkijktoren. Weer de snelste weg terug gepakt en met 1:08"07 kom ik weer op de parkeerplaats aan. Dat was lekker.

 

Zondag 15 oktober. De dag van de marathon van Amsterdam. 's Ochtens uiteraard voor de buis om het live-verslag te volgen. Erwin, Joop, Michiel en Norman lopen mee. Als ze voor de tweede keer het olympisch stadion doorgaan, zie ik Erwin passeren. Ze hebben het allemaal uit gelopen. 's Middags zelf de hardloopschoenen ook maar aangetrokken. Het zonnetje schijnt en het is niet al te warm. Eindtijd 42"18, lekker ontspannen gelopen.

 

Zaterdag 30 september. Witte route 41"10.

 

Woensdag 27 september. Vanavond weer op tijd voor de trim. Nou ja op tijd. Erwin en ik moesten even achter de groep aan hobbelen, omdat deze al van start was gegaan. Trainer Marinus. Dus wat meer duurloop en dat ligt mij wel. Eerst over de nieuwe fietsbrug bij Westenholte, daar moest nog wat gekit worden. Rustig ingelopen richting de sluis en vervolgens twee lange stukken met een pittig tempo (=volle bak). Vaak neem ik mij voor om eens een beetje in te houden, waarom lukt dat toch niet? Iedere keer die drang om anderen (proberen) niet te laten weglopen. Goed het gaat vanavond ook wel lekker. Bij terugkomst is het al weer donker, de tijd van de hesjes komt er weer aan. Hmmm.

 

Zaterdag 23 september. Gerri was een dag naar zo'n beautyfarm, ergens een half jaar geleden al afgesproken. Ik kon moeilijk Celine meenemen met het hardlopen dus Hattem zou niet wat worden. Op het allerlaatste moment bood mijn zwager Hans aan om op te passen. Leuk, kon er toch nog gelopen worden. Het was al weer een tijdje geleden en ik had er wel weer eens zin in. Spullen gepakt en op naar Hattem. Ik was er nog mooi op tijd, misschien zou Erwin nog komen maar dat was niet zeker. Sluit aan bij Richard en William. Lekker tempo gelopen en niet al te gek van start. De tweede ronde heb ik het gevoel iets te kunnen versnellen. Misschien was het ook wel het vasthouden van het tempo, ik kan in ieder geval de nodige mensen nog inhalen. Aan het einde van de tweede ronde is het ook wel mooi geweest. Het laatste stuk op de Gelderse dijk, zie ik mijn hartslag oplopen tot 203. Dat is toch best hoog. De ronde ervoor had ik het er nog met William over gehad of het geen kwaad kon. Ik zei van niet en hij hoopte het voor mij, je begint er dan toch aan te twijfelen. Gelukkig heelhuids de eindstreep gehaald, netto eindtijd 1:04"35.

 

Woensdag 20 september. Sinds lange tijd weer eens met de trim gelopen. Uiteraard stellen een aantal lopers zich voor, alsof ik voor de eerste keer aanwezig ben. Krijg vervolgens meteen een verwijzing naar groep twee, hè heerlijk fijn om weer eens terug te zijn. Vanavond intervaltraing van Hans op en om de dijk. Aan de beentjes kan ik al vlot merken dat er van interval training de laatste tijd weinig is gekomen. Zal vast weer goed zijn om te doen. Ik heb mezelf weer een doel gesteld en dat is de Klokloop. Het mag weer gaan gebeuren.

 

Zondag 17 september. Witte route gelopen. Eindtijd 40"32.

 

Zaterdag 9 september. Witte route vanaf huis, de zon schijnt weer volop. Rustig tempo gelopen en het gaat lekker. Met dat mooie weer verwacht je meer hardlopers, maar neen. Eindtijd 57"06.

 

Woensdag 6 september. De bedoeling was om met de trim mee te gaan, helaas kon ik niet op tijd komen. Dus maar voor mijzelf gelopen, de gele route vanaf huis. 37"00

 

Maandag 4 september. Met de auto naar de begraafplaats in Heerde gereden. De renderklippen over gecrost met een rondje om het pluizenmeertje. Er zijn veel hardloopgroepen en wanderlaars op de been. Ruim veertig minuten met een stevig tempo en de nodige klimmetjes. Het was weer genoeg geweest.

 

Zaterdag 26 augustus Witte route 40"07. Vanavond weer patat, maar nu iets later gestart en het gaat als een tierelier. Jammer van die 7 seconden. Mijn hartslagmeter geeft een totaal tijd aan, maar ook een tijd dat de hartslag wordt gemeten. Het verschil zit in de start, de tijd begint meteen te lopen alleen de hartslag heeft ie niet altijd direct te pakken. Hartslagtijd was vanavond 39"40, tja ik hoef me zelf niet voor de gek te houden maar deze was toch onder de 40.

 

Donderdag 24 augustus Witte route 42"40. Vanavond gaat het zwaar, waarschijnlijk iets te snel gestart naar het eten. Kan ook aan de maaltijd hebben gelegen (patat met bereklauw)

 

Dinsdag 22 augustus Witte route 41"50. Rustig begonnen en het tempo later wat meer omhoog.

 

11 t/m 20 augustus met vakantie in Limburg op een park van Landal vlak aan de Maas. Twee keer gelopen, eenmaal met Erwin een rustige duurloop van bijna anderhalf uur en nog een keertje drie kwartier. Rustig aangedaan dus.

 

Maandag 7 augustus. Witte route gelopen. Even lekker ontspannen lopen, het lijkt weer een stukje beter te gaan. Ik kan een iets hoger tempo aanhouden. De gedachte om eventueel toch nog de marathon te gaan lopen in oktober, heb ik losgelaten. De motivatie ontbreekt en volgens mij is het ook verstandiger dat ik het nu niet doe. Maar eens gaan nadenken over een nieuw doel. 

Op het einde van de route kom ik nog een neef van Gerri tegen. Ik was hem al eens vaker tegen gekomen, de vorige keer op de gele route (4,5 KM) en nu dus op de witte (9,4KM). Daar zat duidelijk progressie in. Zo raak je even aan de klets en hij leek ook al aardig verslaafd te raken aan het hardlopen. Eindtijd 42"58.

 

Woensdag 2 augustus. Erwin komt om 19:00 en vanaf huis de witte ronde gelopen. Mooi tempo en het is net even droog. Halverwege begint het wel weer iets te spetteren, maar goed dan zijn de motoren al warm gedraaid. Het gaat best aardig en met z'n tweeën heb ik mijn gedachten ook weer eens ergens anders dan alleen bij mijn voet. Eindtijd 1:03, kijk toch weer een uur gelopen. De volgende dag gelukkig weing reactie gehad.

 

Maandag 31 juli. Vandaag 24 graden, eindelijk weer eens een normale temperatuur. Bijna een week niet gelopen, dat begint aardig op de stemming te drukken. Vandaag maar weer eens het bos in gedoken, wellicht dat een zachte ondergrond even beter is. Eerst met de auto naar de parkeerplaats en van daar uit de witte route gelopen. Het gaat best aardig en het is heerlijk om weer een inspanning te leveren. Eens kijken of mijn voet daar ook zo over blijft denken. Probeer het nu training voor training te bekijken. Op 29 augustus staat de afspraak met de podotherapeut. Vermoedelijk zal dan de beslissing vallen of de marathon er nog in zit of niet. Eindtijd  van het trainingsrondje 44"10.

 

Dinsdag 25 juli. Vanmiddag bij de huisarts geweest. Ik zak met mijn rechtervoet wat door, daarnaast heb ik waarschijnlijk te lang door gelopen op mijn hardloopschoenen. Doorverwezen naar de podotherapeut. Morgen maar eens langs gaan om een afspraak te maken.

's Avonds mijn testrondje Hoorn weer gelopen (8,2KM parcours geijkt samen met Celine). Vanavond ging het beter dan de laatste keer, maar ik heb het afgelopen weekend ook niet getraind. Het is warm en vochtig. Eindtijd 37"19.

 

Donderdag 20 juli. Vanavond maar weer hetzelfde rondje als maandag om te testen hoe mijn voet het houdt. Rondje wel uit kunnen lopen maar het hield niet over. Hmm toch maar verstandiger om even een time-out te nemen, kijken of het zich dan meer herstelt. Eindtijd 40"10.

 

Maandag 17 juli. Om 20:30 was het nog heel warm, maar er moest natuurlijk nog wel even gelopen worden. Even een rondje over het oude spoor naar Hoorn. In Hoorn het kanaal overgestoken naar de Wolbertsdijk en langs de Evergunne weer naar huis.

Eindtijd 37"30

 

Zaterdag 15 juli. Ik had al afgezegd vanwege mijn voet. Het laatste half jaar heb ik hier al last van, vooral met het opstaan en van de trap aflopen is "pijnlijk". De laatste tijd begon ik er ook overdag hinder van te ondervinden. Vrijdag nieuwe hardloopschoenen gehaald en de verkoper wist mij zonder twijfel te vertellen dat dit zeer waarschijnlijk peesplaatontsteking is. Het advies om 's ochtends en 's avonds even een golfballetje onder je voet heen en weer te rollen om op die manier de bloedtoevoer te stimuleren. Op deze manier zou de ontsteking wel verdwijnen. Ik zou gerust morgen een duurloop kunnen doen, nou dan laat ik mij natuurlijk meteen overhalen. Zaterdag om 8:00 stonden Kees, Erwin en ik op het NS-station van Zwolle voor de trein naar Ommen. Onderweg begonnen Erwin en ik ons een beetje zorgen te maken over de treinreis, deze duurde wel aardig lang en dat stuk moest ook weer worden teruggelopen. In Ommen aangekomen, doken wij vanaf het station eigenlijk meteen het bos een mooi startpunt. Eerst rustig aan, richting Dalfsen, met een gangetje van ongeveer 12KM per uur (of anders gezegd vijf minuten over een kilometer). Het is een schitterende route en we hebben er goed aan gedaan om een uur eerder te vertrekken, het namelijk is al behoorlijk warm. Even voor Dalfsen gaat het tempo iets omhoog, het is moeilijk om steeds met de erop te lopen. Als je in gesprek bent gaat het tempo automatisch iets omhoog. Na twee uur komen wij weer in Zwolle aan en wordt Kees gedropt. Erwin en ik lopen dan het laatste stukje nog terug naar het station. Eindtijd 2:09"52, dit is toch echt een serieuze duurloop.

 

Woensdag 12 juli. Het was al weer even geleden, maar vanavond kwam het er weer van: trainen met Trim-Westenholte. Annet was vanavond de trainster. Via Frankhuis naar Stadshagen, daar hebben wij voor een minuut of 20 rondjes gelopen in de vorm van een vierkant (jawel). Drie zijden snel en dan weer één langzaam, ook vanavond was er weer volop zon. Het zweet mocht niet ontbreken. Binnenkort toch maar eens nieuwe schoenen kopen, het begint wat te wringen. Als afsluiting een aantal bijzondere grondoefeningen.

 

Maandag 10 juli. Bij het kraamschudden van Celine, had ik met ome Henk al eens afgesproken om de sprengen op te zoeken. Vorige week maandag kwam ik hem toevallig tegen in het centrum van Heerde. Meteen maar een afspraak gemaakt, want anders zou het er toch weer niet van komen. Om 19:00 stond ik bij hem op de stoep. Eerst even de strategie doorgenomen en toen gingen wij op pad, hij op de fiets en ik hardlopen. Het sprengengebied was voor mij nog een redelijk onbekend terrein en mijn oom kwam er geregeld om te fietsen. Het was een mooie avond waarbij het zonnetje volop scheen, maar het gelukkig niet meer zo warm was als vorige week. Eerst langs de sprengen, daarna de Renderklippen overgeschoken richting het pluizenmeertje. Daar hebben wij even op een bankje gezeten en wat gepraat, zo vaak zie ik mijn oom niet en op deze manier hoorde ik weer eens wat van de familie. We vervolgden onze route langs het graf van Buys Ballot en wat andere vennetjes. Via een mooi fietspad kwamen wij uiteindelijk weer bij het Heerderstrand uit. Het was een geslaagde rit, wat hopelijk nog eens een vervolg krijgt. (1:10)

 

Zaterdag 8 juli. De kop is er af, de eerste lange duurloop van het marathonschema is gelopen. Het was meteen de kortste afstand, met een tijd van "slechts" 1:45. Route door het Wapenveldse Broek, Het leek eerst nog lekker fris met een zomers buitje. Tegen de tijd dat wij vertrokken was het al weer lekker broeierig. De route volgde langs een aantal knooppunten van het Veluwe fietsnetwerk. Monnikenbos, richting Wijhe naar Vorchten. Van Vorchten via de Bruggehoek in Wapenveld naar Hoorn en daar over het oude spoor weer naar huis. Op twee punten hebben wij de route iets moeten afsnijden vanwege de tijd. Maar met 1:45"02 komen wij weer aan bij knooppunt 85. Kees heeft wat last van zijn rechter knie, hopelijk herstelt het snel. Op naar Training nummer twee!

 

Zaterdag 1 juli. De Van Bank Tot Bank. Dit keer keurig op tijd. Eerst even startnummer en chip ophalen bij de Noordgouw. Erwin en ik hebben nu eindelijk eens de knoop door gehakt om de chip maar eens aan te schaffen. Steeds meer loopjes maken gebruik van deze chip, dus met een jaartje of drie hebben we uhm er wel uit. In de school komen we Erik en Kees tegen en gebroederlijk lopen wij gescheiden naar de start bij de bank. Lekker in het startvak met het gezicht in het zonnetje, de thermometer van de bank geeft 30 graden aan. Dit wordt echt genieten. De start dit jaar wéér anders, of het nou veel beter wordt ben ik nog niet uit. Na een kilometertje of 8 kom ik Erik achterop, hij wijst mij de weg naar Norman die daar weer iets voor loopt. Erik weet me nog te vertellen dat Kees daar weer een stukje voor loopt. Mijn doel was in zicht. Kees was alleen een hardnekkige, met 12 kilometer kon ik pas bij hem aanhaken. Er waren extra water en sponzenposten, dus dat was goed geregeld door de Gemzen. De eindtijd viel wel een beetje tegen, maar goed dat was te verwachten met deze hitte (1:03"33). Erwin en ik hebben er toch maar een biertje op gedronken.

 

Maandag 26 juni. Gele route vanaf huis. Laatste keer voor de VBTB, eindtijd 32"37.

 

Zaterdag 24 juni. Tegen het weekend aan laten Erwin en ik elkaar wel eens doorschemeren of we plannen hebben om samen te gaan lopen. Zo ook deze week en op zaterdagavond 19:15 stonden wij met de auto bij de Klok zeepfabriek in Heerde. Het doel van vanavond: parcoursverkenning van de VBTB-loop die volgende week zal plaatsvinden. Erwin had op de heenweg gezien dat het 26 graden was, lekker hardlooptemperatuurtje. Volgende week mag het wel de helft zijn. De route is ons bekend, maar toch is het wel weer aardig om te kijken wat de zware stukken ook alweer zijn. Aangezien de weg nu niet is afgezet, is het oppassen op de Nieuwe Zuidweg. We hebben er een stevig tempo in en met 58"22 staan wij weer bij de auto. Volgende week zal hier nog een 1,5 kilometer bijkomen, aangezien wij nu niet de gehele route hebben gelopen.

 

Woensdag 21 juni. De langste dag en voetbal Nederland-Argentinië. Ook is er vanavond de Munnikenslagloop, toch maar gegaan. Kees opgehaald en Jeroen zou rechtstreeks gaan. We waren ruim op tijd, dat is ook wel eens lekker. Het zijn vier ronden van 2,5 kilometer. Dat is lekker makkelijk rekenen, het doel is binnen de 40 minuten en dat betekent dus één ronde binnen de 10 minuten. Er staat nog wel aardig wat wind, maar het is dit jaar niet zo warm. Het loopt volgens schema. Eindtijd 39"23

 

Zaterdag 17 juni. Vandaag de nodige sportvoeding naar binnen gehad, twee maal patat. Zetmeel schijnt goed voor hardlopen te zijn. Dus schoentjes aan en op naar mijn vaste route, de afwisseling ontbreekt compleet de laatste tijd. Het is zwoegen, patat verteerd blijkbaar wat moeilijker dat macaroni. De tijd mag er zijn, al zeg ik het zelf: 38"40. En de training voor dit weekend kan ik weer afvinken. Ga ik nog lopen voor woensdag? Ga ik wel lopen woensdag?

 

Woensdag 14 juni. Helaas te weinig tijd om nog naar Trim-Westenholte te gaan. Met de auto naar de parkeerplaats in het Zwolsebos gereden voor een kale witte ronde. De temperatuur is vanavond een stuk behaagelijker dan afgelopen zaterdagavond. Meteen met een vlot tempo van start, onderweg kom ik meneer Teeuwen nog tegen. Hij gaf zo te merken een training aan een loopgroep van de Gemzen. Kon niet maken om zomaar door te rennen, terwijl ik eingelijk wel een snelle tijd wou neerzetten. Naar een kort babbeltje snel weer verder. Het gaat lekker en ondanks de korte tussenstop toch nog een tijd van 39"20. Lekker, dat had ik al lang niet meer gelopen. Op naar Rouveen.

 

Zaterdag 10 juni. De halve marathon van Zwolle. Overdag stijgt de temperatuur tot boven de 30 graden, 's avond koelt het amper af en schijnt het zonnetje er nog rustig op los. Traditie getrouw moeten Erwin en ik ons weer eens haasten voor de start, de bedoeling was om de auto eerst in de binnenstad te parkeren. De gehele route was echter al tot onze verbazing afgezet, dan toch nog maar naar het Hanzeland. Met een paar minuten voor de start sluiten wij achteraan in het startvak. Het startschot gaat, op dat moment wordt nog niet door iedereen gerealiseerd wat voor een veldslag het zou worden. Erwin en ik beginnen enigzins rustig. We ondervinden wel de nodige hinder doordat wij helemaal achteraan zijn gestart. Eerst een korte aanloop richting de binnenstad er zijn heel veel toeschouwers op de been, dat was echt super. Al tijdens de eerste ronde twijfel ik er niet aan om volle beker water meteen over mijn kop leeg te gieten. Normaal probeer je dat een beetje uit te stellen omdat je broek en schoenen dat ook snel nat worden en dat gaat dan lekker schuren. Nu moest er gewoon gekoeld worden, geen twijfel mogelijk. Ik heb volgens mij meer water over mijn kop uitgestrooid, dan met een gemiddelde douchebeurt. Erwin en ik lopen mooi gelijk op, het best lekker als je hetzelfde tempo kunt lopen. De ene keer trekt de één wat meer aan en andersom. Er staan veel bekenden langs de weg en veel muziek. Dat maakt voor mij, deze loop, tot de gezelligste loop van het hele jaar. Erwin heeft dit jaar waarschijnlijk een hele supportersbus meegenomen, want zijn naam hoorde ik de hele tijd roepen. Bij één sponzenpost stond een collega van mij. Zij zag mij de eerste ronde al, dus bij de tweede kon ik direct van haar een spons aanpakken. De derde ronde werd heel bijzonder er liep net iemand voor mij. Zij riep oh Peter, daar komt Peter. Het gevolg de man voor mij moest het volgens mij zonder spons doen en een hollende collega achter mij aan zodat ik toch nog werd voorzien van een spons. Ineke hierbij alsnog bedankt, waren ze maar bij iedere verversingspost zo begaan. Eindtijd 1:33"56, goed voor een 52e plek bij de recreante mannen. Nog een eervolle vermelding Michiel werd eerste bij de recreanten met de waanzinnige eindtijd van 1:21"26, hij liep gewoon een pr met dit weer.

 

 

Woensdag 7 juni. Het wordt al warmer en de voorspellingen zijn tropisch. Niet echt ideaal voor aankomende zaterdag, maar je doet er niets aan en het zal zeker meer publiek aantrekken. De laatste training voor een wedstrijd, gaat precies zoals deze behoort te gaan. Zwaar en vermoeiend, terwijl ik er een laag tempo in hou. Gele route vanaf huis gelopen, eindtijd 36"00.

 

Maandag 5 juni. Tweede pinksterdag. Afgesproken om 9:30 en iedereen kon zomaar. Zelfs Joop had zijn mail gelezen. Het wordt nog enger, het schijnt dat hij zelfs meteen heeft geantwoord. Persoonlijk heb ik grote twijfels bij het laatste. Goed een complete club: Joop, Erik, Kees, Michiel, Erwin en de gek. Het zou vandaag niet al te lang duren, want aankomende zaterdag is de halve marathon van Zwolle al. Vanaf de parkeerplaats in het Zwolse Bos eerst een stukje van de huifkarrenroute gepakt en daarna een stukje rood. A50 overgestoken en de gele route gepakt. Kees was nog zo slim om een stok aan het begin van de route dwars over het pad te leggen ;-). In het verleden is deze route wel eens per ongeluk twee keer afgelegd (de volgende keer maak ik er 3 keer van).  Joop begon vervolgens te zeuren om een heuveltje. Tja wij zijn schappelijk en pakken het bultje net naast het Heerderstrand. Joop kan dan eindelijk één van zijn twee specialiteiten uitvoeren. Het ging ditmaal om de vrije val. Ik hoor hem langs mij heen denderen en maakt vervolgens een duikvlucht. Joop horizontaal over een aantal traptreden. Een normaal mens had hier tenminste één gebroken pols aan over gehouden. Joop stapte op en zei "oh wat zand aan mijn handen en daar nog wat zand". Alsof er niets was gebeurd liep hij verder. Eenmaal weer aan de goede kant van de snelweg gekomen, vervolgen wij de rode route. Speciaal voor Joop pakken wij er nog een heuveltje bij. Via de witte route weer naar huis en het laatste stukje moet er natuurlijk nog even onbenullig gesprint worden. Met een tijd van 1:22 staan wij weer te rekken voor de etalage van de PIEP Doe-het-zelf zaak. Het was weer mooi geweest.

 

Zaterdag 3 juni. We zijn al vroeg op en het is lekker weer. Gerri vroeg of ik nog ging lopen, ik helemaal verbaasd. Uiteraard vroeg ik er niet verder naar en ben het bos in gereden naar de parkeerplaats. Mijn vaste rondje, het lijkt mij overbodig om aan te geven welke kleur deze route heeft. Er zijn flink wat wandelaars op de been, waar het één en ander blijkbaar voor georganiseerd is. Het is negen uur in de ochtend en dan vind ik het toch altijd wat zwaarder lopen dan aan het einde van de dag. Bovendien herinneren de benen mij nog aan de avond ervoor. Eindtijd 40"45.

 

Vrijdag 2 juni. 's Avonds zei Gerri, waarom ga je niet hardlopen. Okee het is moeilijk om mij te overtuigen, dus ik trok meteen de schoenen aan. Vanaf huis de witte ronde gelopen, met als tussendoortje de blauwe route. Lekker tempo. Op een gegeven moment is toch het beste ervan af en probeer je met de nodige inspanning het tempo niet te laten zakken. Eindtijd 1:05"37, afstand ongeveer 15KM.

 

Maandag 29 mei. Samen met Kees en Michiel op pad. Riching Hattem, de Leemcule. Het thema vanavond werd niet door ons bepaald, maar door het weer. Regen, regen en nog eens regen en dan ook een plensbui gedurende de hele loop. Via het bos, langs de Leemcule, daar even twee keer over de Vuursteenberg gerost. Vervolgens de A50 overgestoken en even verderop linksaf het bos ingeslagen, over een geasfalteerd fietspad loop je zo parallel aan de snelweg. Het volgende viaduct weer de A50 over. Mijn idee was om rechtstreeks naar huis te lopen en ik zat daarbij te denken om dit via de Molenweg te doen. Kees dacht hier anders over. Hij ging meteen het bos in en dacht hiermee een kortere route te lopen. Ik was niet helemaal zeker van mijn zaak, dus Michiel en ik hebben er even een tandje bij gedaan (lees : volle bak). Het bleek achteraf niet nodig. Nadat thuis ons eerste bakkie koffie naar binnen was gewerkt, begon ik mij toch wat zorgen te maken. Hopelijk is Kees niet wat overkomen, anders moeten wij weer die natte drek in. Gelukkig werd er bij het tweede bakkie eindelijk aangebeld. Kees dacht dat wij bij de Haelberg hadden afgesproken. Tja hij moest toch wat zeggen. Eindtijd 1:23 (voor Michiel en mij tenminste).

 

Zaterdag 27 mei. De nodige kilometers al gemaakt deze week, dus er hoeven geen gekke dingen meer te gebeuren. Met de auto naar de parkeerplaats in het Zwolsebos en de witte route gepakt. Tja de paaltjes stonden er toch nog van de laatste keer, dus waarom ook niet. Eindtijd 40"36.

 

Donderdag 25 mei. Hemelvaart, dauwtrappen. Erwin gevraagd of hij zin had om vanochtend te gaan lopen. Om negen uur stond hij op de stoep, blijkbaar had hij dus zin. Even een bakkie doen en op pad. Het was al te laat voor dauwtrappen, maar dat was ook helemaal de bedoeling niet. Vanaf huis richting de Haelberg, vandaag via een iets andere route gelopen. Toch ook wel eens geinig om andere paden te nemen. We komen nog een ree tegen, wij kijken naar de ree en de ree kijkt ons aan. Interessant. Zo'n beestje kan hem ook ongelooflijk snel weer peren en we begrijpen ineens waar de uitdrukking ree-te-snel vandaan komt.

Met ruim een uur op de klok, komen wij bij de Haelberg aan, dit betekent dat wij meer dan twee uur onderweg zullen zijn. Terug via de bekende weg richting het Heerderstrand, het pad over de Renderklippen nu wel helemaal genomen. Bij de parkeerplaats van het Heerderstrand begint de vermoeidheid toch toe te slaan. Heel verwonderlijk is dit niet want er staat ondertussen al twee uur onderweg. Normaal pak je hier de auto, maar die hadden wij nu niet meegenomen. Met 2:20"36 (op ons beider klokjes) zijn we eindelijk thuis. We kunnen het nog!

 

Maandag 22 mei. Kees zou in ieder geval komen, maar wie hij verder mee zou nemen was nog een verrassing. Michiel was de gelukkige die het groepje voor vanavond compleet maakte. Maar goed dat we hadden afgesproken, want het weer was dramatisch. We hebben nog even een buitje afgewacht en zijn toen op pad gegaan. Twee minuten later kwam de regen weer met bakken uit de lucht, het was echter niet koud en we deden onze uiterste best om positief te blijven. "Heerlijk" wordt er om beurten geroepen, echt genieten. Het thema van vanavond: "heerlijk". Toch blijkt het te werken, want het wordt droog. We beginnen met een stukje witte route, daarna een stukje blauwe, dan weer een stukje witte. De A50 overgestoken en hebben daar mogen genieten van de gele route. Weer terug over de witte route naar huis, nog even op het uitzichtpunt genoten van de regenboog en het uitzicht. Onderweg zijn we ook nog twee reeën tegen gekomen, over de tweede ben ik bijna heen gestruikeld maar ik heb hem/haar toch nog mogen missen. Ach ja.  Bij de Hubo weer even rekken en er stond een nettotijd van 1:26 op de klok. Heel goed en heerlijk. Afgesloten met dropjes, water en koffie.

 

Zondag 21 mei. Dit weekend zou ik niet gaan lopen, maar op zondag begon het toch te kriebelen. In de ochtend even met de auto naar het parkeerplaats en vanuit daar de witte route gelopen (9,4KM). Heerlijk ontspannen gelopen, deze route verveelt mij eigenlijk nooit. Het voordeel is dat je de route blindelings kunt lopen en toch ziet het iedere keer weer anders. Vanochtend was het bewolkt en vochtig, maar de temperatuur was heerlijk en het bos rook een beetje zoet. Okee volgens mij draaf ik nu door. Ben in de war geraakt, sinds laatst iemand mij vroeg waar ik aan zat te denken tijdens het lopen. Ik probeerde iets te verzinnen, maar kwam eigenlijk tot de conclusie dat ik nergens aan denk behalve het hardlopen zelf. Dat is volgens mij ook één van de redenen dat ik zo graag aan hardlopen doe. Bij de auto gekomen voel ik mij fitter dan bij de start, goed dit soort momenten moet ik waarschijnlijk koesteren. Hartslag max 178 (nogmaals dit is niet extreem voor mij) en eindtijd 42"40.

 

 

Woensdag 17 mei. Vanavond besloten om niet naar de Trim te gaan. Daardoor kan ik het rustig aan doen, maar ik ga nog wel even voor mijzelf lopen. Door de halve van Raalte en de pittige training van de afgelopen maandag, vanavond maar eens wat kalmer aan. De gele route vanaf huis. Eindtijd 36"10.

 

Maandag 15 mei. Het is even voor half acht in de avond, er parkeert een auto voor mijn huis met daarin Michiel, Erik en Kees. Dit keer is het afspreken goed gegaan. Erwin was helaas verhinderd. We besluiten om meteen op pad te gaan. Het was aan mij de eer om een route te bepalen, omdat het mijn thuisgrond is. Op een gegeven moment kwam ik met het rare idee om iemand er proberen vanaf te lopen. Dom idee, Michiel was sowieso al niet mogelijk en Erik & Kees hielden het ook stug vol. Gevolg dat mijn koppositie werd overgenomen en ik de rest van de route (gele paaltjes) de grootste moeite had om maar enigzins in de buurt te blijven. Ik kon in de buurt blijven, maar de consequentie was wel dat een zware nacht en werkdag volgden. Misschien de volgende keer maar weer mijn verstand gebruiken. Ach ja soms moet je wat hè. Na afloop nog even wat gedronken. Oh ja en Kees was de dropjes van de vorige keer nog niet vergeten en wees met een vingertje naar de lade waarin ze zaten opgeborgen. Wat een rakker, niet?

 

Zaterdag 13 mei. De halve marathon van Raalte, de generale voor Zwolle. Samen met Michiel, Jeroen en Erwin die kant op gereden. De voorspellingen waren gunstig, lagere temperaturen en weinig wind. Het tegenovergestelde was het geval. Het begin gaat me zwaar af, de eerste ronde staat er behoorlijk wat wind. Heb wat last van steek, maar Erwin helpt mij er door heen sleuren. De tweede ronde gaat beter en we kunnen het tempo (voor ons doen) hoog houden. De laatste 5 kilometers zijn toch weer zwaar, hier valt zeker nog wat te verbeteren. Het kan komen van de warmte, maar misschien toch ook nog wat meer langere afstanden gaan lopen. Eindtijd 1:31"51 (1:31"44 netto) Michiel had ondanks de weeromstandigheden 1:22"04 en heeft daarmee volgens mij een pr gelopen (zeker met zijn netto tijd). Frank 1:24"54. Erwin 1:32"46 met plaspauze. Wichert 1:42"20. Jeroen een parcourrecord met de tijd van 2:06"26

 

Woensdag 10 mei. Extensieve training op het programma door Frank. Het is weer een warme avond. De laatste training voor de halve marathon. De opzet is om op 80% van je max te lopen, als iedereen zich daar daadwerkelijk aan heeft gehouden dan hebben we echt een top team. Ik geef eerlijk toe dat ik toch zeker 81% heb gelopen. Het ging er weer gezellig aan toe vanavond en de vriendschap met koffiemolen werd ook nog eens benadrukt. Fijn toch allemaal. Op naar Raalte!!

 

Zaterdag 6 mei. Weekendje weg met Erwin, maar er moet uiteraard nog wel even gelopen worden. Hadden wij het maar niet gedaan, het bepaald niet bevordelijk voor het zelfvertrouwen. Het ging zwaar en het was warm. Wel een schitterende omgeving trouwens met een aantal zandverstuivingen en een veengebied. Ben zeer benieuwd hoe het volgende week zaterdag in Raalte gaat. Het kon dan nog wel eens een warm dagje worden.

 

Woensdag 3 mei. Rustige duurloop op het programma bij de Trim. Het is vanavond warm en begin daarom rustig. Training vanavond van Herman. Rondje Stadshagen. In een groepje gelopen met Norman, Erik en Kees, oh ja en Ben dartelde er zo nu en dan ook om heen. Louis (lees = koffiemolen) vroeg na afloop of ik mijn best had gedaan. Hij begon de training ook al met prikkelen, door te zeggen dat ik bij voorbaat al een excuus zocht voor het eventueel slecht presteren. Jammer dat ik er op in ging. Aan het einde van de training kon ik toch (zonder blozen) zeggen dat ik mijn best had gedaan. Ik hoop dat hij de volgende keer ook eens zijn best gaat doen ;-)

 

Maandag 1 mei. Afgesproken met Michiel, Kees en Erwin. Celine net op bed gelegd, als demannen arriveren. Eerst even een bakkie koffie en dan op pad. Het (mot)regende buiten, dus het was goed dat we een afspraak hadden staan anders werd er vanavond waarschijnlijk niet gelopen. Via Petrea een extra lusje gemaakt naar de witte route, de rode route onderweg nog even opgepakt. Michiel heeft het zwaar zegt hij, maar hij is degene die het tempo hoog houdt. Kees doet nog enigzins een poging om hem te volgen, Erwin en ik sjokken daar ergens achter. Sjokken volgens het woordenboek van Michiel, want voor Erwin en mij gaat het hard zat. Na de rode route, de witte verder gevolgd. De bedoeling was 60 à 75 minuten lopen, het werden er uiteindelijk 85. Toch een mooie duurloop gedaan, afgesloten met fris en muntdrop.

 

Zaterdag 29 april. Koninginnedag. Gisteravond een paar beugeltjes gehad, het is hetzelfde bier maar door het flesje is het net alsof je extra verwend wordt. Goed het gaat eigenlijk nergens over. Vandaag geen zin om iets op te pakken, eerst even de optocht bekeken. Er moesten nog lijstjes aan de muur worden opgehangen, met frisse tegenzin uitgevoerd. Gerri vroeg of ik nog ging hardlopen, waarop ik zei dat ik eigenlijk geen zin had. Nou dan ga je toch niet zei ze, tja zo werkt het dus niet met hardlopen. Gewoon dom de sportschoenen aangetrokken en op pad. Binnenkort is de halve marathon van Raalte en ik moest toch eens een langere duurloop doen. Vanaf huis de witte route gestart, onderbroken door de rode route. Vervolgens de witte route weer vervolgd, maar ook weer onderbroken door een rondje Heerderstrand. Vervolgens de witte route weer vervolgd, afgemaakt en naar huis. Eindtijd 1:35"21, het was eigenlijk best lekker gegaan.

 

Woensdag 26 april. Training bij de trim. Frank geeft de training en er staat interval op het programma. Niet mijn favoriete onderdeel, maar het is wel goed om de snelheid op te bouwen. Het zonnetje schijnt en het is goed toeven rondom Westenholte en dus weer een training meegepakt.

 

Dinsdag 25 april. Alternatieve training, spinning is mij vorige week goed bevallen. Deze keer pak ik mijn atb en een half uurtje volle bak vanaf huis de witte route gereden. Over de witte route zelf heb ik 22 minuten gedaan. Geen idee of het snel is, maar ik had het zweet wel op mijn voorhoofd staan. Binnenkort nog maar eens doen, kijken hoe het dan gaat.

 

Zaterdag 22 april. Afgesproken met Michiel, Erik en Kees op de parkeerplaats bij het Heerderstrand. Rondje Haelberg zou het worden. In de auto dacht ik nog, als ze maar niet als een idioot gaan hollen. Als dat zou gebeuren zou ik halverwege al aan gort liggen. Kees begon met het zeggen dat hij de avond ervoor in de kroeg had gezeten. Nou ken ik Kees en bij hem is dit een slecht teken. Niet slecht voor hemzelf maar eerder voor mij, dit betekent vaak dat hij als een dwaas van start gaat. Ik had me geen zorgen hoeven maken, het tempo bleef kalm en beheerst. Met 33 minuten stonden wij bij de Haelberg, op de terugweg werd er rustig verder doorgebabbeld. Voor mij was het een heel verschil met vorige week zaterdag, gisteravond had ik ook bewust niet van het alcohol gesnoept. Dit werd meteen vertaald in mijn hartslag dat nu steeds tussen de 160 en 165 lag. Vorige week zat ik zonder al te veel moeite op de 190. Met een lekker gevoel ontspannen gevoel kwamen wij terug op de parkeerplaats. Eindtijd 1:22 (met een extra lusje, want deze keer werden alle heuveltjes op de Renderklippen genomen)

 

Woensdag 19 april. Erwin had een dagkaart gekregen voor Fitplaza. Hij mocht één introducée meenemen en die gelukkige was ik. Tja dat is een andere wereld, dan dat van het hardlopen. Ontvangst met een bakkie koffie en even een formulier invullen. We zouden zo opgehaald worden door iemand om ons rond te leiden. Okee dat ging even mis, we moesten zelf weer naar de balie voor het vervolg. Dat was ook het enige wat niet volgens planning liep deze avond. Overdag had Erwin al even gebeld om te reserveren voor een spinningles, uiteindelijk waren er nog precies twee fietsen over. We grapten al meteen over: "het blijft toch een zitsport", maar na een kwartiertje was het voorhoofd blank en was er geen stoere praat meer. Versnellen, meer weerstand, staan, zitten, even rustiger, versnellen, staan enz. enz. Een half uur was ook lang zat, alleen het duurde niet een half uur maar bijna een uur. Pfff gelukkig eindelijk "loop" scholing. Wij weer terug naar de balie voor de verdere rondleiding. De dame achter de balie vroeg met een glimlach of het lekker was gegaan, onze gezichten vertelden eigenlijk al genoeg. Gelukkig kregen we vlak voor de spinningles nog een koel flesje water, anders hadden wij nog ergens in die zaal gelegen. Het tweede flesje ging er vlot achteraan. Er werd even wat gebabbeld of wij eventueel lid wilden worden. Voor ons wat het alleen even een kennismaking, dus de kans was klein dat dit direct een gevolg zou krijgen. Toch werden wij ook nog even rondgeleid in de ruimte met fitnesapparatuur. De loopband mocht uiteraard niet worden overgeslagen, even een 5 kilometer weggetikt. Wel een keertje geinig dat je de snelheid zo kunt aflezen/instellen. Daarna was het mooi geweest en gingen wij voldaan naar huis. Het was een geslaagde snuffelstage, maar we gaan weer gewoon verder met het hardlopen.

 

Maandag 17 april. 2e paasdag, het is heerlijk weer. De hele dag in de tuin bezig geweest, dus 's avonds mag ik dan wel een stukje lopen. Korte broek kan makkelijk, gele route en volle bak. Er is duidelijk vooruitgang te merken, ik kan tempo al weer lekker hoog houden (voor mijn begrippen dan tenminste). Michiel had afgelopen weekend een pr op de 15km gelopen van 56"54, dus volgens zijn begrippen stelt het geen ruk voor. Goed hoe hard je ook loopt er zullen altijd mensen zijn, die sneller zijn dan jezelf. Op de één of manier wil je altijd meer, vreemd eigenlijk. Goed het ging lekker en met een eindtijd van 32"27 kan ik dik tevreden zijn.

 

Zaterdag 15 april. Om negen uur in de ochtend stond ik al op de parkeerplaats bij het Heerderstrand. Het lijkt vandaag mooi weer te worden. Vandaag op het programma de mountainbike route. Iik zat eerst te denken om rondje Haelberg te lopen. maar dat leek mij eigenlijk net te ver. Ik wil het nu rustig opbouwen. De mountainbikeroute is vanaf de parkeerplaats zo'n 16 kilometer. Het thema zou zijn een rustige duurloop, maar het werd het thema werd een zware duurloop. Zo in de ochtend van start gaan is toch weer heel wat anders. Het lijf moet nog op gang komen en de spieren zijn nog niet warm. Ook de twee beugeltjes waar ik mij de vorige avond op had getrakteerd, voelde ik in mijn benen bengelen. Normaal is het al rustig in het bos, maar nu kwam ik bijna niemand tegen. Alleen bij de parkeerplaatsen lopen er wat mensen rond. Het was zwaar maar ik heb toch weer gelopen. Eindtijd 1:11"50.

 

Woensdag 12 april. Op naar de trim. Vanavond training van Jan zelf. Het is helder en fris, maar er schijnt wel een mooi zonnetje. We lopen over de dijk bij de IJssel, dat is dan een mooi gezicht. Exentensieve intervaltraining, maar het komt er gewoon weer op neer dat het volle bak wordt. Vanavond nog geen mensen van de marathon, ze worden nog eens verstandig. Na een ruim uur training vond ik het ook wel prima geweest. Douwe was voor het laatst, dus enkelen gaven hem nog een hand. Douwe trok vervolgens zijn hardloopschoenen uit, bond ze aan elkaar en gooide ze in de boom op het petuniaplein. Typisch iets voor Douwe. (Zal wel lekker terugfietsen zijn op de sokken).

 

Zaterdag 8 april. In de loop van de middag klaarde het op, dus moesten de (stoute) schoenen worden aangetrokken. Weer de witte route vanaf huis, handig om te kijken of er ook vooruitgang in zit. Het is een graad of tien en er staat wat wind, maar in het bos heb je daar nauwelijks last van. Met de eerste kilometers was volgens mij de meeste winst te behalen en ik probeerde meteen een stevig tempo aan te houden. Met dertig minuten komt het piepje van mijn hartslagmeter, dat is een mooi punt om te kijken hoe je er voor staat. Zo'n 200 meter verder dan de vorige keer, dan zal het laatste stuk wel zwaar worden. Voorbij de asfaltweg zag ik twee hardlopers net de hoek omgaan de hellingen op, dat is natuurlijk een mooi doel. Op die manier was het een stuk makkelijker om het tempo hoog te houden. Net aan het einde van de witte route kwam ik ze achterop. Ben jij Peter en is je achternaam Bood, inderdaad zei ik. Het bleek dhr. Douma te zijn, we waren elkaar al vaker in uitslagenlijsten tegen gekomen aangezien we allebei uit Wapenveld komen. Nu is er dus ook een gezicht bij. Binnenkort is de halve marathon van Raalte en misschien kom ik hem daar wel weer tegen. Het zonnetje begon ondertussen lekker te schijnen en het was nog een klein stukje naar huis toe. Met de eindtijd was ik verrast, 53"20 met de hulp van dhr. Douma & Co. Ben in ieder geval weer op de goede weg. Nu het moeilijkste, dit proberen vast te houden en nog wat te verbeteren.

Morgen lekker achter de buis, kijken naar de marathon van Rotterdam. Ben benieuwd wat de jongens van de Trim er van bakken.

 

Woensdag 5 april. Op naar de Trim, altijd weer een race tegen de klok. Erwin is ziek dus helaas niet van de partij. Vanavond gaat het eindelijk vanaf de start weer lekker. Ja ik loop zelfs vooraan in de groep. Alleen jammer dat dit een reden heeft. Erik en Eelco lopen aanstaande zondag in Rotterdam. Joop is er niet bij ook vanwege de marathon en Gé moet na de training nog werken. Dus of het zo glansrijk is dat ik vooraan loop, nee. Maar het gaat wel weer lekker en dat geeft de burger moet. Kan er nog even mooi opgebouwd worden naar de halve marathon van Raalte.

 

Zaterdag 1 april. Het is lekker weer om te lopen en dat moet dus ook gebeuren. Weer een paar keer gelopen, dus de witte route is dan makkelijk om te kijken of er ook al verbetering in zit. Het eerste kwartier is weer pittig, maar daarna gaat het lekker. Voor mijn gevoel gaat het een stuk beter dan vorige week zaterdag. Dat zal vast een snellere tijd opleveren dan vorige week zaterdag. Eindtijd 56"50, een minuut sneller. Ik had eigenlijk sneller verwacht. Toch ging het nu een stuk beter en het herstel gaat een stuk sneller. Gelukkig hoef ik volgende week nog geen marathon te lopen.

 

Woensdag 29 maart. Op naar de Trim, was er aan toe om de benen weer even te strekken. De klok is verzet, dus een reflecterend hesje was niet meer nodig. (uiteraard had ik deze nog wel meegenomen, stel je voor dat ik de enige ben die toch geen hesje had meegenomen) Het was ook niet nodig, want gedurende de gehele training bleef het licht genoeg. Training van Frank. Twee rondjes Mastenbroekerbrug en Twistvlietbrug. Het lijken kleine rondjes, maar zo voelde het niet. Toen we klaar waren bleek ook dat we al 30 minuten hadden gelopen, dus het gevoel was niet zo verwonderlijk. Rustig richting Frankhuis en van daaruit weer volle bak richting de Hanos. Vooral het laaste stuk merk ik dat mijn lijf weer is wakker is. Het gaat weer gebeuren!

 

Zaterdag 25 maart. Witte route gelopen vanaf huis. Voor de eerste keer weer met de korte broek,altijd lekker. Ik had alleen nog een thermo shirt en shirt met lange mouwen daarboven, veel te warm. Net zoals vorige week is de start zwaar, ik moet de draad echt weer gaan oppakken. Vanavond wordt de klok verzet, dus dat betekent dat er 's avonds ook weer gelopen kan worden. Kan natuurlijk sowieso, maar in het bos wordt het een stuk lastiger als het donker is. De temperatuur begint ook eindelijk te klimmen, dus dan komen de temperaturen die mij meer liggen. Eindtijd 57"50, het was intensief. De conditie moet nog een aardig eindje worden opgekrikt.

 

Zaterdag 18 maart. De papierloop. Erwin komt om 10:00 eerst even een bakkie koffie doen. Het is koud er staat iets wind, maar het is droog. Op naar de fabriek. Klinkt als het begin van een werkdag, het gaat echter om een hardloopwedstrijd dat georganiseerd wordt vanuit de papierfabriek in Wapenveld. 10 Engelse mijlen staan op het programma. Niet het bos is, maar over de dijk richting Vorchten. Lekker overzichtelijk met hier en daar een bocht. Na een paar kilometer kom ik er achter dat het geen makkie gaat worden. Had ik ook niet verwacht aangezien ik een week geleden weer de draad had opgepakt. 16 kilometer is dan een heel eind. Voor het vijf kilometerpunt had ik al tegen Erwin gezegd dat hij maar moest gaan en het was geen grapje. Het ging zwaar en Erwin er vandoor. Gelukkig kwam ik in een groepje terecht waar ik een beetje in het ritme kwam. Voorbij het 10 kilometerpunt kon ik zowaar nog iets versnellen. Waarschijnlijk was kon ik het tempo vasthouden en een gedeelte van het groepje verder in kakte, maar dat klinkt niet stoer. Aangezien er toch nog wel wat wind stond dacht ik samen met iemand anders om en om uit de wind te kunnen lopen. Hij dacht er echter anders over. Zo in de laatste kilometers kon ik nog wat mensen inhalen, hierdoor heb ik wel een goed gevoel aan deze loop heb over gehouden. Eindtijd. 1:15"16. Erwin had een keurige tijd van 1:12"06, zeer goed aangezien hij de laatste tijd ook weinig aan hardlopen toegekomen is. Met een pak papier en zeem als buit, gingen wij heenen. (foto's in het foto album)

 

Woensdag 15 maart. De weg weer gezocht naar Westenholte. Op naar de trim! De traditie gaat dat als je een paar keer niet aanwezig bent geweest dat je je dan altijd weer even keurig voorstelt en zegt dat je nieuw bent. De lente wil maar niet inzetten en vanavond staat er een dun windje en de temperatuur ligt amper boven het vriespunt. Training van Frank. Eerst wat rondjes om het park en vervolgens wat intervaltraining op een bedrijventerrein. Voor Erwin en mij is het weer even wennen, we hebben allebei weinig tot niet getraind de laatste maand. Het werd ook tijd om de draad weer goed op te pakken. Binnenkort gaat de zomertijd in, dan kan er 's avonds ook weer makkelijk worden gelopen. Op naar de papierloop.
 
Zaterdag 11 maart. Okee deze week moest er nog gelopen worden, dus op de valreep. Het is om het vriespunt, dus lekker aangekleed met muts en handschoenen. De gele route vanaf huis. Net even een goed moment van de dag gepakt, waarop de zon iets schijnt en het niet sneeuwt. Ik doe het rustig aan en het gaat eigenlijk best lekker. Mijn hartslag ligt hoog, dat zal er toch mee te maken hebben dat ik even niet gelopen heb. Maximaal 201, dat is toch vreemd want ik voel wel dat ik er voor moet werken maar dat het dan zo hoog is. Halverwege zie ik in de verte iets op het pad staan, wat is dat nou weer? Soms kun je je helemaal verkijken, dan denk je dat er een persoon of hond (soms zijn het dezelfde) loopt en dan is het een vreemde boomstronk of stapel hout. Eenmaal dichterbij bleek dat er een grote sneeuwpop midden op het pad was gemaakt, tja dat verwacht je niet direct in het bos. Eindtijd 36"42.
Volgende week zaterdag is de papierloop al, of het verstandig is om daar al aan mee te doen? Ik heb nog een week om er over na te denken.
 
Dinsdag 7 maart. Afgelopen maand niet aan hardlopen toegekomen door oa verkoudheid, waarbij ik letterlijk het idee had de longen uit mijn lijf te hoesten. Goed tijd om de draad weer op te pakken, het ging eind januari net zo lekker. Eens kijken hoe snel dat niveua weer terug is. Vandaag nog even niet hardlopen, Celine heeft het nog niet zo met hardlopen. Tja misschien als je 6 maand bent dat het nog net ff wat te vroeg is.
Deze week moet er in ieder geval weer worden hardgelopen. Over 11 dagen de papierloop, 10 Engelse mijlen. Alleen het uitlopen staat al voor een pee erretje.
 
Zondag 5 februari. Afgelopen vrijdag Erwin al gemaild, dat de Asselronde 's waarschijnlijk niet door kan gaan voor mij. Ben niet helemaal fit. 's Avonds Erwin nog aan de lijn gehad en stelde voor om de 18,7 te gaan, dat scheelt in heel stuk. Dat zag ik wel zitten en om tien uur de volgende ochtend zou hij mij ophalen. De volgende ochtend word ik wakker en merk meteen dat het uhm niet gaat worden, Erwin meteen gebeld. Baal, baal.Goed het was beter zo. Als ik het wel had gedaan, had ik mijn lijf er geen goed aan gedaan. Einde van de middag word ik nog gebeld door Erik, of ik er ook bij ben geweest. Nee, nee, hij wel dus en de jongens van de trim hadden weer beretijden gelopen. Er begint voor mij een vloek op de Midwintermarathon te rusten, want vorig jaar had ik net mijn voet verzwikt. Nou ja op naar het volgende doel. Tien engelse mijlen in maart, in mijn eigen woonplaats nog wel.
 
Zondag 29 januari. Gisteren de hele dag van huis geweest om mijn zwager te helpen in de tuin, dus vandaag zou het een rustdag worden. Ik had mijzelf al een biertje ingeschonken. Telefoon gaat, Erwin heeft een lumineus idee en het heeft oa met hardlopen te maken. Ik kijk mijn glas bier aan en zeg nee. Het tweede plan was dat Erwin en consorten even bij ons aan zouden komen, Gerri zegt ja. Het gevolg plan één wordt alsnog een ja. Ik ben ook echt een standvastige kerel hè. Het was schitterend weer, dus eigenlijk moest er ook wel gelopen worden. Een paar graden boven nul en volop zon. Even met de auto naar de begraafplaats in Heerde gegaan en daar meteen het bos in. Lekker gelopen rondom de Renderklippen, het was zondag dus er waren meer mensen op de been. In het begin wordt er nog wat gepraat, maar omdat we het tempo er lekker inhouden werd dat vanzelf minder. Eindtijd 1:01 en een beetje. We mogen weer trots zijn, nog een weekje en dan is het zo ver de Asselronde. Ben benieuwd welke neerslag wij dit keer krijgen of zou het nu eens mooi weer worden?
 
Woensdag 25 januari. De temperatuur lag net iets boven het vriespunt, maar door de ijzige wind voelde het berekoud aan. Het gebeurd niet vaak, maar we waren echt blij dat we van start mochten. Vandaag onder leiding van Herman. Gelukkig niet van dat hele korte werk, maar wat langere stukken op tempo. Op deze manier bleven wij tenminste op temperatuur. Joop liep weer enorm te klagen en te zuchten en ik deed het even hard met hem mee. Kreeg nog wel commentaar op mijn tijd van afgelopen zaterdag, of ik het lopen nog wel serieus nam. Dat is nou zo jammer, zo'n gast als Joop gaat alleen voor de prestatie. Er is zoveel meer in het leven, ach ik hoef hem niet op andere gedachten te brengen. Dat zit er nou eenmaal bij hem ingebakken. Eerst wat tempowerk in stadshagen, tegen de wind in naar de voet van de Twistvlietbrug. Vervolgens nog tempowerk de brug op bij Westenholte. Het was mooi geweest, weer snel naar huis en kacheltje aan in de auto.
 
Maandag 23 januari. Eind van de middag nog even de gelegenheid om te hardlopen. De zon schijnt maar het is koud. Het vriest een graad of twee als ik vertrek. Het is nog net licht genoeg om vanaf huis de gele route te lopen. Een straf tempo, de warmte raak je makkelijk kwijt maar de kou is niet mijn favoriet. Toch gaat het lekker en met 32"20 weer thuis.
 
Zaterdag 21 januari. Zwolsebos Halve Marathon, start bij de Gemzen in Heerde. Erwin haalt mij op en vijf minuten later staan wij al op de nieuwe atletiekbaan van de Gemzen. Even inschrijven, een rondje inlopen op de baan en de start volgt al snel daarna. Dat is het voordeel van zo'n kleine loop in de buurt. Niet al te veel gestress en je kunt kort van te voren er naar toe. Drie rondjes te gaan voor de halve. Het eerste stuk is wind tegen en beginnen rustig. Het geplande schema was eenvoudig 3 x 33 minuten en dan zouden wij binnen de 1:40 binnen komen. Het eerste rondje houdt nog niet echt over, maar leggen het toch binnen de 33 minuten af. 1e rondje 32"45 het tweede rondje gaat al wat beter en lopen wij in 31"55. Op de klok 1:04"40, binnen de 1:30 de tijdslimiet na twee ronden. Het derde rondje gaat nog weer wat beter en we kunnen nog een aantal mensen te pakken krijgen. Het derde rondje gaat in 31"40, dan nog een klein stukje over de baan met als eindtijd 1:37"45. Okee naar de gemiddelde snelheid van onder de 13 km/uur gaan we niet kijken, we hebben sinds lange tijd weer eens 1,5 uur gelopen en dat ging heel aardig. Dat moet ook wel, want over twee weken is de Midwinter Marathon al. Hier willen wij de Asselronde gaan lopen, wat staat voor 27,4 harde kilometers.
 
Maandag 16 januari. Rondje in de buurt. 29:10, ietjes sneller dan de vorige keer. Rustig doortrainen. Aankomende zaterdag komt er weer een echte test. De Zwolsebos Halve Marathon, ben zeer benieuwd hoe het zal gaan.
 
Zaterdag 14 januari. Het is lekker weer, zonnetje schijnt volop en de temperatuur ligt net iets boven het vriespunt. Lekker het bos in gelopen dit keer geen vaste route, maar ieder leuk paadje meepakken. Op deze manier leer je het bos een stuk beter kennen dan altijd de vaste routes te lopen. Het blijft mij verbazen dat als je twee paden alwijkt van de route het gevoel voor oriëntatie al aardig kwijt kunt zijn. Je kent vaak een aantal gebieden goed, maar hoe je die aan elkaar moet knopen valt vaak tegen. Gewoon doorlopen en zo nu en dan eens afwijken, dan komt het vanzelf. Zo kwam ik er vandaag achter dat een paadje niet meer bestond doordat de grond helemaal was omgewoeld en er een muur van takken voor was gelegd. Tja toch maar overgeklommen, het begint wat van een stormbaan weg te hebben. Op deze manier is het natuurlijk wel afwisselend. Het bos blijft mij enorm trekken, al heb ik hier ook de keuze om in het gebied langs de IJssel en de Wetering te lopen.
Op zo'n dag als vandaag kom je mensen tegen die echt van de natuur en het gezonde weer genieten. Bij deze mensen weet je bij voorbaat al dat ze gaan groeten of het één en ander roepen. De temperatuur is echter niet hoog en de energie vloeit uit mijn lijf. Met een 1:01:01 (het moet zo zijn) sta ik weer voor mijn huis. Hmm volgende week de halve marathon, dat is nog een heel stuk langer!
 
Vrijdag 13 januari. Gisterenavond een hapje en een drankje genuttigd met enkele medehardlopers. Het doel was een schema te maken, tenminste dat was een bedachte reden om te gaan eten en drinken. Kees speelde het spel nog even verder, door met een pen en schema op tafel te komen. Er werd zelfs nog even gediscuseerd, maar het bleek al gauw dat er niet een schema zou worden gemaakt. Misschien hadden wij die conclusie al kunnen trekken doordat de één in het voorjaar de marathon gaat lopen en de ander in het najaar. Vrijdags een dagje vrij en het zonnetje scheen, tja dat moet er toch gelopen worden. Kees wou gisteravond al wat afspreken, maar ik stond nog niet voor mijzelf in met een aantal biertjes in mijn balg. Eind van de middag toch de stoute sportschoenen aangetrokken en met de auto naar de begraafplaats in Heerde gereden. Voor de meeste het eindpunt, voor mij nu het beginpunt. Het is vlak bij de Renderklippen, maar toch eerst een paadje richting de sprengen. Vervolgens toch richting de heide en daar een rondje om heen gelopen. Op laatst toch nog het paadje gepakt over de Renderklippen heen. Tja waarom zou je hetzelf ook makkelijk maken als het moeilijk kan. 48 minuten gelopen, genoeg voor vandaag.
 
Maandag 9 januari. Het was wederom een grauwe dag, maar ik moest lopen. Reflecterend hesje om, reflecterend bandjes om de enkels. Ik was volgens mij goed zichtbaar, dat moest ook wel want het was donker en mistig. Weer eens een oude route opgepakt in de buurt zelf, het zijn niet de meest verlichte wegen maar wel geasfalteerd en rustig. Het is koud, maar ik ben warm gekleed en op die manier is het goed te doen. Op het einde kan ik toch merken dat het meer energie kost, doordat je sneller buiten adem bent. 30 minuten gelopen, die staan er toch mooi weer. Om die 30 vol te maken, moest ik nog wel een extra rondje in de wijk. Tja als hardloper doe je dat nou eenmaal, blijft moeilijk uitleggen.
 
Zaterdag 7 januari. Met Erwin afgesproken om te lopen. We gaan eerst met de auto naar de parkeerplaats bij het Heerderstrand. Het doel is de Haelberg, hen en weer umme. Geen volledige ronde, dat vinden wij (ik in ieder geval) iets teveel van het goede. De heenweg gaat moeizaam, het wordt al vrij snel opgemerkt door Erwin dat ik zo loop te zuchten en te steunen. Maar we halen het wel, met 33"30 zijn we bij de uitkijktoren. Even naar boven, niet te lang want daar is het te koud voor. De terugweg ging een stuk beter en Erwin sjouwt wel mee, ik heb het idee dat hij zich altijd aan zijn medeloper kan optrekken. Hij zou eens met Kamiel mee moeten lopen, dan zou hij morgen in Egmond geen gek figuur slaan (ja dat is nog eens vooruit zien hè!) De terugweg het tempo mooi een stukje opgeschoefd om met een eindtijd van 1:03"28 weer op de parkeerplaats aan tekomen. Dat is goed gegaan. Dat moet ook wel, want de Zwolse bos halve marathon is al over twee weken. Er moet dus nog een half uur bij aan worden geknoopt.
 
Woensdag 4 januari. Mijn doel voor dit jaar is nog helder, meer hardlopen. Dus gemotiveerd stap ik in de auto opweg naar de training van Trim-Westenholte. Samen met Erwin naar het plein, beste wensen allemaal. Op het programma een langzame duurloop, altijd goed. De trainer roept al vrij vlot dat wij naar de IJsselbrug op eigen tempo kunnen gaan lopen en dat we dan verdere instructies zouden krijgen. Dat is meteen al een hele lap, niet dat ik dat erg vind maar niet gebruikelijk bij de Trim. Eenmaal bij de IJsselbrug aangekomen, krijgen wij een eenvoudige instructie: de weg  richting Wezep volgen. Ook al opmerkelijk, omdat wij bij een woensdagavond training eigenlijk nooit de IJssel oversteken. Gekscherend roep ik onderweg dat wij het viaduct van de A50 zouden aantikken, het ging nog gebeuren ook. De terugweg lekker de wind in de snoet, dat lekker mag je weglaten want het is om het vriespunt. De snelle jongens laat ik gaan, maar ben niet ontevreden over hoe het "loopt". Op naar de volgende training.
 
Maandag 2 januari. Zo, de kop is eraf. De eerste keer hardlopen zit erop. Witte route gelopen. In de loop van de middag begon het zonnetje te schijnen en was het zelfs aangenaam. Tegen de tijd dat ik mijn sportschoenen had aangetrokken, was het kwik al weer lekker gedaald. Het zal om het vriespunt zijn geweest, best frisjes dus. Het lopen ging lekker en rustig. Tijd 58"20, binnen het uur en dat was prima voor nu.
 
Maandag 2 januari. Een nieuw jaar, met een eenvoudig voornemen. Meer lopen. De laatste maanden is het hardlopen er een beetje bij in geslopen door tekort aan tijd en motivatie. Vanmiddag scheen er een zonnestraal in de woonkamer, ik riep "hee". Waarop Gerri meteen reageerde, jij wilt zeker gaan hardlopen. Inderdaad en ja ik word (ben) voorspelbaar. Een nieuw jaar, dus ook een nieuwe layout. Eens kijken of het helpt.
 

verslag 2005

Woensdag 23 december. Ik had wederom geen zin om te gaan hardlopen, maar ik ben dit keer aangespoord door Gerri om toch te gaan. Dat kon ik net even gebruiken. Het is druk op het werk en zo'n kleintje houdt je ook lekker bezig. Er even lekker op uit. Op naar de trim, weer lekker dom ouwehoeren met de jongens. Intervaltraining bij het grote verkeersplein, het wel bekende viaductje. Zo'n twintig minuutjes heen en weer, kalm aan gedaan. Hmm het zou toch wel weer lekker zijn om richting het voorjaar te gaan, maar we hebben de kortste dag in ieder geval weer gehad. Er wordt al weer wat gediscuseerd welke marathon volgend jaar wordt gelopen. De één gaat naar Rotterdam, de ander zelfs naar New York en nog een paar naar Amsterdam. Tja de marathon, je kunt er als een berg tegen op zien maar het heeft ook iets heel speciaals. Ik zit alleen nog te wachten op een goede eindtijd. Wie weet volgend jaar in Amsterdam. Je merkt het wel, dit keer niet veel te melden, dus dit wordt een onzin verhaal. Over en uit.
 
Maandag 12 december. Even uit de running geweest en nu gaan we weer in de running. Vandaag rustig de draad weer opgepakt door de gele route te lopen vanaf huis. Het weer is vandaag een stuk een zachter dan afgelopen weekend en durf het wel aan om met de korte broek op pad te gaan. Er is een flauw zonnetje en het is prima vertoeven in het bos. Heerlijk om de beentjes weer te laten draaien en in gedachten loop ik blindelings de route, onderweg nog even groetend naar de boswachter. In mijn zelfde gedachten bedank ik de beste man, voor het werk wat hij doet. Het lopen gaat eigenlijk prima, alleen aan de hartslag is af te lezen dat er wel herstelwerkzaamheden zijn te verrichten. In januari staan weer een aantal lopies op het programma, dus dat is meteen een mooi doel om naar toe te werken. Met 36 minuut blank kom ik thuis.
 
Zaterdag 26 novermber. Vandaag is het zover, mijn debuut met een tourtocht. Samen met Jeroen en Erwin afgesproken. De nacht ervoor heeft het gesneeuwd. Erwin belt 's ochtends nog of het wel doorgaat. Harold zou niet gaan. Voor de zekerheid toch maar even Jeroen opgebeld, nee het is juist mooi weer. Om negen uur arriveren de heren om eerst maar eens een bakkie koffie te doen. Op de fiets naar het startpunt in het Monnikenbos. Het is al akelig rustig op de parkeerplaats, bij de ingang staat een man met een bakkie koffie in de handen. Die staat daar vast niet startbewijzen te verkopen en inderdaad vanwege het weer is het toch afgelast. Jeroen had dit nog nooit meegemaakt, tja en juist nu Erwin en ik een keer zouden meedoen. Uiteraard gingen wij niet bij de pakken neer zitten en zijn zelf het bos ingereden. Het is meteen zwaar door de sneeuw en de modderige ondergrond. Een traktor had de paden aan gort gereden, waardoor het nog slecht werd. Richting Heerde gereden, waar we de jongens van de trim nog tegen komen. Toch nog even verder richting de Haelberg. Onze schoenen beginnen ondertussen al te soppen en de uiteinden van het lichaam beginnen al frisjes aan te voelen. Even kort op de uitkijktoren geweest, maar het uitzicht was beperkt dus we zijn snel verder gegaan. Ondertussen beginnen de voeten en handen ijskoud aan te voelen. Gelukkig kon ik bij het Hertenkamp de handschoenen van Jeroen lenen, hij zou zich ook wel redden in Siberië. Dat voelt beter aan, de voeten voelen Erwin en ik niet meer. Het lijkt daardoor nog wel mee te vallen (daar zijn we later op teruggekomen). De energie is op en gelukkig zijn we er bijna. Bij thuis komst stelt Jeroen voor om de fiets schoon te spuiten. Shit daar had ik eigenlijk geen zin meer in, maar wel verstandig want anders komt het er toch niet van. Jeroen is vrij relaxed de fietsen aan het schoonspuiten, terwijl Erwin en ik echt staan te blauwbekken en krom lopen van de kou. Terwijl ik de tuinslang in de schuur opruim, hoor ik Jeroen toeteren. Die zijn meteen de auto in gedoken om zo snel mogelijk naar warmere oorden te gaan. Groot gelijk, ik loop direct door naar de douche. Daar krijg ik nog een toetje. Door de warme stralen van de douche doen de voeten onwijs pijn en het heeft zeker een kwartier geduurt voordat er weer een beetje kleur op mijn voeten kwam. Even later begreep ik van Erwin dat hij dezelfde verrassing had ondervonden. Heerlijk dat fietsen, alleen die koude voeten das toch minder.
 
Maandag 21 november. Na een kleine tussenstop weer gelopen. Witte ronde gelopen, ff met de auto naar de parkeerplaats in het Zwolsebos. Twee kilometer verder, kom ik Harold tegen op de atb. Hij is een beetje verdwaald, hij komt helemaal vanuit Laag Zuthem. Pff wat een eind fietsen zeg, maar dat zeggen mensen ook wel eens tegen mij over het hardlopen. Ik vertel hem dat ik aankomende zaterdag met een tourtocht mee ga doen in Wapenveld en of hij ook nog gaat. Vervolg mijn weg weer en kom zowaar twee andere hardlopers op de route tegen en dat op een maandag middag. Het is duidelijk dat ik weer aan de bak moet, want het gaat niet vanzelf.
 
Woensdag 9 november. Avondje trim. Het is was kouder, dus lange broek en shirt met lange mouwen. Training van Frank. Extensieve interval door het spoolde, Ecodrome en via Holtenbroek weer terug. Het nodige ramwerk werd weer uit de kast gehaald, alleen jammer dat er altijd weer mensen tussen moeten zitten die lopen te zieken. Een beetje de verkeerde kant uit sturen. Gelukkig zitten er ook nog mensen op de club zoals Ben. Ben wijst je altijd de juiste kant op. Desondanks was het weer een gezellig avondje. Eenmaal thuis was de pijp helemaal leeg en zat ik trillend en gammel in de stoel. Hmm toch ook maar weer eens een training op 70% doen.
 
Maandag 7 november. Gisteren zat ik op een verjaardag en mijn zwager was iemand in het bos tegen gekomen die net de witte route had gelopen. Ik ken hem wel van eerdere hardloopclinics, hoe hij heet weet ik niet maar laten we hem maar witte kuif noemen. Ik was natuurlijk zeer benieuwd welke tijd hij had gelopen, het was iets van 39"30. Tja dan ben je toch benieuwd of je daar een beetje in de buurt kan komen. Goed nu dus niet vanaf huis maar eerst dat snotstukje met de auto gereden, ach ja gemak dient de mens. Dus starten op de parkeerplaats en meteen volle bak er vandoor. Mijn hartslag schiet als een komeet omhoog en besluit om maar niet meer op mijn horloge te kijken. Je komt altijd op een punt waarop het echt zwaar begint te worden en je hoopt iedere keer maar dat dat op een zo ver mogelijk punt is. Ik hoor nog steeds niet het piepje van de 30 minuten, dus toen wist ik dat ik een kans zou maken. Dit betekende ook dat ik het er niet bij kon laten zitten en zo hard mogelijk moest doorgaan. Het werd niet kantje boord, want met 37"23 kwam ik weer op de parkeerplaats. Een mooie pr, al zeg ik het zelf en mooi sneller dan witkuif. Dit bewijst maar weer eens, hardlopen is vrijheid.
 
Zaterdag 5 november. Samen met Kees afgesproken te gaan hardlopen. 's Ochtends komt Kees slaapdronken in Wapenveld aan. Eerst maar een bakkie koffie?? Leek hem een goed plan, hij had die avond ervoor stevig lopen tafelen met zijn vriendin en had alles met wat wijn moeten wegspoelen. Nou is het bij Kees niet zo dat je dan de gelegenheid krijgt om hem eens lekker te pakken met een stevig tempo, want volgens mij loopt hij het beste op alcohol. Het is buiten fris, maar het zonnetje schijnt en dus korte broek en shirt. Het is eerst nog even fris, maar na een kwartiertje hebben wij daar geen last meer van. Tot de Heerderstrand zou ik wat slingerpaadjes uitzoeken en daarna heeft Kees het overgepakt.
Ook hebben wij het nieuwe gebied in de buurt van de sprengen opgezocht, inderdaad in de buurt want meer dan één spreng hebben we niet gezien.
Het was wel een schitterend stuk bos, waarbij je de grootste moeite had om het pad aan te houden door de vele bladeren die er op de grond lagen.
Daarna het heuvelpaadje over de Renderklippen, het Pluizemeertje en via een mooi slingerpaadje weer richting het Heerderstrand.
Het tempo hebben we dit keer echt onder controle gehouden en op deze manier hebben wij het ook 2:05 volgehouden, het beste was er toen ook wel af maar V.G.W.H.
 
Zondag 30 oktober. Weer zo'n (na)zomerse dag met een temperatuur boven de twintig graden. Tja dit zal toch echt één van de laatste dagen dit jaar zijn dat het zo warm wordt, dus toch nog maar weer even lopen. Mountainbike route gelopen en het is ongelooflijk druk in het bos, dus veel obstakels in de weg zoals honden en mensen. Het gaat lekker, maar een verbetering van het parcourrecord zit er niet in. Tijd 1:08"47
 
Zaterdag 29 oktober. De laatste zaterdag in oktober, staat voor de Klokloop. Samen met Erwin een schemaatje bedacht om onder de 1:03 uit tekomen. Het is nog nooit zo warm geweest met de Klokloop, zo'n twintig graden. Met het inlopen breken de eerste zweetdruppels al uit. Terwijl je normaal twijfelt of de korte broek en T-shirt nog wel kan. Goed daar geen twijfel over. Start om (de logische tijd) 11:40. De eerste vijf kilometer gaan in 21"15, precies volgens schema. De volgende vijf zijn de zwaarste ivm de klimmetjes die er in zitten, gaan ook in 21"15, vijftien seconden te langzaam. Okee het waren vijf zware kilometers dus misschien dat we die nog wel weer goed maken. Bij het tien kilometerpunt komen wij Kees achterop, dat is al weer een tijdje geleden dat dit is gebeurd. Het zit er vandaag niet in, zegt Kees en Erwin dendert er meteen over heen. Zelfs op zo'n manier dat ik er ook voor bedank en besluit mijn eigen tempo aan te houden. Ruim een kilometer voor de finish zie ik Erwin aan de kant van de weg staan. Ik ruik mijn kansen, maar hij ziet mij al en besluit vervolgens doodvrolijk op hetzelfde snelle tempo verder te gaan. Het gaatje loop ik niet meer dicht. Helaas komen wij allebei niet binnen de 1:03 binnen. Erwin in 1:03"05 en ik in 1:03"27. Voor Erwin een persoonlijk record en dat is altijd goed natuurlijk. Niet het doel bereikt, maar toch een prima tijd in een vlakke race.
 
 
Tja en dan het dilemma met het startnummer.Sommige looporganistaties hebben de gewoonte dat het startnummer moet worden ingeleverd in ruil voor bijvoorbeeld een flesje drinken. Op deze wijze wordt voorkomen dat iemand misschien stiekum een tweede flesje krijgt. (big deal) Volgens mij zijn hardlopers één van de meest betrouwbare groep mensen (behalve tijdens het lopen zelf) maar goed. Bij de klokloop is het in ruil voor een pak wasmiddel en het vaantje, daarmee wordt de keuze al moeilijker. Ik dacht, laat ik eerlijk zijn en leg uit dat ik de startnummers bewaar en of ik het kan houden. Nou dat kwam niet over bij de mevrouw achter de tafel, WAAROM? vroeg zij zich af. Tja ik begrijp dat het misschien wel vreemd is, maar ja het is een gewoonte geworden. Ik loop terug naar Erwin, hoor de mevrouw nog roepen: "ze gaan er met de startnummers vandoor" Alsof wij de eerste de beste winkeldieven zijn. Ik ga in beraad bij Erwin, hij heeft zijn keuze al gemaakt en gaat het nummer niet inleveren. Zelf ben ik nog steeds in dubio, maar besluit het toch te doen, net vader geworden en de wasmachine draait thuis op volle toeren. Dit had ik anders thuis niet kunnen uitleggen aan Gerri. Loop terug naar de vrouw en wissel mijn nummer in. Probeer het nog een keer uit te leggen en aan te geven dat het misschien een tip is voor een volgende keer. Blijkbaar heb ik weinig overtuigingskracht, de boodschap kwam niet over.
 
Maandag 24 oktober. Regen, regen en nog eens regen. Toch had ik gewoon zin in hardlopen. Korte broek en windjackie tegen de regen en op pad. Vandaag een rustig loopje via de gele route. Hardlopen is vandaag niet de juiste benaming, watertrappelen is meer op zijn plaats. Geen hond gezien, tja welke idioot gaat ook met dit weer het bos in. Toch is het bos bijzonder mooi, door de regen is er een heerlijke boslucht en met al die herfstbladeren ziet het er prachtig en dat alles voor mij alleen. Eindtijd 34"20
 
Zaterdag 22 oktober. Maatje Erwin had al gelopen, hmm dat doet allemaal maar geheime trainingen. De voorspellingen voor de middag waren minder, maar tegen vieren toch op pad gegaan, eerst met de auto naar het Heerderstrand om daar vervolgens het vertrouwde rondje Haelberg te lopen. Weer een shirt met lange mouwen aangetrokken en weer blijkt het nog niet nodig te zijn. Mijn voornemen is om met de Klokloop dit hoe dan ook niet te doen. Het begin gaat lekker, maar de hartslag ligt toch wat hoger dan normaal (175). Dus of het gaat zwaar of het tempo ligt hoger. Doordat ik vlak bij de Haelberg nog steeds niet het half uurs piepje van mijn hartslagmeter hoor, toch maar even een sprintje gezet tegen de bult op om daar met 29"54 bij de uitkijktoren te komen. Ha, voor het eerst onder de 30 minuten, okee wel met een hartslag van 197 op het eind. Boven op de uitkijktoren even uitblazen, ik heb niet al te hoge verwachtingen van het tweede gedeelte en begin eerst rustig verder te lopen. Het gaat toch ook het tweede gedeelte lekker, zeker als ik een andere hardloper in haal (ik zeg verder niet dat het om een wat oudere vrouw gaat) Op de renderklippen het geluk om de wind iets in de rug te hebben. Eindtijd 1:14"15 (netto 1:10"45).
 
Woensdag 19 oktober Gespijbeld.
 
Maandag 17 oktober. Gele ronde 32"10.
 
Zondag 16. Een aantal loopmaatjes van de trim hebben meegelopen aan de marathon van Amsterdam. Erik belde gisteren nog op, hij had samen met Joop gegokt op een supertijd. Maar ze hebben het zwaar te voorduren gehad op het eind. Erik kwam met een tijd van 3:18"28 over de finishlijn. Argggg, ik zou er een moord voor doen, zo'n tijd. Nou ja dat is ook weer een beetje overdreven maar wat een geweldige tijd. Okee ze zaten eerst op een eindtijd van 3:04, maar dat is ook te bizar voor woorden. Joop kwam met een tijd van 3:14"07 over de meet, met een aantal seconden daarachter Kees 3:14"12. Tja hij gewoon lekker uitlopen en komt dan met zo'n tijd thuis, dan zou je toch nooit meer ergens speciaal voor gaan trainen. Hmm die marathon, begint toch weer te jeuken.
 
Zaterdag 15 oktober. Druk programma vandaag, maar er moet toch ook nog even gelopen worden. Zeker met zo'n zonnetje. Vandaag alleen op pad. Mountainbikeroute in 1:07"39, 15 seconden langzamer dan mijn beste tijd op dit rondje. Toch niet verkeerd. Gemiddelde hartslag 180. Het is vandaag niet-groeten dag, van de tien keer wordt ik iets van twee keer teruggegroet. Het zijn weer mountainbikers, wat mankeren die gasten toch? Dan kun je nog beter mensen hebben die de hond uitlaten, niet dat ik zo blij ben met die honden maar die mensen groeten over het algemeen altijd terug. Zit hier nog een psychologische verklaring achter? 
 
Woensdag 12 oktober. Komt het uit, wel naar de trim of niet. Tja met zo'n kleintje erbij wordt het toch anders. Op de valreep toch gegaan. Hestje moet weer om, want het is meteen al weer donker. Training van Frank en op het programma extensieve interval. Langs Frankhuis richting de Mastenbroekerbrug en over de Middelweg richting de Zwarte Waterallee. Op de middelweg worden wij ingehaald door twee fietser en één heeft een enorme peddel bij zich. Die kunnen dus niet al te hard en dat is meteen een mooie haas voor ons. Ik zou mij allang hebben geirriteerd, maar deze fietsers gingen op hun dooie gemakkie door om af en toe een beetje verbaasd achterom te kijken. Extensieve interval is eigenlijk vanavond niet de juiste benaming, want het heeft meer weg van een lange intensieve sprint. Ach het zal ook wel nooit anders worden, dan moet je je verstand namelijk gebruiken en daar komen wij dus niet voor.
 
Maandag 10 oktober. Laatste vrije dag, mooi weer dus er moet nog een rondje gelopen worden. Witte ronde, eens kijken of ik nog in de buurt kan komen van mijn beste tijd. Het lijkt heerlijk te gaan, ondanks dat het nog best warm is. Het blijkt dat ik er toch een strakke tijd op heb staan, maar mag toch tevreden zijn met 53"20
 
Zaterdag 8 oktober. Samen met Erwin afgesproken om samen weer een rondje Haelberg te doen. De temperatuur is heerlijk, van dit soort dagen zullen wij niet veel meer krijgen. De eerste bomen beginnen al te verkleuren. Het gespreksonderwerp is kinderen en daar valt genoeg over te praten. Het eerste gedeelte lopen wij rustig en komen met 34 minuten bij de uitkijktoren aan, in het tweede gedeelte wordt het tempo langzaam opgevoerd. Dit is ook in mijn hartslag terug te vinden, eerste gedeelte rondom de 160 en in het tweede gedeelte rondom de 170. Bij de laatste kilometers de sokken er nog even goed ingezet (ik zal dit ik wel weer hebben verdraaid, zoals ik ook altijd zeg: "geen pijl op vast te knopen") hartslag maximaal op 187. Hmm ben zeer benieuwd of ik deze (lagere) hartslag ook blijf behouden als ik vanaf volgende week weer aan het werk ben. M.E.T.G.K.W.H.
 
Donderdag 6 oktober. Overdag lekker voor mijzelf gelopen met een lekker zonnetje. Dit keer geen vast route, maar een fartlek met de nodige klimmetjes en slingerpaadjes. Slingerpaadjes zijn leuk en zeer afwisselend, alleen je moet altijd wel geconcentreerd lopen, omdat de nodige wortels boven de grond uit steken. Precies een uur gelopen, redelijk intensief. Hartslag onder de 180 gehouden.
 
Woensdag 5 oktober. Afgelopen maandag niet gelopen. Ik had het geluk om (waarschijnlijk) een bedorven pizza naar binnen te werken om vervolgens de nacht van zondag op maandag alles er uit te laten lopen. Zowel van boven als van onderen, wonderlijk hoe je lichaam met dit soort situaties omgaat. Zo ontspannen als ik het nu opschrijf, dacht ik er op dat moment niet over, ik had dit nog niet eerder meegemaakt. Je vertelt er toch over aan andere mensen (hoe onsmakelijk het eigenlijk ook wel niet is) en dan kom je er achter dat de meeste mensen het wel eens hebben gehad. Gelukkig ging het herstel voorspoedig en durf ik zonder angst al weer een scheet te laten. Goed genoeg van de vieze verhalen, vanochtend hadden wij nog kraamvisite en een oom van mij vertelde dat hij nog wel eens op de fiets ging in het bos. Hij vertelde over slingerpaadjes en een gebied met sprengen tussen Heerde en Epe. Uiteraard was ik meteen geïnteresseerd, wellicht weer een nieuw hardloop gebied. Vanmiddag meteen maar op de atb gestapt om dat gebied op te zoeken. Binnen no time was ik verdwaald en zat al op hete kolen, omdat ik maar even op de fiets weg zou zijn. Twee uur verder kwam ik gelukkig weer op bekend terrein uit. Ga binnen kort toch nog maar eens bij mijn oom aan, wellicht dat hij eens te porren is om op de fiets mee te gaan. Lijkt me leuk. Morgen maar weer eens stukje hardlopen, het wordt mooi zonnig weer met een niet al te hoge temperatuur (zeggen ze).
 
Zaterdag 1 oktober. De dag begint grauw, maar aan het einde van de ochtend begint het op te klaren. Zaterdag altijd een lekkere dag om een duurloop in het bos te doen. Bel mijn maatje Erwin op. Meestal maken wij door de week een zijdelingse opmerking over het samen hardlopen op de zaterdag om vervolgens de afspraak op het laatste moment concreet te maken. Ook zo dit keer, tenminste dat dacht ik. Erwin had corvee, dus dat ging helaas niet op. Dit keer had ik eigenlijk geen zin om alleen te lopen, normaal vind ik het nog wel eens lekker. Aangezien mijn wereld de laatste drie weken aardig over de kop is gegaan, heb ik graag wat aanspraak. Ik pak de onlangs gemaakte naw-lijst (met dank aan Kees) van de hardloopmaatjes erbij en toets een telefoonnummer op de afstandbediening in. Zoals ik al zij, mijn wereld is de laatste drie weken aardig op zijn kop. Zo wil ik ook een pakje macaroni-mix uit de koelkast halen en scheren met een kam. Goed dat terzijde, ik probeer het vervolgens toch maar met de telefoon en mèt dat ik het nummer in wil toetsen belt Kees mij op. "Hoe is het in huize Bood?" en hoe de situatie ondertussen is. Vraag Kees vervolgens hoe zijn vakantie in Iran is geweest. Jawel Iran, dat is toch altijd één van de eerste vakantiebestemmingen waar je aan denkt. Echt iets voor Kees. Jammer dat ie niet naar dat buurland is geweest, anders hadden we hem IraKees genoemd. IRA .. Kees hmm??? Goed hij had een mooie vakantie gehad, maar kon helaas niet meelopen omdat hij die ochtend al met de trim had meegelopen. In ieder geval zeer attent, dat hij even heeft gebeld. Vervolgens Michiel gebeld, gefeliciteerd, ja dank je, hoe staat het met verbouwing? Zeg ga je mee hardlopen? Nee ben vanochtend al met de trim geweest. Hmm had ik ook aan Kees kunnen vragen natuurlijk. Goed, dus toch maar in mijn eentje. Ondertussen kwam het zonnetje al steeds tevoorschijn, toch voor het eerst wel weer een shirt met lange mouwen aan. (uiteraard nog wel de korte broek) Rondje Haelberg was al weer een tijdje terug. Ik wil toch meer met mijn hartslagmeter doen, dus ik besluit rustig en constant te lopen. Hartslag rond de 180 (dat is voor mij rustig). Als ik meer dan 35 minuten over doe om bij de uitkijktoren te komen, ga ik dezelfde weg terug spreek ik met mijzelf af. Anders zou het een lijdensweg worden op het eind. Tot mijn verbazing kom ik met 30 minuten al bij de toren. Dat gaat lekker en ook op mijn weg verder probeer ik dezelfde hartslag aan te houden en kom ik met 1:14"45 weer op de parkeerplaats aan. Eén van mijn beste tijden van dit rondje en nog heerlijk gelopen ook. Met een voldaan gevoel weer naar huis gegaan, ik kan de wereld weer aan. 
 
Woensdag 28 september. De eerste training bij Westenholte als papa, ja het is alsof jezelf opniew geboren bent. Training van Geert, hij begon lekker alternatief door buiten de standaard paden te lopen en door een klimtoestel mee te pakken. Na wat kort werk en loopscholing hebben we twee lange stukken op 10km tempo gelopen, met andere woorden volle bak. Tussen deze stukken in nog interval training in groepjes van drie, waarbij net met broer Cees langs komt wandelen. Hij was vogels aan het spotten, meteen een promotiepraatje gedaan voor Jan Pot, of hij niet weer bij de trim moest terug komen. Gé is nu echt terug van weggeweest door zelfs Eelco en Joop achter zich te laten. We hebben ook de eerste bijnaam te pakken en dat is meneer koffiemolen, ik kan hem nu wel Louis gaan noemen maar dat is niet leuk meer. Ben benieuwd wie de volgende bijnaam krijgt, zolang het maar positief bedoeld is!
 
Zaterdag 24 september. De eerste wedstrijd als papa. Erwin vraagt wat mijn plannen zijn, mijn bedoeling was om lekker ontspannen te lopen. Als je er weer staat ga je toch weer je best doen. Dit jaar geen halve marathon, zo wijs was ik nog wel. De eerste ronde ging als een trein, mooi van mannetje naar mannetje gelopen. De tweede ronde wordt al gauw minder en begin al een beetje in te kakken. Ik kijk eens achterom en zie Erwin al naderen, die overigens wel bezig is met de halve. Met pijn en moeite kan ik hem nog voor blijven en met een hartslag van 203 loop ik richting de finish. Hang meteen over de hekken en kan nog een jel geven aan Erwin die doordendert voor de laatste ronde, ben niet jaloers op hem. Jeroen loopt dit jaar ook weer mee en loopt een dik persoonlijk record en dat met een halve kater in z'n mik.
 
Donderdag 22 september. Celine is ondertussen 10 dagen oud en ik begin een klein beetje uit mijn roes (lees = mokerslag) te komen. 20 september voor het eerst weer gelopen na de bevalling, met een brok in de keel loop ik daas de gele ronde. Hmm toch wel even lekker weer, het was trouwens ook lekker weer (??) Woensdag 21 september voel ik mij al weer meer het mannetje en besluit om nog eens de gele ronde te lopen, ditmaal ging het al een stuk beter en liep als een troste vader. Aankomende zaterdag toch maar in Hattem meelopen, mits Celine het anders wil uiteraard. Het zal geen halve marathon worden, maar aan de 14km durf ik mij wel te wagen.
 
Zaterdag 10 september. Samen met Erwin, lange duurloop gedaan. Dit keer niet direct het Zwolsebos ingedoken, maar langs het kanaal naar het Kloosterbos. In het kloosterbos op zoek naar de dikke boom. We vervolgen onze weg en bij de papierfabriek steken wij de grote weg over om hier het zwolsebos in te gaan. Eerst een lang pad dat smerig om hoog loopt. Met de marathontraining zijn wij hier vaker geweest. Een stuk van de nieuwe mountainbikeroute en vervolgens weer richting Heerde. Uiteindelijk komen we bij de gele route uit en via de Wapenvelder-zand terug naar huis. Tijd 1:10
 
Woensdag 7 september. Tja thuis nog steeds rustig, wat doe je dan? Je vrouw een week over de uitgerekende datum. Een beetje nerveus loop ik van de kamer naar de gang, van de gang naar de kamer. Gerri overtuigde mij om toch gewoon te gaan. Mobiele weer bij de hand. Vanavond weer met de trim meegedaan. Duurloop op het programma onder begeleiding van èrman. Rondje Wilsum. Het is een zwoele avond, je kunt het ook gewoon benauwd noemen. Er is weer wat gesteggel dat ik Gé en kameraden de laatste tijd over mij heen laat lopen. Ach , ik weet wel beter. Binnenkort lopen Michiel en Gé hand in hand al lachend rondjes om de rest heen te rennen.
Vanavond gaat het lekker, toch weer een heel andere training dan de krachttrainingen van de afgelopen twee zaterdagen. Er wordt al weer druk gesproken over wie aankomende dinsdag mee gaat lopen met de Salverda Berkumloop. Hmmm ik zal er niet bij zijn en dat terwijl net mijn broer ook weer eens meeloopt. Hopelijk gaat hij binnenkort nog een keer mee als ik ook weer van de partij ben.
 
Maandag 5 september. Rustig de gele ronde gelopen. Hartslag rond de 170 slagen gehouden, max 176. Tijd 38 minuten, dat zijn wel andere tijden. Maar het schijnt goed te zijn, dus met die gedachte hou ik er toch maar een goed gevoel aan over.
 
Zaterdag 3 september.
Afgelopen woensdag toch maar niet gelopen, ik verjaarde weer eens. 31 jaar tja, wat moet je er van zeggen hè. Maar zaterdag vandaag dus, kwam de trim naar Wapenveld. Dat is 7"30 lopen vanaf mijn huis, dat kan ik niet laten schieten. Eigenlijk had ik niet verwacht dat ik nog kon gaan lopen, want Gerri is afgelopen donderdag uitgerekend. Ja, ja een klein boodje op komst. Een paar verbaasde gezichten dat ik toch nog van de partij was. Mobiele bij de hand dus alles onder controle. De reacties kunnen natuurlijk niet uitblijven, net zoals afgelopen zaterdag. "Heb je hier wel bereik?" en "Ging je telefoon net niet over", maar allemaal met een knipoog en dat is toch de charme van zo'n leuke trimgroep. Goed er moest natuurlijk wel gelopen worden en ik had nog een kater van de training van vorige week zaterdag. Dit keer toch met wat minder zelfvertrouwen begonnen. De training had grote overeenkomst met vorige week. Alleen vorige week hadden wij één circuitje tegen een heidebult op en dit keer mocht het zelfs twee keer zo zijn. Gé was weer een maatje te groot, hij lijkt weer volledig te zijn hersteld. Hij vertelde dat hij zo'n beetje twee uit de roulatie was geweest, met zijn ups en downs tussendoor. Deze keer is de training mij een stuk beter bevallen, door het wat beter in te schatten. Het blijkt toch dat het hardlopen met de training een stuk anders is dat de duurlopen die ik gelopen heb in de maanden juli en augustus. Met een lekker gevoel naar huis gegaan.
 
Maandag 29 augustus. Gele route: 36"10.
 
Zaterdag 27 augustus. Voor de eerste keer met de Trim mee in het nieuwe seizoen. (Hoezo het nieuwe seizoen?) Groep 1 wordt een kleine groep onder leiding van Theo. Blijkbaar durven een aantal mensen het nog niet aan om meteen met 1 mee te gaan. We zijn vertrokken van de vertouwde parkeerplaats bij het Heerderstrand. Ach zo'n training met de trim moet een eitje zijn, gezien de inspanningen van de zomer. Eerst een rondje om de plas en wat strekoefeningen, tja dat was ook al weer een tijdje terug. Vervolgens een stukje verder gelopen om eens een stukje interval te gaan doen en dat voor 20 minuten. Okee dat is best zwaar, zeker omdat ik dat in de zomermaanden niet heb gedaan. Twintig minuten kon ik nog wel stand houden, maar Gé afschudden zat er niet bij. Poeh de twintig minuten zaten er op en wij vervolgden rustig onze weg richting een heidebult pal naast de plas. Eerst als een idioot naar boven lopen natuurlijk en toen kregen wij als verrassing nog 10 minuten rondjes rennen. Bult af en bult op. Okee 3 rondjes wou nog, maar daarna moest ik Gé en die andere soepele koffiemolenachtige loper voorbij laten gaan. (Erwin vertelt mij wel weer hoe hij daadwerkelijk heet) Gelukkig zat het er op en moest ik tot de conclusie komen dat ik niet zomaar weer met de trim mee kon lopen. Werk aan de winkel dus.
 
Woensdag 24 augustus. Bonte avond, waarschijnlijk de laatste keer op de woensdag richting de Haelberg. Het begint al vroeger donker te worden, tja we gaan weer richting... Brrrr nog even geen zin, er kan bovendien nog een mooie nazomer worden. Zolang de klokloop nog niet is geweest kunnen we meestal nog gewoon in de korte broek. Vanavond was de temperatuur nog heerlijk. In 30"55 bij de uitkijktoren op de Haelberg. Weer een pee-erretje, ook al is het maar een verbetering van 4 seconden. Uiteraard was Michiel er al eerder. Liep vanavond zoals gewoonlijk weer rondjes om Erwin en mij te rennen, laat maar gaan die jongen. Na 6 minuten hebben wij onze route weer vervolgd richting hertenkamp. De lange duurlopen gaan steeds wat makkelijk af (op afgelopen zaterdagochtend nagelaten). Dit merk je vooral in het laatste stuk, waar je iets meer adem overhoudt. Weer op de parkeerplaats aangekomen nog even wat geevalueerd aan een picknick tafel. Het was weer mooi geweest. We hebben genoten. Volgende weer waarschijnlijk weer met de Trim mee, op het programma extensieve interval.
 
Maandag 22 augustus. Gele ronde 0:34"08
 
Zaterdag 20 augustus. Afgesproken met Kees en Erwin om jawel 7:30. Wat een tijdstip. Gerri verklaarde mij voor gek, door een ochtend waarop ik nu nog kan uitslapen er vroeg uit ga. Maar je bent een hardloper of je bent het niet. Lang leve de vrijheid, die hadden wij al een tijdje niet meer genoemd. Tot mijn verrassing zie ik ook Erik uit de auto stappen, nog zo'n gek. Eerst maar eens een bakje koffie, Kees niet hij neemt een melk want hij komt zo'n beetje net uit de kroeg zetten. Een tweede bakje zat er niet in, want er moest gelopen worden. Vanaf mijn huis maar eens richting de Haelberg. Kees is eerst nog wat stil. Naarmate hij meer praatjes begint te krijgen, dan weet je wel hoe laat het is. Hij wordt wakker. Een gesprek is er met hem nog niet te voeren, hij loopt wat in zichzelf te mompelen. Het tempo blijft beheerst, dat lukt ook haast niet anders zo vroeg op de ochten. Bovendien zou de rit minimaal 2 uur duren. Het werd uiteindelijk 2:22 toen wij weer in de Merelweg arriveerden. Het was wel mooi geweest. Tja zo'n zin kun je op meerdere tonen uitspreken. Ik hou het hierbij.
 
Woensdag 17 augustus. Vanavond met Erwin en Michiel gelopen. Startpunt parkeerplaats Heerderstrand, nu het nog kan. Vanaf volgende week beginnen de reguliere trainingen bij Trim-Westenholte weer. Vandaag weer zo snel mogelijk richting de Haelberg, een pee erretje: 30"59. De terugweg weer net even iets anders dan normaal, Michiel wees nog een leuk paadje aan. Dat bleek een super idee, want op een laar stonden wij oog in oog met twee grote herten. Een bijzonder mooi gezicht ook, omdat ze niet meteen weg liepen. Via het pluizemeertje weer een stuk van de mountainbike route gepakt. We keken teveel naar de bordjes van deze route, waardoor we te ver doorliepen. Gelukkig stonden wij op dat punt bij een plattegrond. Wat minder gelukkig, was dat wij niet konden bepalen waar wij nou stonden. Zo'n pijltje "u bevindt zich hier" was geen overbodige luxe geweest. Goed we zijn een klein stukje teruggelopen en konden al snel weer de goede weg vervolgen langs het Heerderstrand. Brutotijd 1:45.
 
Zaterdag 13 augustus. Samen met Erwin gelopen. Rondje Haelberg (hoe kan het ook anders). Lekker doorgelopen en met 32"15 stonden wij al bij de Haelberg, 5 minuten van de omgeving genoten en weer terug. Terug in een straf tempo langs het Hertenkamp, Renderklippen en via het Heerderstrand weer naar de parkeerplaats. Eindtijd 1:19:45, netto 1:14"45.
 
Maandag 8 augustus. Gele route vanaf huis, 32"50.
 
Vrijdag 5 augustus. Vandaag regen en nog eens regen, het lonkt nog niet echt om een halve marathon te gaan lopen. De weersvoorspellingen gaven aan dat het 's avonds op zou klaren, nou daar ga je dan maar van uit. Na werktijd direct naar Kees, daar zou ik gaan eten. Kees heeft een heerlijke maaltijd gemaakt met pasta en broccoli en allerlei verantwoorden dingen er doorheen. Om 6:30 komt Gerjon thuis en zijn wij meteen vetrokken naar Dalfsen. Het komt nog steeds met bakken uit de lucht en we moeten nog opschieten ook, want om 19:00 zou de inschrijving sluiten. Gerjon zet ons helemaal bij de start af, zodat Kees en ik meteen naar de inschrijving konden lopen. Er staat een overdekte tent, waar iedereen angstvallig onder blijft staan. Vlak voor de start begon het inderdaad op te klaren en met het startschot en de laatste woorden (bij de start) van Henk Borgmeijer is het droog en gaat het beginnen. De eerste kilometer gaat Kees er als een haas vandoor, vervolgens neem ik het een paar kilometer over waarna hij mij vervolgens weer passeert en achterlaat. Ik kan gelukkig aansluiten bij een groepje wat voor mij liep. Op het moment dat ik heb kunnen aansluiten gaat het tempo wat omhoog. Bij 15 kilometer overweeg ik om ze laten gaan, maar besluit ik toch om het nog even vol te houden. Een kilometer later loop ik op kop van het groepje. Het is een raadsel hoe dat soort dingen lopen, zit het dan toch meer tussen de oren? Weer een kilometer verder gaan 3 man van het groepje het tempo weer verhogen en ik wil aansluiten maar het gaat mij net iets te snel. Toch maar terug laten zakken naar het tweede groepje waar ik weer lekker mee kon lopen. Achteraf was het verschil om net wel binnen 1:30 te komen en voor mij dus net niet. Had ik toch mee moeten gaan met het eerste groepje? Volgens mij zat er vandaag niet meer in, maar met een tijd van 1:30"49 mag ik zeer tevreden zijn. Kees heeft 1:28"46 gelopen en was terecht zeer content hiermee. 
 
Woensdag 3 augustus. Weer afgesproken met Michiel en Kees. Rondje Haelberg, het is de avond van Kees en de aanlooproute gaat weer iets anders. Van de rode route over in de blauwe, al die kleuren. Kees vindt het prachtig. Zowaar onderweg serieuze gespreksonderwerpen gehad over oa samenwonen versus trouwen. Onderweg komen we ook nog een grote kudde zwijnen tegen, volgens Kees kon het een roedel zwijnen zijn. Michiel dacht dat bij honden zo heet. Ach ja, zo hou je elkaar een beetje bezig onderweg. Dit keer goed uitzicht op bovenop de toren. Kees heeft een heel bijzonder uitzicht, hij ziet zelfs Arnhem liggen, ach Michiel en ik hebben hem maar in de waan gelaten. Hij weet ook niet beter, hij is inder geval vanavond weer van de straat. Het was weer een lekker rondje en met 1:23 (netto) op de klok stonden wij weer bij de auto. Waarschijnlijk volgende week woensdag weer. In de tussen tijd heeft Kees mij nog overgehaald om aankomende vrijdagavond de halve marathon van Dalfsen te gaan lopen. Ben benieuwd.
 
Maandag 1 augustus. Rustig rondje gelopen in het bos, knie nog steeds voelbaar. Maar ik kan er nog steeds om lopen. 45 minuten gelopen.
 
Zaterdag 30 juli. Vandaag een alternatieve training. Samen met Michiel op pad met de atb. Tot 9 uur kwam het nog met bakken uit de hemel, maar daarna werd het droog. Om 9:30 eerst nog even een bakkie koffie gedronken om vervolgens de stalen rossen te bestijgen. Bij Petrea het bos in gedoken en kwamen wij meteen tot de conclusie dat het regenwater nog niet was weggetrokken. Direct maar door de eerste de beste plas heen gecrost, dan zijn we daar maar weer door heen. Eerst een aantal kronkelpaadjes gereden richting het Heerderstrand om daar vervolgens de mountainbike route te volgen. Het was zwaar door de vele grote en diepe plassen, maar het was daardoor ook zeer spectaculair. Je hoefde niet de illusie te hebben om droge voeten te houden. Halverwege even van de route afgeweken om toch ff naar de Haelberg te gaan, wij vervolgden onze weg langs het hertenkamp richting de Renderklippen om daar de mountainbike route weer op te pakken. Het tempo was tot nu toe lekker pittig, maar eenmaal weer bij het Heerderstrand aangekomen was het beste er wel van af en hebben rustig via de witte route naar huis gereden. Helemaal onder de bagger nog even wat gedronken. Het was een spectaculaire ochtend geweest, zeker voor herhaling vatbaar!!
 
Woensdag 27 juli. In eerste instantie afgesproken met Kees en Michiel. Heb afgezegd omdat ik wat last van mijn knie heb na afgelopen maandag.  Komt waarschijnlijk toch door de extra kilometers van de afgelopen week. Kees liet het er niet bij zitten en heeft op mij ingepraat, met dingen zoals "het komt niet over, even voor mijzelf lopen" en "het zit tussen je oren". Standvastig als ik ben, ga ik dus toch mee. Vertrek 19:00 van de parkeerplaats bij het Heerderstrand. Rechtstreeks richting de Haelberg gelopen, nu in 33 minuten. Dit keer geen uitzicht, het is mistig enorm klam en warm. Af en toe Michiel en Kees een sprintje laten trekken, kon ik mooi rustig doorlopen. Het is lekker gegaan en met 1:22 weer op de parkeerplaats aangekomen.
 
Maandag 25 juli. Vandaag maar weer eens de witte route. Lekker vertrouwd. Het warm en benauwd, maar desondanks toch lekker gelopen. 54"00
 
Zaterdag 23 juli. Okee en nu in mijn eentje, die Haelberg moet ik nu zelf ook kunnen vinden. Nu maar wel gestart bij het Heerderstrand, ik had geen behoefte om meteen weer 2 uur te gaan lopen. Het leek heel goed te gaan op een foutje in de heenweg na. Ik begon te vermoeden dat ik niet op de goede plek was. Ik zie daar een auto staan met twee jongens erin, toch maar even vragen waar de Haelberg te vinden is. Het raampje gaat open en de zoete lucht komt mij te gemoet. Okee zij waren meer relaxed dan ik en mocht ook niet een gedetailleerd antwoord meer verwachten, het kwam er in ieder geval op neer dat ik terug moest. Ik wenste hen nog veel plezier en keerde mij om. Aangezien de voorziene informatie nog niet afdoende was, toch maar een volgende vragen. Er komt een man tegemoet op paard en wagen: "Tja de Haelberg?" Hij deed zijn hoed af en maande zijn paard tot bedaren. Ik voelde mij ondertussen al helemaal in een aflevering van "De Zevensprong" beland. De man zegt dat ik bij de volgende kruising links moet, daar waar ik verwachte rechts te moeten gaan. Goed hij leek mij toch aardig betrouwbaar, dus toch zijn antwoord maar opgevolgd. Hij bleek gelijk te hebben, tien minuten later stond ik op de Haelberg. Shit al een uur voorbij, dat gaat toch weer lang worden.
Ik was ervan overtuigd dat ik de terugweg goed onthouden had. Nou mooi niet dus! Ik merk dat ik ergens weer te ver ben doorgelopen en probeer schuin terug te steken (nooit doen, altijd hetzelfde pad weer teruggaan). Vervolgens zie ik de man met paard en wagen mij weer tegemoet komen. Op deze manier heb ik al bijna een volle aflevering te pakken. Het ging mij te ver om nog een keer de weg te vragen en riep alleen dat ik de Haelberg weer gevonden had. Hij zal wel gedacht hebben, die vent is gek, want ik ging weer mooi richting de Haelberg. Weer een tijdje later toch maar weer naar de weg gevraagd. Antwoord: Nee je ziet helemaal niet goed, je moet de andere kant op en dat is nog flink eind. Pff geweldig. Maar eindelijk zit ik op het goede spoor. Als ik bij het Heerderstrand aan kom, is het toch fijn om weer op bekend terrein te lopen. Bij pitch en putt zit een jongeman mij vreemd aan te kijken, okee blijkbaar zie ik er niet al te florisant meer uit. Zo voelt het ondertussen ook wel, om met 2:01 op de klok weer bij de auto aan te komen. Ik zal eerlijk bekennen, het laatste stuk heb ik ook een paar keer gewandeld. Twee keer twee uur en de weg kwijt zijn, eist toch zijn tol. De volgende keer moet het mij zeker in één keer lukken (denk ik). 
 
Woensdag 20 juli. Afgesproken met Kees. Vanaf mijn huis direct het bos in richting het Heerderstrand. Vervolgens verder gegaan naar de Haelberg. Okee het lopen werd iets langer dan de bedoeling 2:06. Moe maar voldaan weer thuis gekomen. Toch wel weer eens lekker zo'n lange duurloop.
 
Zaterdag 16 juli. Witte route. 55"30
 
Maandag 11 juli. Gele route. Frustratie van gisteren eruit gelopen. 31"50
 
Zondag 10 juli. Mountainbike route. De bedoeling was om 1:30 te lopen, het is echter veel te warm (28 graden) Dus gelaten bij de atb route. 1:12"00
 
Woensdag 6 juli. Zeewolde. Vanaf Center Parcs, dijk over langs de 19 windmolens en weer terug. Loop ik nu voor de 4e keer. 1:01""18
 
Zaterdag 2 juli. Van Bank tot Bank 15KM 1:01"56
 
Woensdag 29 juni. Gele route 33"30
 
Zaterdag 25 juni. Witte route, met rode route en rondje Heerderstrand. 1:34"11
 
Woensdag 22 juni. Munnikenslagloop in Rouveen. 10 KM 39"34
 
Maandag 20 juni. Gele route gelopen met hoge temperatuur: 32"55
 
Zaterdag 18 juni. Vandaag een bijzonder warme dag, het zou 27 graden geweest zijn. Het leek warmer. Vandagmiddag de witte route gelopen in 55"24
 
Woensdag 15 juni. Mountainbikeroute gelopen, het begon al te schemeren dus een beetje doorlopen. 1:07"24
 
Maandag 13 juni. Gele route gelopen: 32"50
 
Dinsdag 7 juni. Parcours van de halve marathon van Zwolle geïnspecteerd, samen met Jeroen en Erwin. Dit jaar liep het parcours weer iets anders, drie ronden ipv vier.
 
Zaterdag 4 juni. Anderhalf uur in het Zwolsebos gelopen, dit keer geen vaste route. De zondag hiervoor had ik wat alternatieve paadjes met de atb opgezocht en die hebben wij nu gelopen. Wel nog een gele route gelopen aan de andere kant van de A50, die we nog niet vaak hebben gelopen.
 
Donderdag 2 juni. Gele route vanaf huis gelopen
 
Dinsdagavond 31 mei. Vandaag maar voor mijzelf gelopen, morgen kan ik niet met de training mee dus dat moet toch gecompenseerd worden. Volgende week is de halve marathon al, dus deze week nog even aan de bak. De witte route gepakt, dat blijft een lekkere afstand en is nog goed te doen voor door de week. Super gelopen, alles lekker onder controle en dat leverde een tijd op van 52"30. Dat voelt goed aan en ook snel hersteld. Hopelijk gaat het in Zwolle ook zo goed. Volgende week dinsdag samen Jeroen het parcours nog even verkennen.
 
Zondag 29 mei. Afgelopen een kaartje van Eddy over de post ontvangen of ik er ook wel bij zou zijn bij deze training. Tja dat werkt dan toch, in eerste instantie was ik het niet van plan. Toen ik een mailtje kreeg van Michiel toen was ik helemaal genoodzaakt om te gaan. De training zou ongeveer 18km zijn en begon bij het Heerderstrand. Vanaf de parkeerplaats zijn wij door het Zwolsebos langs Wapenveld richting Hattem gegaan. In Hattem werden wij verrast door Tineke, die op een mooi punt op een heuvel met drinken en fastfood (rozijntjes en stukjes sinaasappel stond) Het was een warme dag dus dit was zeer welkom. Eenmaal bijgetankt hebben wij onze weg vervolgd richting de IJssel en zijn wij met het pontje overgestoken. Vanaf de overkant was het nog een paar kilometer richting het engelse werk, waar de vrouw van een medeloper had gezorgd voor koffie en ontbijtkoek. Deze training was supergoed verzorgd. Oh ja en over Michiel heb ik het verder niet, want die liep iedereen aan bagger.
 
 
Dinsdag 24 mei. Gisteravond alleen gelopen. Gele route vanaf huis (7,8 KM). Tijd 32"30.
 
 

Zondag 22 mei. Afgelopen woensdag met Trim-Westenholte meegedaan. Hans gaf training. De training bestond uit diverse rondjes en alles drie keer. Erik vandaag voor het eerst weer meegelopen, volgens mij heeft hij weinig schade opgelopen, hij loopt meteen weer door. Gistermiddag mountainbikeroute gelopen, na een ochtendje laminaat leggen. Tijd 1:08"49, mijn laatste tijd met een volle seconde verbeterd, de voorruitgang is goed te merken. Onzin natuurlijk, maar wel een stuk meer ontspannen gelopen dan de vorige keer. Zon was volop aanwezig. Ik begin altijd bij start 1

 

 

 

 

 

Maandag 16 mei Afgelopen zaterdag op uitnodiging van Jeroen, de halve marathon van Raalte gelopen. Het is een loop met een beperkt aantal deelnemers, maar dat heeft zeker zijn charme. Het parcours bestaat uit een kleine ronde van 1 kilometer, gevolgd door 2 lange rondes van 10km. Van te voren maakten wij ons al lekker nerveus, Jeroen vanwege het afzien en ik vanwege de warmte en de wind. Voor Jeroen wordt het de eerste halve marathon. Aangezien zijn langste georganiseerde loop 14km is, wordt het voor hem een stevige kluif. Bij de start kom ik Hans tegen. Met Hans is het altijd stuivertje wisselen, de ene keer is hij sneller de andere keer ik. Daarom besluit ik met hem op te lopen, ons tempo gaat ook gelijk op. De warmte valt mee, maar de wind speelt duidelijk parten. Na één uur geeft Hans aan dat ik hem maar moest laten lopen, maar ik ken hem, je kunt hem nooit afschrijven. En inderdaad na 15 minuten hoor ik al weer getrippel achter mij, om vervolgens mij verder op sleeptouw te nemen. Dit lukt hem nog tot 2 a 3 km voor de streep, daarna kon ik het niet meer volgen. Maar met een eindtijd van 1:32"40, ben ik zeker tevreden. Dhr. Borgmeijer stond weer eens met de microfoon bij de finish. Hij haalde de ene naar de andere loper binnen alsof het allemaal topatleten zijn. Vaak zorgt dit er toch weer voor, dat er een glimlach bij de lopers op het gezicht verschijnt.

 

Die man is een fenomeen, dat mag ook wel eens gezegd worden. Want laten wij nou eerlijk zijn, een halve marathon midden in de wei met ruim honderd lopers en anderhalve paardekop die aan het kijken is, probeer daar nog maar iets speciaals van te maken. Zo werd ook Jeroen binnen gehaald, moe en voldaan gingen wij huiswaarts. 

Woensdag 11 mei De lust om mijn site bij te houden ontbreekt momenteel een beetje. De marathon is voorbij en daarmee verdwijnt het toeleven naar een groot evenement. Ja 11 juni is wel de halve marathon van Zwolle, maar dat is toch anders. Zonder te pochen is zo'n halve marathon zo ook wel af te leggen. De afgelopen weken toch wel een aantal keren voor mij zelf gelopen. wat tijden:

30 april mountainbikeroute Heerde 1:08"50 (vanaf parkeerplaats Zwolsebos)

2 mei gele route 32"40 (vanaf huis)

5 mei witte route 53"30 (vanaf huis, 12,7 KM)

Deze week nog niet gelopen, afgelopen weekend druk in de tuin bezig geweest en vanavond niet omdat ik momenteel iets last van mijn hiel heb. Bovendien heeft een collega gevraagd om aankomende zaterdag de halve marathon van Raalte te gaan lopen. Dit als testcase voor de halve marathon van Zwolle.

Woensdag 26 april. Trianing Trim-Westenholte, al babbelend loop ik met Wiechert het petuniaplein af. Ineens een hoop geschreeuw, of wij niet met groep 1 mee moeten. Okee even niet opgelet, bijna de training gevolgt met groep 2. Misschien was het wel goed geweest, vanavond wou ik toch echt rustig aan gaan doen. Helaas hielpen de anderen er aan herinneren. Ze kunnen ook niet zonder mij. Goed het plan om rustig aan te doen, ging helemaal lukken. Ik loop als een dweil vanavond. De training wordt gegeven door Astrid, die het in de kop haalt om 15 driehoekjes te lopen tegen de dijk op en weer af. Na één rondje had ik het eigenlijk al gezien. Jan komt de training nog bezoeken op de fiets en maakt nog wat foto's voor de nieuwe internetpagina. Pff gelukkig zit de avond er op, lekker slapen en niet meer aan denken.

Maandag 24 april, rustige duurloop voor mijzelf. Met hartslagmeter om en proberen de hartslag laag te houden. Dat gaat prima en halveweg mijn ronde ziet het er na uit dat de tijd van vorige week verbeterd kan worden. Overboort met het idee om rustig aan te doen en de hartslag laag te houden, schroef ik het tempo lekker op. Om vervolgens met het snot voor de ogen weer thuis aan te komen. Tijd 53min49, tegen 55:19 van vorige week. Dat is toch niet verkeerd.

Zondag 24 april training gehad van Eddy, startpunt Schaapskooi. Het is heerlijk weer, het zonnetje schijnt. Het is 9:30 dus het is ook nog niet te warm. Vandaag een lange duurloop van 1:30 in de buurt van de Schaapskooi, Haelberg en Pluizemeertje. Meteen een stevig tempo er.

12/25/2008 1:16 AM Webstats4U - Free web site statistics

recente Blog invoer

by Peter | 0 comments
by Peter | 0 comments
by Peter | 0 comments
by Peter | 0 comments

recente foto's

 

aankomende loopwedstrijden

Saturday, Jan 16 at 10:00 am
Sunday, Feb 21 at 10:00 am
Saturday, Mar 20 at 10:00 am
Wednesday, May 26 at 10:00 am